'Ben en çok akşam güneşini severim Mem. Sarının en masum, turuncunun en tutkulu, kırmızının en şefkatli hali demek çünkü. Ben akşam güneşinin alacasına meftunum. Sen bu aciz yüreğimin akşam güneşisin Mem.' ☀️☀️☀️ Hızlandım. Bir insan kaçtığı bir yere ne kadar hızlı gidebilirse o kadar hızlı gidiyordum. Koştum. Ardımdaki sesler yaklaştı. Geçmişime yaklaştım. Gidebileceğim ilk yere ulaştım. Demir kapılı konağın önünde durduğumda elimdeki bıçağın kabzasını vurdum. Nefes nefeseydim. Soğuk yakıyordu. Boğazımı yakıyordu. Tenimi yakıyordu. O soğuk yakıyordu ama ben donuyordum. Titriyordum baştan aşağı. Elimdeki kanlı bıçakla vurdum kapıya tekrar tekrar. Ayak sesleri bana yaklaşıyordu. "Mem!" diye bağırdım yıllar sonra. Adı dilimden dökülünce içim dalgalandı. Sesim titredi. "Mem, aç kapıyı!" Gözlerim buğulandı. Adım sesleri kulağımda yankılanıyordu şimdi. Kalbim, göğüs kafesimden taşıyordu. Kirpiklerim bile titredi. O zelzelede birkaç damla döküldü soğuğun kuruttuğu yanaklarıma. "Aç kapıyı, Mem! Aç ne olursun, aç!" Adım sesleri durdu arkamda. Bulmuşlardı beni. Yakalanmıştım işte. Memet kapıyı açmamıştı. Kapıyı ilk ben kapatmıştım bize. Ama bu gece her şeye rağmen bana açamaz mısın Mem? Göz kapaklarım kapandı. Kucağımdaki valizin içinde oğlum ağlıyordu. Elimdeki bıçağın bulandığı kan şimdi kuruyacaktı. Son kez kaldırıp vurdum kapıya. İçimle titredi sesim. Ağladım. "Mem... Duymuyor musun? Sesimi duymuyor musun? Aç kapıyı! Aç kapıyı Mem." ☀️☀️☀️ 'Senden sonra en çok akşam güneşinden nefret ettim Zühre. Sarının en güçsüz, turuncunun en yalancı, kırmızının en zalim hali demekti artık. Ben bir akşam güneşinin alacasında zincire vurdum sevdamı. Sen yüreğime kazınm

《...》 Herkes bi Adaletsiz Seçim kitabı yazarı olamaz ! Ama herkes Adaletli bı Seçim kitabının yazarı olabilir <Adalettten asla vazgeçmeyin.> ● ○ ● ○ ● ○ Bu hikayede kötüler kısmen cezalandırılır . İyiler kazanmaz Böyle bi dünya görenlerin hikayesi Bu bi masal değil Bu acımasız bi Adaletsiz Seçim □ ■ □ ■ □ ■ Yazım Tarihi 04.07.2020 Yayım Tarihi 09.01.2021 (∞ Adaletsizlikler Seçimi ∞) Bitiş Tarihi 26.08.2023 ▪ •° ▪ •° ▪ •° ▪ •° ▪ •° ▪ •°▪ •°▪ Aşk zamansız yağan kar misaliydi. ~ | ~ | ~ | ~ | ~ | ~ | ~ | ~ | ~ | ~ | Reşit Ağa ve Hüsam Ağa geçmişten gelen bir olay yüzünden anlaşamayan ve şehrin önde gelen Aşiretlerinden sadece iki tanesi sayılırlar. Bu iki ailenin yolları nesilden gelen bir olayla kesişir. Birbirlerini hazmedeyen bu iki Aşiret hısım olma yolunda ilerler. Fakat hayatta yaşadıkları müddetçe öğrenecekleri çok şey vardır Ne demişler ; "Nasibin varsa alırsın karıncadan bir ders Nasibin yoksa bi dünya önüne serilse ters !" <>|<>|<>|<>|<>|<>|<>|<>|<>|<>| Töreyle yıkılan hayatlar ele alınmaktadır. S; Yanlıştı R;Yanılıştı (Y anılıştı ) S; Güvendi R; İhanetti S; Vicdansızlıktı R; İntikamdı S; Acımaktı R; Bedeldi S; Acımasızlıktı (acıma sızdı ) R; Cesaretti( c esaretti ) S; Korkaklıktı R; Sevdaydı S; Berdeldi (ber deldi ) R; Adaletsizlikti S; Adaletsiz seçimdi....

Bu hikaye yoğun cinsellik içermektedir. Eğer ateşle oynamayı sevmiyorsanız... bu kapıyı aralamamanız daha iyi olabilir. ❤️‍🔥 "O evde hiç yalnız değildi. Mutfakta yabancı bir kupa. Hiç açılmayan bir çantada duran masaj yağı. Ve tam zamanında ödenen faturalar... Mina, yeni hayatını tek başına kurduğunu sanıyordu. Ama bir gölge, onunla birlikte yaşıyor; onun yerine karar veriyor ve onun için öldürüyor olabilirdi. Cinayetler şehirden mahalleye, mahalleden yan binaya kadar yaklaşırken çember daralıyor. • Seni izliyor. • Seni tanıyor. • Seni koruyor. Peki, seni ondan kim koruyacak?"

[ 🔞Küfür ve Yetişkin içerik içerir ] Aşiret konulu İki farklı hayat. İki farklı yaşam. Töreler le büyümüş Doğunun en büyük aşiretinin acımasız ağası olup yer altı dünyasının en karanlık yüzü olan genç bir adam. Tanınmış bir aileye sahip sıradan hayatını sürdüren en masum olmasına rağmen çocukluğundan bu yana çok yara alan . Yaralı genç bir kadın. Aile büyüklerinin dostluğuyla bir araya gelen iki genç . Biri beyazın en temiz hali . Diğeri siyahın en karanlık hâli. Amcasının zoruyla evlenmek zorunda kalan bir kadın. Kadını ilk gördüğü gün aşık olup onunla evlenmek için fırsatı değerlendiren bir adam. "Bir nefes kadar yakınsın bana bir okadarda uzaksın. Sen benden nefret ettikçe nefes alamıyorum nefesimi kesiyorsun be kadın." " İnsanın için de kıyamet koparmışta kimse ne görür ne duyarmış. Hiç biriniz görmediniz . Sen benim yalvarışlarıma kör ve sağır oldun . Sen benim yalvarışlarımı ne gördün ne duydun. Şimdide nefesimi kesiyorsun sev beni diyorsun ya. Sen de beni nefessiz bıraktın içim de kopan kıyameti görmedin. Bu evliliği sen istedin ve ben seni hiçbir zaman sevmeyeceğim.Benden sana nefes olmamı bekleme..." Barlas KARAHAN ve Aden EROĞLU Nefretten doğan bir aşk. 14.05.2023

YETİŞKİN OKURLAR İÇİNDİR ! ( Şiddet ve hassas konular içermektedir. Lütfen bunu bilerek okumaya başlayın) (+18 Bir kitaptır, yetişkin içerik barındırır) GİRİFT SERİSİ'NİN İLK KİTABI " Yapar tabii baharım. Söyle bakalım nasıl olsun hançerin ? " Hazan kısa bir an düşündü. Alparslan'ın yeşil gözlerine hayranlıkla baktı ve aklına gelen fikirle gülümsedi. " Seninkinin aynısı olsun. Ama tek farkla; taşlar siyah değil yeşil olacak. Gözlerinin yeşili..." Alparslan'ın bacağındaki eli daha da yukarı tırmanırken hınzırca gülümsedi ve gömleğinin eteğini iyice yukarı kaldırdı. Alparslan bu hareketiyle yutkundu. Gözleri koyulaştı. Hazan elindeki hançeri usulca bacağına sürterek tangasının ipine kadar getirdi . Ani bir hareketle iple bacağının arasına sıkıştırdı. " Hançerimi getirince alırsın. Geçici olarak el koyuyorum." Başını ona yaklaştırıp dudakları arasında milim mesafe varken ekledi. " Hançerimi getir. Hançerini götür. " Alparslan keyifle gülümserken bir eli beline doğru gitti. Nefesini Hazan'ın ay tenine değdirirken belinden çekerek bedenini kucağına yasladı. Teninin ona şevk veren kokusu günaha davetiye çıkarıyordu. Sert bir hamleyle dudaklarına kapandı.

GERÇEK HAYAT HİKAYESİ Mardin'in tozlu yollarında büyüyen iki kalp... İkisi de iki büyük aşiretin evladı. Biri Eroğlu Aşireti'nin genç ağası Mirza Eroğlu, Diğeri Derman Aşireti'nin tek kızı, gururlu ve yaralı Naren Derman... Ve kader... Onları hem birbirine hem herkese yasak kıldı.Çünkü onlar teyze çocuklarıydı. Aşk, henüz 16'sında düştü gönüllerine. Ne itiraf edebildiler ne unutabildiler. Yıllar geçti...Sözler susarken, gözler bağırdı. Töre ağırdı, ama aşk daha derin. Nalan Derman ve Nergis Eroğlu... İki hanımağa, iki anne. Onlar seziyor. Onlar susuyor. Ama ne kadar daha? Bir bakışın yasak olduğu bu topraklarda, bir ömür birlikte yürümek mümkün mü? Aşiret kurallarının gölgesinde büyüyen bu aşk, ya suskunlukla yok olacak ya da bir isyanla tarih yazacak... Yada Aşk artık unutulucak Arman Kadıoğlu.... Bir sevdanın adı Naren Derman'ı koşulsuz sevicek Töre'ye boyun eğdiren adam.

Elimde nikah cüzdanımız vardı. Diğer elim ise onun ellerinin arasında, dudaklarına yaslanmıştı. Dudakları yaramın tam üzerindeyken, gözlerim çoktan derin kuyularından aşağı yuvarlanmaya başlamıştı. Gözlerinin ilk defa böylesine parladığına şahit oluyordum. Şahit olduğum ışıltı beni içine hapsetti. Kalbimden onun kalbine attığım dikiş; bu kez onun kalbinden benimkine atıldı. Artık çift dikişti. Ne o ne de ben bunu değiştirmezdik. Kimse değiştiremezdi. ❝Kalbe atılan çift dikişi kimse söküp atmazdı.❞ • Bu hikayede bahsi geçen kişiler, olaylar ve yaşananlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçeği yansıtmamaktadır.

"Benden başka gidecek hiçbir yerin yok." Adam yapılı cüssesini kendinden oldukça küçük kıza iyice bastırdı ve çenesini sıkarak yüzünü kendine yükseltti. "Gidebileceğin herkesi öldürdüm, uyuyabileceğin her evi yıktım, başını koyabileceğin tüm yatakları yok ettim, sığınabileceğin her limanı yaktım ve küllerini beş okyanusa savurdum." Biraz durup kızın sindirmesini bekledi. Ağır ağır, beynine çakarcasına vurgulu bir tonda tekrar konuşmaya başladı. "Benden kaçtığında gidebileceğin tek yer benim yanım, uyuyabileceğin tek yer benim evim, başını koyabileceğin tek yatak benim yatağım ve sığınabileceğin tek liman benim kollarım." Çenesindeki elini çekmeden diğer elini incecik boynuna sardı ve yaşlarla parlayan cam gibi parlak, göğü taşıyan gözlere baktı. Kendi dipsiz kuyularının aksine onun gözleri içinde binlerce diyar bulunduruyordu ve adam o binlerce diyarın hepsini kendine istiyordu. Hepsini. Her bir tanesini. Tek tek. Sonsuza dek. Kadın, adamın omuzları üzerinden arkadaki büyük eve baktı. Ev kadının gidebileceği son yer, uyuyabileceği son yatak, sığınabileceği son limandı. Ve adam dakikalar önce o evi ateşe vermişti. "Bırak."dedi inlercesine. Bırakmadı. "Canım yanıyor."dedi. Umursamadı. O, acımasızdı. O nitelikli bir katil ve kalpsiz bir psikopattı. O, kimsesizdi. O, sığınabileceği tek limanı, kendi elleriyle yakmış, küllerini kaybetmemek için dünyayı ateşe vermişti. O, tehlikeliydi. Ve o aşıktı. Çok, çok aşık.

"Tefeciden para alıp kaçarsam ne olur?" "Seni bulur." ⛓️ Gerilim, korku ve şiddet içerir. Yetişkinlere yöneliktir. Her hakkı saklı tutulmaktadır. Benzerlik ya da çalıntı durumunda saklı tutulan tüm haklar kullanılacaktır.

Van'da geçen bir aşk hikâyesi... "Azad sustu. Çünkü sevdiği halde gitmeyi seçenler, sonunda sessiz kalır. Boran konuştu. Çünkü sevmeyi cesaretli yapanların, Korkacak hiçbir şeyi yoktu." Roza... iki adamın arasında sıkışmış bir kalbin adıdır. Biri geçmişiyle acıtan, diğeri geleceğiyle sarmaya gelen... Bir veda. Bir yüzleşme. Ve bir genç kızın en gerçek tercihi. "Beyaz Güvercin" Aşkın yarım kalanlından, tamamlanma ihtimaline uzanan bir hikâye. Yüreğine dokunan, satır aralarında kendini bulduğun o kitap... sadece bir karakteri değil, kendini bulacaksın. Zamanı değil, kalbini emanet edeceksin her satıra.