🍁 -Hey!'dedi sesi atının nal seslerine bulanırken. Gelip tam önümde duraksamış, yorgun hayvan ağır ağır adımlamıştı. Bir doğan misali keskin bakışları sertçe geçti gözlerimden.'Yalnız çıkılmayacak denildi. Nereye gittiğini sanırsın?' -Yetti gayrı! Bana hesap sorup durma be adam! Kim sanırsın sen kendini?' dedim karakterimden beklenmeyecek kadar sert bir tavırla. Hafif çekik gece karası gözleri bana bakarken daha da kısılmıştı. Atına küçük bir adım attırıp atımın burnuna yanaştı. -Demirci Kasım oğlu Akın! Kutlu Kayı obasının beyi Osman Beyin alpi sanırım kendimi. Peki sen?' 'Gökten zembille inip düştün obanın ortasına. Hiçbir şey bilmem dersin, lakin ben bilirim ki bir gizlediğin var. Şimdi söyle bakalım. Asıl sen kendini kim sanırsın hatun? ' -Bildiğim yalnızca ismimdir. Hazan'ım ben. Nereden geldim, nereye gider idim bilmem. 'Sende var git yoluna. Benden size zarar gelmez Akın Alp. ' Kendinden başkasına zararı olmayan bir acizdim ben. Gizlediğim tek şey bu kitabın içine nasıl hapsolduğumdu. İki binli yıllardan bin üç yüz yılına nasıl gelebildiğimdi. Bâst-ı zamanım, tayy-i mekanımdı... Lakin bunları anlatsam ya meczup derlerdi bana veyahut büyücü. Diyemiyordum. Diyemediğim için de böyle çatıyordu bana kaşlarını. Atımın yönü obaya çevrilirken bir hamle ile kesmişti önümü. Ve geceden siyah gözleri beni alev misali yakarken fısıldadı. -Yolumun üstünde durursun Hazan hatun. Lakin bilesin ki ben dört nala giderken tökezlemem. Ne varsa acımaz, ezer geçerim...' 🍁 Hazan & Akın ......................

0505*******: Sen, bir yalana inanıp bizden vazgeçtin Üsteğmen 0505*******: Gözlerinde vatanımı görüyorum dediğin kadını aldın ayaklarının altında ezdin 0505*******: Elbet gün gelecek hesap dönecek, bu yaptıkların yanına kalmayacak 0505*******: Üstüme atılan iftira yüzüne çarpacak ve ben sadece tüküreceğim o sıfatına 0505*******: Bekle sen bekle... 0505*******: Bana çektirdiklerini burnundan nasıl fitil fitil getiriyorum göreceksin Üsteğmen: Elinden geleni ardına koyma Üsteğmen: Kalbimde bir yeri olmayan kadının yaptıkları zerre umrumda olmaz Üsteğmen: Şimdi gidip istediğin kadar ağlayabilirsin. Üsteğmen: Ben senden çoktan vazgeçtim kızım 'Duydum sağdan soldan vazgeçmişsin benden.'

Pusat Ali Şahoğlu, en yakın dostunun kız kardeşi Gökbeyaz Çakır'ı kurtarırken istemeden katil olur. Onun için hapse girer, dört sene yatar, elinden birçok fırsatı kaçırır, sözlüsü Suna tarafından terk edilir ve yaralı, ihanete uğramış bir adam olarak hapishaneden çıkar. O çıkarken, Virankaya'da anlı şanlı bir düğün başlamak üzeredir: kardeş bildiği, kardeşini kurtarırken katil olduğu Baran Çakır ile, eski sözlüsü Suna'nın düğünü. Virankaya artık bir savaş beklemektedir. Yörenin iki güçlü ailesini de kasıp kavuracak, tam ortasında da iki büyük beyi birbirine düşüren Suna'nın olduğu bir savaş... Fakat hiçbir şey beklendiği gibi olmaz. Sebebi Pusat Ali Şahoğlu'nun çıkar çıkmaz Suna'ya değil de, kimsenin beklemediği birine yönelmesidir. Gökbeyaz Çakır'a. İNTİKAM SÖZCÜĞÜNÜ FAZLASIYLA İÇERSE DE İNTİKAM OLAY ÖRGÜSÜNÜ İÇERMEZ :)

Alabildiğine havayla doldurdu ciğerini. Sonra önünde uzanan topraklara baktı, masal diyarlarından çıkmış gibi güzel topraklarına. "Söyle bana Çamlıkaya!" diye bağırdı. Sesi kayalığı, meşe ağacını, çayırlığı, küçük dereyi tuttu. Arkasındaki çalılıktan saksağanlar havalandı. Sert bir rüzgar esti. Saçındaki karahindiba tohumlarını aldı götürdü. Biraz gersinde duran kızlar kıkır kıkır gülüştü. Ne kadar da şenlerdi. Ne kadar da tasasız. Tek dertleri annelerinin onlara fazla ev işi yaptırıyor olmasıydı ya da derslerinin gitgide zorlaşması, veya gezip tozmaya vakit bulamayacakları kadar yorulacakları hasat zamanının yaklaşması. Bir zamanlar o da onlar gibiydi. Ve yaşı da öyle çok büyük değildi onlardan. Gözlerini yumdu. Yumruklarını sıktı. Sonra o uçurumun kenarında esen rüzgara geçmişte kalan tüm dertlerini bıraktı. Kendine ahdetti oracıkta. Bu, eller uğruna son ağlayışı olacaktı. Gözlerini tekrar açtı, bir kez daha baktı köyünün topraklarına. Ve Güldeniz savaşmaya işte o zaman başladı. "Bir kadının yüreğinden büyük müsün?" diyerek. "Söyle bana Çamlıkaya. Söyle! Bir Güldeniz'in yüreğinden büyük müsün sen?"

İslami bir kurgudur... "Sen benim çabalarımı görmene rağmen tek tek sızdırdın bütün bilgileri." Dedi öfkeyle bağırarak üzerime gelmeye başlarken. Benim korkak adımlarım da ondan kaçarken parmağı havada savruluyordu. "Sen yılansın. Ben o kadar didinirken her şeyi gelip kolayca mahveden bir yılansın. Kinyas'ı dinlememeliydim. Seni asla bu mescide almamalıydım." Kindar sözleri ağzından hırsla dökülüyordu. Sırtım duvara çarpınca sertçe sarsıldım. Hemen önümde biten adamla titredim. Yok artık ben miyim köstebek. O kadar mı kötüyüm gözünde? Omuzlarımı sertçe kavrayıp yüzüme eğildi. "Benden o kadar nefret ediyorsun ki seni kaçıran adamlara bilgi bile taşıdın. Hiç mi utanmadın?" Derken sesi sonda çatladı. Çattığı kaşları inerken alt dudağı titredi. "Ben seni sevmiştim. Neden benden nefret ettin? Neden bana bunu yaptın? Ben seni sevmiştim." Son sözleri hıçkırıklarına karışırken alnını duvara dayadı. Gözyaşları omzuma damlarken şaşkınca kalakalmıştım. Şimdi bu adam bana köstebeğim diye hesap mı soruyordu? Vücudunun bana olan yakınlığına baktım nefesim tıkanırken. İçime dolan güzel kokuyu istemeye istemeye çektim. Elleri omuzlarımda sanki oraya ait gibi dururken bu adam duvara ağlıyordu. Onu omzuma çekmek isterdim ama buna cesaretim yoktu. Ben onun bu yaptığını asla yapamazdım. Duvara ağlıyordu. "Ben köstebek değilim." Dedim cılız sesimle fakat bu onun durulmasını sağladı. Omuzlarımdaki elleri bir nebze bollaştı. Omuzlarımdan kollarıma oradan ellerime ulaştığında ona bütün vücudum tepki veriyordu. Kendimden geçecek gibi hissederken tek dayanağım halâ dini nikahımız olmasıydı. "Didem." Dedi. Sesi adımı alladı pulladı ve bana geri verdi. Kalbim hızlanırken geri çekilip gözlerime baktı. Mavi gözlerim kahverengilerine duydu Yayın tarihi: 12.09.2021 Final tarihi: 02.01.2022

Gözlerini usulca kapattı genç kadın . Damlaların geçtiği yerleri her zerresinde hissederken, elinin tersiyle gözyaşlarının yolculuğuna son verdi. Ama nafileydi bu çabası. Bir yenisiyle tekrarlandı gözyaşı yolculuğunun. Yüreğinde hissettiği bu acının nedenini bile bilmezken, bu kadar içten olmasına anlam veremiyordu. Az önce ki yaşanan olay film şeridi gibi gecerken kahvelerinden , yüreğinde ince bir sızı belirdi. Bu kadar acımasına dayanamıyordu. Bu kadar acımamalıydı oysaki . Kağıt üzerinde olan bir evlilikten doğan bir beraberlikti bu. Sadece dildeydi ona " eşim " demesi. Kendini odasına kapattığından beri sağ elinde hapsettiği ve asla özgür bırakmak istemediği kırışmış kağıdı yavaşça azad etti. Düzelmeye başlayan kağıdın bir köşesinde " geri dönme" yazısını görünce dudakları tekrar titremeye başlamıştı. Eline hapsetmeye devam ettiği kağıda, usulca akan gözyaşları eşlik etti. Buğulu gözlerle odasına baktı genç kadın evine. Elbette bu halde gelmeyi hiç hayal etmemişti.Yavaşça yerinden doğrulmuştu genç kadın. Pencereye doğru gidecekken kapısı aralanmış ve asla görmeyi beklemediğ i kahvelerin sahibini karşısında görünce iyice afallamıştı. Müthiş derecede yorgun düşmüş bedeni, kendini bile kaldıramaz hale gelmişti. Bedeni yere yığıllamaya yeltenmişti ki , Genç adam bunu farkeder farketmez engel olmuştu. Sinirle gelmiş olmasına rağmen şuan hissettiği tek şey merhametti. Koyu kahvelerine hayran oldugu kadının bu halde görmek yüreğini parçalamıştı. Neden bu hale geldiğini bilmeden, beline sardığı ellerini fazla gevşetmeden az önce ki yerine geri oturttu. Genç kadının gözleri kan çanağına dönerken , adamında ondan aşağı kalır yanı yoktu. Karısının neden bu hale geldigini deli gibi merak etmesine rağmen ikisinin de dudakları bir türlü aralanmaya cesaret edemiyordu...

"Her Dem olmuş yürekler, Birbirine söz vermiş gönüller, Kulak duymasa da Duymaz mı kalpler" Kendinden emin bir şekilde attığı adımın hesabını soruyordu. Kendine! Bunu kendime yapabilir miyim? Peki ya ona? Hiç sesini duymadan kavuşmayı beklediğim yarimi görmezden gelip yüzünü bile görmediğim başka bir insanla sırf Allah rızası için evlenebilir miyim? "Karşımda gördüğüm kişiye hayran bir şekilde bakarken istemsiz olarak başım önüme eğildi. İçimden sonsuz kere şükür ettikten sonra kafamı kaldırdım. Tebessüm ederek bana bakmayan gözler beni kendine aşık etmeyi çoktan başarmıştı..." Ubeydullah'ın hikayesi... 25.04.18 Kapak için, @bikudusgecesi'ne cok teşekkür ederim. Sprituel içinde; #91. ^21.03.18 #86. ^22.03.18 #68. ^25.03.18

"Cehennemine hoşgeldin, katilin kızı!" İtalyan ve Katolik bir adam... Türk ve Müslüman bir kız... İslâmî bir aşk romanı...🦋 →Tıp fakültesinden yeni mezun olmuş müslime bir doktor... Hayatına kaldığı yerden devam etmeye karar verdiği günde başına gelenlerle saatler içinde kendini yurt dışında; İtalya'da bulur. İlk kez geldiği ama adını babasından çok kez işittiği bu yabancı ülkede onu neler bekliyor, hiç bilmiyordur. Hadi! Hep birlikte, aksiyonu dibine kadar yaşayacağımız, imkansız bir aşka tanıklık edeceğimiz bu güzide kitapta buluşalım! 📍KÜBRA Ç.📍 İstihale → Değişim ve imkansız; iki anlamı olan bir kelime. Bir aşk ne kadar imkansız olabilir? Ve bir insan ne derece değişebilir? 🦋 Bu isimle yazılmış tek kitap! 🦋 #islam kategorisinde #1 numara! Çalıntı, kopyalanma ve kurgunun başka şahıslar tarafından yazılması hâlinde gerekli işlemler yapılacaktır. Antalya'nın ünlü avukatlarından biri öz amcamdır. Bilginize...) Tüm hakları KÜBRA Ç. 'a aittir.™©

İslami bir kurgudur... "Okuma" o an anlamıyarak baktım ama o bir kez bile gözlerini kaldırmadı. "Efendim?" Cevabı için tekrar dudaklarına götürdüm gözlerimi çıkacak sessiz kelimeleri bekledim hevesle. Çıkmayan sesiyle bile beni etkiliyordu. Onun sesinin bir önemi yoktu! Sessiz sözcükleri öyle güzeldiki kalbim yerinde duramıyordu. Yerini ebediyen terk etmek istiyordu. "Dudaklarımı okumayı bırakın lütfen ben haram olduğunuz için yüzünüze bile bakmıyorum!" Dedi hiddetlenerek onu rahatsız ettiğimi anlamam uzun sürmezken gözlerimi hızla başka bir yere çevirdim. Zaten sabahtan beri rahatsız etiğimi bilerek ama dayanamıyarak onu takip etmiyor muydum? "Peki bana bir çare bulun o zaman sizinle sohbet etmek çok isterim hanımefendi" dedim onu tanımak istiyordum. O an ilk gün geldi aklıma bir başörtü yüzünden düşündüğüm şeyler aklıma geliyordu. Kendimden iğrenmeden edemiyordum bu güzel kalpli bayanı nasıl da yanlış tanımıştım. Belkide kırmıştım. Dudakları kıpırdayınca gözlerim yine sessiz sözleri beynime aktarabilme gayesiyle döndü, kızı rahatsız ettiğimi unutarak... "Am-" bir anda sustu. Kafasını öbür yana çevirerek yüzünü görüş açımdan çıkarttı. Yanında getirdiği minik çantadan bir defter ve kalem çıkartı bir şeyler yazdı ve sayfayı yırtıp elime tutuşturdu. Yanımdan kalkıp sahil boyunca yürümeye başladı. Bir an kalkmaya yeltensemde bugün onu yeterince rahatsız etiğimi düşünerek kendimi banka geri bıraktım. Elimdeki kağıdı istemsizce burnuma yaklaştırdım. Defne kokusunu derince içime çektim. Gözlerimi yumdum bir süre kalbimin sakinlemesini bekledim. En sonunda elimdeki kağıda döndü bakışlarım. "Uygun değil beyfendi lütfen sohbet ediceğiniz başka birini bulun ve beni daha fazla günaha sokmadan konuşmak istiyorsanızda işaret dilini öğrenin" kalbime bastırdım. Gözlerimi yumdum. Bu nasıl aklıma gelmezdi.