"Peki... ne zamandan beri?" Gökhan anlamayarak, biraz da merakla yüzüme baktı. "Ne, ne zamandan beri Nazlı?" "Duyguların." dedim, fısıltıyla. "Duyguların ne zamandan beri var?" Gökhan ciğerlerini parçalarcasına derin bir nefes aldı ve usulca gözlerini kapattı. Sanki o an; yıllar öncesinin tozlu raflarına, çocukluğumuzun geçtiği sokak aralarına geri gidiyor gibiydi. "Ben de tam tarihini bilmiyorum ki Nazlı. Bir sabah uyandım ve senin gülüşünün benim için bir ihtiyaç olduğunu fark ettim. Ne ara kalbime girdin, ne zaman kendini iliklerime kadar işledin inan ben de bilmiyorum. Ama o günden sonra yani duygularımı fark ettikten sonra güneş sanki sadece senin yürüdüğün yollarda, senin güldüğün zamanlarda doğmaya başladı. İşte o an anladım ki artık sen yoksan, her yer karanlıktı benim için." *** Nazlı, yıllar önce ailesini karşısına alarak evlenmiş ve bu evlilikten doğan kızını tek başına büyütmek zorunda kalmış bir annedir. Kızı Aybüke ise doğuştan gelen kalp hastalığıyla yaşamakta ve bu hastalık, her geçen gün hayatını biraz daha zorlaştırmaktadır. Takvimler, artık doktorların yapabileceği bir şey kalmadığı günü gösterdiğinde; Nazlı için ne gururun ne de geçmişteki kırgınlıkların bir hükmü kalır. Ve kızının kalan son zamanlarını aile sevgisiyle geçirebilmesi için, yıllar sonra baba evine geri döner. Ancak bu dönüş Nazlı için sadece bir sığınış değil; yıllardır üzerine kilit vurduğu geçmişiyle, kırgınlıklarla ve ruhunda bir kambur gibi taşıdığı o ağır yüklerle en çıplak haliyle yüzleşmek zorunda kaldığı sancılı bir yolculuğun başlangıcı olur. 14 Bahar; bir annenin çaresizliğinden doğan ve sevgiyle yoğrulup fedakârlıkla büyüyerek, kalpten kalbe dokunan bir hikâye...

Bir sabah uyandığında evli olduğunu öğrensen... Üstelik hiç görmediğin biriyle. Manolya için her şey sıradandı. Ta ki karşısına Aziz Beyrut çıkana kadar. Aziz Beyrut. İsmi fısıltıyla anılan, sözü kanun sayılan bir adam. Ve onun elindeki aile cüzdanında yazan tek bir gerçek: Evlenmişlerdi. Ne aşk vardı. Ne rıza. Ne de açıklama. Sadece tek bir cümle: "Boşanamayız." Ama asıl soru şu: Bu evlilik bir hata mıydı... Yoksa planlanmış bir hamle mi? Güçlü bir adam. Boyun eğmeyen bir kadın. Ve ikisinin de henüz görmediği bir oyun. Çünkü bazen bir imza, bir kurşundan daha tehlikelidir. Ve bazen ölmek değil, birlikte yaşamayı seçmek en büyük savaştır.

"Nasıl başarıyorsunuz ?" Dedi genç adam hayranlık barındıran gözlerle. Genç kadın kaşlarını hafifçe çatarak sordu. "Neyi ?" "Bu kadar duygusuz olmayı." Bu başta onu duraksatmış ardından küçük bir gülümseme katmıştı yüzüne. "Sizin gibi yeni mezun, gözü kara, içten deli dolu bir Polistim. Sonra..." Biraz soluklanmak zorunda kaldı. "Bir gün sevdiğim birisini kucağımda şehit verdim. İşte o gün anladım: Duygular bir sarmaşık gibi insanı sımsıkı sarmalıyor, ta ki boğana kadar. Sonra geriye sadece izleri kalıyor. Sizin deyiminizle duygusuz değilim ama duygularıyla savaşmayı öğrenen bir savaşçıyım. Yani anlayacağın insan duygularını kontrol etmeyi bilmezse, duyguları onu bir sarmaşık gibi boğar. Her şey bittiğindeyse geriye sadece izleri kalır." ••••• 30/05/2021 📖🖋️ 12/02/2024 📕🖋️ (Wattpad de Sarmaşık İzleri adındaki ilk kitap.)

Tamamlandı ✔️ Gece, çocukken yaşadığı bir travma sonucu konuşamayan bir kızdır. Normal insanlar gibi yaşamaya ve kaybettiği sesini kazanmaya çalışırken onun kadar karanlık ve acımasız bir geçmişe sahip olan kimilerinin Barbar olarak tanıdığı eski bir mafyayla, Barlas'la, tanışmasıyla o Barlas'tan hayatı; Barlas ise ondan aşkı öğrenmeye başlar. *** "Diller konuşamazsa kalpler konuşur." * -Az biraz küfür içerir. Keyifli okumalar dilerim... *Reklam yapma be canım..* ©Tüm hakları saklıdır. Çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Doğum gününde terk edilen Meyra Akay, hayatını değiştirecek bir gerçeği öğrenir. Çaresiz kalan Meyra'ya umut hiç beklemediği yerden doğar. Aynı hastanede çalıştığı ve sürekli didiştiği doktor Yaman Yürekli, yıllardır aşık olduğu kadının en büyük destekçisi olur. Bu süreçte yaptıkları anlaşmalar ikisinin arasında kalsa da bazı anlaşmaların altında aklı karıştıran bir gerçek yatar.'

❝Sınıftan biriyle sevgili olmak istemiyorum.❞ ❝Sınıf değiştiririm.❞ Ya birincisindir ya da bir hiç. Derin Doğu mükemmel bir örnek öğrenciydi. Ortaokuldan beri ezeli rakibi olan Batuhan İlge Tan'ı geride bırakıp dönem birincisi olmayı başarmış, Türkiye geneli denemelerde derece yapmaya başlamış ve tatil boyunca ders çalışmıştı. Tek bir sorun vardı. Kimliği belirsiz bir suç dehası sınav sorularını çalıp suçu Derin'in üzerine yıkmıştı. Derin'in ise tek bir şansı vardı: Ona iftira atan bu psikopatı bulup ona dünyanın kaç bucak olduğunu gösterecek ve kariyerini lekeleyen disiplin cezasından kurtulacaktı. Hırsızı araştırırken ise Batuhan'ın ona yardım etmesi ise beklediği son şeydi. ••• "Benden nefret etmiyor musun?" diye sorarken sesimde hissettiğim duygu karmaşasından eser yoktu. "Birinciliği elinden aldım, seni suçladım, senden kaçtım. Ben-" Ne diyeceğimi bilemeden duraksadım. Herkese karşı övündüğüm şeyi ona karşı söylemek birden gözüme zor gelmeye başlamıştı. "Ben... Hep bir adım önündeyim." Tam karşımda durdu ve ifadesiz bir yüzle bana baktı. "Senden hiçbir zaman nefret etmedim Derin." Biz buyduk. Her zaman karşı karşıya kalırdık ama bu sefer... Birbirimizi boğazlamak istemiyorduk. EZBER BOZAN | BİR ADIM ÖNDE-1 Tüm hakları saklıdır! Herhangi bir kopyalama, çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır!

"Neyi merak ediyorum biliyor musun?" Kadının sesi onu derin düşüncelerinden sıyırdı. Kollarını vücuduna sarmış gökyüzünü izlemeye devam ediyordu. "Neyi?" Bakışlarını yıldızlardan çekip yanındaki adama çevirdi. "Nasıl inanabildin?" Boğazına bir yumru takılınca yutkunamadı. Konuşmaya devam edemedi. Gözünün kenarından akan bir damla yaşı gizlice sildi. Derin bir nefes aldıktan sonra devam etti. "Seni ne kadar çok sevdiğimi biliyordun. Nasıl yapabildin bunu bize?" Tayfun, başını önüne eğdi. Vereceği bir cevap yoktu. Ne derse desin onu tatmin edebileceği bir cevabı kahretsin ki yoktu. *************************************** Tayfun seneler önce yaptığı hatanın bedelini oğlundan ve sevdiği kadından uzak kalarak geçirmişti. Sema, onu ne kadar severse sevsin yaptığı hatayı affedemiyordu. Hangi kadın, kendi bebeğinden şüphe duyan bir adamı affedebilirdi ki? Yanlış anlaşılmalar, söylenen yalanlar ve çok daha fazlası onları bu noktaya getirmişti. Ancak şimdi her şeyi düzeltmek için adamın elinde büyük bir fırsat vardı ve bunu sonuna kadar kullanacaktı. **************************************** Serinin üçüncü kitabında her şey kaldığı yerden devam ediyor! İkinci kitaptan beri ısrarla sorduğunuz Sema ve Tayfun çiftinin geçmişindeki her şeyi öğrenmeye hazır mısınız? Peki ya diğerleri? Bu kitapta okuyacağınız çok şey var. Umut ve Mine'nin aşklarının önündeki engelleri nasıl birer birer aştıklarını, Azra ve Arat'ın tapılası aşkını, Buğra ve Esra'nın ilk bebeklerinin heyecanını ve tabii ki Barış-Melis ikilisinin acemisi oldukları yeni evlilik hayatlarını... Her şey yolunda giderken hayatlarına dâhil olacak olan karanlık bir adam... Geçmişten gelen bir düşman mı? **************************************** Serinin diğer kitaplarından bağımsız okunabilmektedir. İlk yayım tarihi- 19/05/2017

Daha önce yolu hiç İzmir'den aşağısına düşmemiş olan İstanbullu Damla, arkadaşlarıyla gittiği maceralı Akdeniz tatilinde, onu bekleyen asıl 'maceranın' tatilden çok daha fazlası olacağını tahmin edemezdi. Bugüne kadar hayat gailesine düşmüş bir halde yaşamaktan, aşık olmaya hiç fırsat bulamamış olan Damla'nın kapısını aşk, çok olmadık bir yerde, olmadık şartlar altında çalacaktı. Damla gelenin aşk olduğunu anlayamayacak kadar mantığına düşkün bir hayat sürdürürken, aşk gümbür gümbür ona anı yaşamayı ve kalbini dinleyerek hareket etmeyi öğretme niyetindeydi. Damla mantığını bırakıp kalbini dinlemeyi öğrenebilecek miydi? İşte orası çok muammaydı!

"Şaka yapıyorsun, değil mi? Hayal görüyorum?" dedi en nihayetinde Uraz. Bu soruları direkt olarak arabasının bagajındaki kıza mı, yoksa genel olarak evrene mi yönelttiği şüpheliydi. Zaten Asu da tam anlamamıştı. "Sen buraya nasıl girdin?! Ne zamandır buradasın? Ya... sen... sen kimsin ya? Kimsin sen?" Asu korkmaya başladığını ve tir tir titrediğini hissediyordu. Sevdiceğinden, biricik Uraz'ından korkması çok anlamsızdı ama şu an karanlığın içinde bağırırken bir tık ürkütücü olduğunu da inkâr edemezdi. Ürkek hareketlerle kıvrıldığı yerden doğrulmaya çalışırken her yerinin nasıl tutulduğunu ve ağrıdığını anca fark etti. Eee az buz değildi! Muhtemelen üç saattir bu bagajda iki büklüm ses çıkarmadan yatıyordu. Ah o İstanbul trafiği onu bitirmişti. Yani tabii Uraz'ın niyeti yalnız gelmekti ama Asu da eşantiyon gibi olmuştu işte. Ahlaya uhlaya doğrulup ayaklarını sarkıtmak suretiyle bagajda oturmaya devam etti. Boynunu açtı. Kollarını esnetti. Sırtını kütletti. Uraz şaşkınlıkla onun her hareketini izlerken en nihayetinde delirerek "Artık konuşacak mısın?! Kimsin kızım sen?" diye bağırdı. Sonra bağırtısı evin içinde kendisini beklemekte olan arkadaşlarına ulaşacak diye korkarak hızlıca eve bir bakış attı. Asu da omuzları düşerek olduğu yerde küçülmüştü. Korkudan resmen titriyordu. "Anlatacağım. Ne olur kızmayın bana, anlatacağım."