[ eng ] GENDERFLUID | dispatch ❛ that man is in distress ❜ Death was permanent for some. The last thing to accomplish in filthy life to fulfil the destiny. Some call it a blessing, a way to a better place. It wasn't pretty though, it was an agonish beast that clawed into your soul and rip your parts waiting for surrender. Tanatos was dead. He was dead before he was alive, skin burning, bones melting, his soul breaking. Dead man walking trying everything to survive and failing miserably. All he felt was rage, pure gnawing controlling little thing that was ripping him open. He didn't know the real world, he only knew Death. Tanatos wasn't prepared when the light came in, the blinding stroke went through him and took everything. Or offered the peace, whichever you prefer. [ oc x flambae ] sign─off gif made by @sankofas zonae © 2026

Śmierć powinna być końcem. Powinna. Ale co, jeśli staje się początkiem? Rhevan miał umrzeć ze swoją rodziną. Zamiast tego przeżył i robił wszystko, by uciec od przeszłości naznaczonej krwią i zdradą. Kiedy jednak wpada na trop mogący wyjaśnić, co wydarzyło się w najczarniejszą noc jego życia, nie potrafi go zignorować. Pytania spychane w czeluści umysłu budzą się z letargu, przynosząc ze sobą sny pełne mroku i szeptów. Jest w nich też ona. Vashkern. Bezimienna. Ta, która wyrwała jego duszę z ramion wieczności, chociaż wiedziała, że być może przyjdzie mu za to zapłacić. Tylko dlaczego postanowiła o sobie przypomnieć akurat w tym momencie? Rhevan nie zna odpowiedzi. Wie zaś, że musi odnaleźć wiedźmę. Piętno pozostawione przez dotyk zakazanej magii przestaje być niewidzialne; zaczyna jarzyć się na skórze, przyciągając istoty, o których istnieniu świat zapomniał wieki temu. A przynajmniej tak mu się wydawało. Tak wydawało się im wszystkim. ____ TW: wulgaryzmy, brutalność, niewykluczone sceny erotyczne

Edrian jest niewidomy od jedenastego roku życia. Pamięta kolory, twarze i wygląd świata, który kiedyś znał, lecz z biegiem lat wspomnienia te stały się odległe i coraz mniej wyraźne. Potrafi jednak doskonale radzić sobie bez wzroku i nie uważa swojej niepełnosprawności za słabość. Wszystko zmienia się po ślubie z Lysandrą. Następnego ranka Edrian po raz pierwszy od dwunastu lat otwiera oczy i widzi. Nie pałac, nie ludzi ani własne dłonie. Widzi tylko swoją żonę. Szybko okazuje się, że to nie cud, lecz klątwa związana z królewskim rodem. Edrian może zobaczyć Lysandrę tylko raz w każdym miejscu, w którym nigdy wcześniej jej nie widział. Gdy wraca w to samo miejsce, ponownie pogrąża się w całkowitej ciemności. Ich początkowo polityczne małżeństwo zaczyna przeradzać się w coś znacznie głębszego. Każda wspólna podróż staje się dla Edriana okazją do zachowania w pamięci kolejnego obrazu Lysandry, a dla niej - sposobnością, by pokazać mu świat, którego nigdy nie mógł zobaczyć. Jednak klątwa ma więcej zasad, niż początkowo sądzili. A im więcej odkrywają, tym wyraźniej widzą, że ich spotkanie mogło nie być przypadkiem.

Alina Novak ma pecha. A raczej niezwykłą zdolność do pogarszania nawet banalnych sytuacji. Jako (niezbyt) dumna pracownica Departamentu Neutralizacji Drobnych Anomalii - potocznie nazywanego Działem Nieudaczników - zajmuje się wszystkim tym, czego „prawdziwi" specjaliści nie chcą nawet dotknąć. Złośliwe zakłócenia, absurdalne błędy strukturalne, meble ignorujące grawitację - ot, standardowy wtorek. Alina zdążyła już pogodzić się z tym, że jej kariera wygląda dokładnie tak, jak większość jej interwencji: źle. Bardzo źle. Gdy inni ratują świat przed katastrofami, ona głównie próbuje nie spowodować kolejnych. Kiedy przypadkowo znajduje się w miejscu gigantycznej anomalii, a do akcji wkracza departament ważniaków, szybko zaczyna tęsknić za przyziemnymi (przynajmniej własnym zdaniem) problemami. Problemami, które nie chodzą ubrane w czarny mundur i nie patrzą na nią podejrzliwym wzrokiem. Conrad Ward, irytująco opanowany agent do spraw kryzysowych, wydaje się zainteresowany nie tylko samą anomalią, ale i... Aliną. Niestety nie chodzi wcale o zauroczenie przypominające grom z jasnego nieba. Wręcz przeciwnie - Conrad podejrzewa ją o współudział. I chociaż to stwierdzenie wydaje się jej absolutnie niedorzeczne, nie potrafi odpowiedzieć na pytanie, dlaczego rzeczywistość postanowiła zacząć z nią współpracować. Jednak powód musi istnieć... prawda?

Miles Bennett ma siedemnaście lat i od dawna wie, że niektórych rzeczy nie da się naprawić. Nie da się naprawić ojca, który każdą noc spędza z butelką w dłoni. Nie da się naprawić życia w najbiedniejszej dzielnicy miasta. Nie da się też pozwolić sobie na marzenia, gdy trzeba martwić się o to, czy wystarczy pieniędzy do końca miesiąca. Dlatego trzyma wszystkich na dystans. Do czasu. Kiedy do mieszkania naprzeciwko wprowadza się Samuel i jego mama, spokój Milesa zostaje bezpowrotnie zburzony. Samuel jest dokładnie tym typem osoby, której Miles nie potrafi znieść. Zbyt gadatliwy, zbyt optymistyczny i zdecydowanie zbyt zainteresowany jego życiem. Mimo to chłopcy zaczynają wpadać na siebie wszędzie: na sąsiednich balkonach, w szkolnych korytarzach, w ulubionej kawiarni i podczas wieczorów, które pachną deszczem, kawą i opadającymi liśćmi. A gdy między nimi pojawia się pewien biało-czarny kot, coraz trudniej udawać, że są sobie obojętni. Jednak Samuel nie wie, że Miles skrywa sekrety, które mogą zniszczyć wszystko, co zaczyna ich łączyć.

Blair Mitchell żyje dzięki plotkom, nienawidzi filozofii i czasami też swojego sąsiada. Skoro wszystko jest takie paskudne, można właściwie wyskoczyć z czwartego piętra. Prawda? 𝙄 𝙬𝙤𝙣𝙙𝙚𝙧 𝙝𝙤𝙬 𝙄 𝙬𝙤𝙣𝙙𝙚𝙧 𝙬𝙝𝙮 𝙔𝙚𝙨𝙩𝙚𝙧𝙙𝙖𝙮 𝙮𝙤𝙪 𝙩𝙤𝙡𝙙 𝙢𝙚 '𝙗𝙤𝙪𝙩 𝙩𝙝𝙚 𝙗𝙡𝙪𝙚 𝙗𝙡𝙪𝙚 𝙨𝙠𝙮 𝘼𝙣𝙙 𝙖𝙡𝙡 𝙩𝙝𝙖𝙩 𝙄 𝙘𝙖𝙣 𝙨𝙚𝙚 𝙞𝙨 𝙟𝙪𝙨𝙩 𝙖 𝙮𝙚𝙡𝙡𝙤𝙬 𝙡𝙚𝙢𝙤𝙣 𝙩𝙧𝙚𝙚 2020

Samotne życie na wsi już od lat daje Beniaminowi w kość, ale radzi sobie. Zarówno z obowiązkami, byłą żoną, problemami dzieci jak i niedającym zysków biznesem. Skleja koniec z końcem, zapominając o tym, co jest w życiu najważniejsze - o sobie. Do czasu, aż na jego działkę wprowadza się nowy, ekscentryczny sąsiad, który uczy go, że jego potrzeby mają znaczenie. A on może je wszystkie spełnić. Wystarczy poprosić. ________________________ W trakcie

Są trzy rzeczy, które Mel musi koniecznie osiągnąć w życiu: zostać legendą rocka, spopielić wszystkie sceny w Ameryce i wgnieść Kane'a Heartona w ziemię. Nie ma miejsca na sentymenty, gdy twój idol łamie serce twojej najlepszej przyjaciółki. Mel wie o tym doskonale. Może i podziwiała Kane'a przez całe życie, lecz nie zawahała się, by podbić rankingi piosenką o tym, jaki z niego śmieć, gdy tylko zdradził basistkę jej zespołu. Trochę gitary elektrycznej, perkusji i parę lirycznych przekleństw - a wizerunek słynnego rockmana zostaje poważnie nadszarpnięty. Nic więc dziwnego, że Mel i Kane skaczą sobie do gardeł. Wszystkie media Ameryki wiedzą, by nie umieszczać ich razem w jednym pokoju; chyba że z pokoju mają zostać gruzy. Tym gorzej, że snuje się za nimi widmo podpisanego nie w porę kontraktu, na mocy którego mają nagrać piosenkę do filmu... w duecie. Przecież to będzie katastrofa. Mel z pewnością nie spocznie, nim nie zrujnuje kariery Kane'a. A Kane nie odpuści, nim nie udowodni, że ta ruda, postrzelona rockmanka myli się co do niego bardziej, niż jej się wydaje. Choćby mieli po drodze spalić się wzajemnie żywcem. No cóż. Niech żyje rock & roll.

Shirley, Blake, Francis i Wendy mają siedemnaście lat, kiedy trafiają na spotkanie sekty. Ich rodziny należą do tajemniczej Dierarchii, w której wszyscy noszą maski i skrywają swoją tożsamość, służąc Bogom V, L oraz I. Istnieją pewne tradycje, o których nie wiedzieli, ale przecież nigdy nie będą mogli się wycofać... Największy problem pojawia się jednak wtedy, gdy ktoś zaczyna pozostawiać nastolatkom liściki z groźbami. Ktoś zna ich sekrety i nie boi się o nich mówić. Ten ktoś też ma na sobie maskę, Królika. Cudowna okładka wykonana przez @lolablahaj

komfortowy romans hokejowy 🏒🏒 Poppy Winchester zaczyna studia na Uniwersytecie Bostońskim, próbując zapomnieć o przeszłości. Chce po prostu przetrwać i stać się najlepszą artystką na jaką ją stać. Nie ma zamiaru rzucać się przy tym w oczy. Właściwie rzucanie się w oczy jest ostatnią rzeczą, jakiej pragnie. Walker Donovan jest hokeistą, a więc ze sztuką nie ma nic wspólnego. A mimo to, licząc na łatwą piątkę zapisuje się na zajęcia z historii sztuki. Pech chce, że zmiana profesora sprawia, że musi zrobić projekt z nieśmiałą Poppy Winchester. Poppy zdecydowanie nie jest w jego typie. Jest nieśmiała i miła, a poza tym Walker od lat podkochuje się w swojej najlepszej przyjaciółce Harper. Między Poppy a Walkerem rodzi się przyjaźń. Poppy pomaga Walkerowi ze sztuką, a Walker pomaga Poppy wrócić do życia.