Hindi kami magkakilala. Hindi rin kami nag-uusap. Pero araw-araw, sabay kaming sumasakay sa parehong jeep - siya, laging nasa dulo, may earphones, at tahimik lang na nakatingin sa bintana. Hindi ko alam ang pangalan niya. Pero alam kong hinahanap ko siya kapag wala siya. Hanggang isang araw, nawala siya. At sa pagbabalik niya, doon nagsimula ang kwento naming hindi ko alam kung may patutunguhan... o hanggang sakay lang kami sa isa't isa. "Sabay Tayo, Sa Dulo ng Jeep" - isang kwentong nagsimula sa biyahe, sa tahimik na music, at sa dalawang pusong hindi sigurado kung may babaan pa silang sabay.