Ciepło i wygoda z czasem zostawiają cię zamarzniętym i zagubionym. Chowasz się tak długo, że zaczynasz bać się odkrycia tego, które mogłoby zakończyć wszystko, co dotąd dawało ci uznanie i miejsce w społeczeństwie. Pytasz samego siebie, czy ktoś byłby w stanie pokochać twoje ukryte „ja", którego sam nie potrafisz zaakceptować. Będziesz dalej się chować czy dasz sobie szansę?

.

Wszyscy jesteśmy ludźmi i to nie podlega dyskusji. Różni nas jednak sposób, w jaki patrzymy na świat i przeżywamy własne emocje. To właśnie te różnice czynią nas wyjątkowymi.

Czasami podgrzewają cię tak długo, aż przestajesz być sobą. Potem dziwią się, że parzysz. To tekst o przemianie, bólu i tęsknocie za spokojem.