Lisenin ilk günleri ve sınıfa yeni gelen Aşkın bizim üç(3)lünün dikkatini çekmeye başlıyordu. "AHMET BUNLAR BENİM GÖTÜMÜ DİKİZLİYOLAR" "Bir şey olmaz. Bende arada birisinin götünü dikizliyorum." -BxBxbxb -Bxb

papatya'nın 2. kitabı Selim sevgilisinin onu aldatması ile taşınmış ve yakın arkadaşı Mete'nin sayesinde üçüz lerle tanışmıştı Selim üçüz lerle baş edebilicek miydi yoksa üçüzler Selim'e dayanabilecek mi

4 arkadaş, 1 belaya aşık. Eşcinsel kurgu 21.03.24

💫💙 DÜZENLENİYOR!!! Miya,17 yılın ardından kendisine kötü davranıp bir zamanlar onu akıl hastanesine yatıran ailesinin, aslında gerçek ailesi olmadığını öğrenmesiyle tüm hayatı bir anda değişir. KARAHAN Aşiretinin tek kız torunu olduğunu öğrenince şok olur ve olaylar başlar. **** Tüm düzenim bir anda alt üst olmuştu ve sanırım ilk defa gerçek anlamda mutluydum. Her şey değişmişti. Mesela bana lakap takılmasından hiç haz etmem. Ama her fırsatta takıyorlar. Ya da, kahvaltı yapmaktan nefret ederim. Ama evden veya odama kahvaltı yapamadan gidemiyorum artık. Neyse ki tüm bunları seviyorum. Ben ailemi gerçek anlamda seviyorum.

"Evet karıştırılma mövzusu doğru çıktı.Özür dileriz" Bu keltoş ne diyor lann. Bak bana geldilerr. Bu kadar basitmi gerçekten."Ulan keltoş buraya gel kalan saçlarınıda koparıcam" Eski ismi ( Gerçek ailem)

Karadenizde yaşayıp orada büyüyen, 8 yaşında yetimhaneye düştükten sonra 12 yaşında arkadaşı Handeyle birlikte oradan kaçan, şimdiyse 21 yaşında olan Gece Aydın, Milli takım ve Galatasaray daikin a takımı kaptanı olarak smaçör pozisyonunda forma giymektedir. Bu yolda başına gelenler ve eski kapanmamış meseleleri kitabın heyecanını arttırıyor...

Son yirmi yedi saniye. Zaman gelmişti, kulaklıktaki ses son kez konuşacaktı. "Sonuna geldik, küçük hanım," Alacağı canları düşündükce duyduğu memnuniyet, gözlerini daha da büyütüyor, gülüşü dudaklarını aşmaya çalışıyordu. "Cana can!" Sesi sert, ancak bir o kadar da memnundu. "Kadına kadın!" Keskin nişancının parmağı yavaşça tetiğe baskı yapmaya başladı. "Kıza kız, Anıl!" Beş saniye... "İşini bitir!" "Onun gözleri, özgürlük bulduğum gökyüzü değil, boğulacağım denizdi. Ama artık boğulmaktan korkmuyordum, çünkü ben de onun yanmaktan korktuğu ateşe dönüşmüştüm." Bu kitapta bahsedilen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür; her ayrıntısı, sadece kurgusal bir dünya oluşturma amacını taşımaktadır.

Koskoca dünyanın kendine kıyasla, küçücük bir mahallenin ismiydi Tanyeri. Kendi içinde büyük dertleri olan, onlarca insana ev sahipliği yapar ve ayrı ayrı korurdu her birini. Füsun, üniversiteyi bitirdikten sonra, evine artık mesleğini yapmaya hazır bir hemşire olarak dönmüş, senelerdir uzak kaldığı mahallenin içinde eski yerini bulmaya çalışıyordu. Korkut, onca senenin ardından annesine kavuştuğunda, beklemediği şeylerle sarsılacak, gerçeklerin ağırlığı altında ezilecekti. Onun mahalleye dönüşü ve bir fırtına edasıyla Füsun'un hayatını girişi neleri değiştirecekti? Peki ya Korkut, içine bulaştığı sorunlardan kurtulmaya çalışırken, bir de senelerdir içinde tuttukları ona ağır gelmeye başladığında neler olup bitecekti? Füsun'un yıllardır bildiğini zannettiği her şey, bambaşka gerçeklerle karşısına geçtiğinde, yaşananları nasıl karşılayacaktı? Tanyeri'nin küçük karmaşası herkesi kolları arasına çektiğinde, olacakları hiç kimse tahmin edemeyecekti. Mahallenin birbirlerine en uzak ama aynı zamanda en yakın olan iki sakini, kalplerinin karşısında kaldığında zaman nasıl bir yol izleyeceklerdi? • [V.XII.MMXXI]

"Aile... Ben aile nedir bilmem, hiç ailem olmadı. Hep yalnızdım, çığlıklarımı duyanların bile umursamadan üç maymunu oynadıkları, kimsenin umrunda olmadan bir oyuncak gibi ordan oraya savurduğu kızdım." "Efil Arıcı (Soykan)" *-Daha 4 yaşında ailesinden koparılan Efil'in Hikâyesi. -Sonradan dahil olan bir abi var.*

Bir varmış, bir yokmuş. Masal bu ya, dağların göğe değdiği, gecelerin kurşun gibi ağır aktığı bir ülkede, zamanın bile cesaret edemediği bir hikâye saklanırmış. Rüzgâr, her estiğinde bu hikâyenin izlerini taşırmış; kimi zaman bir siperde kurumuş kanın kokusunda, kimi zaman da eski bir mektubun solmuş harflerinde fısıldarmış: "Her ihanet, bir gülüşle başlar..." Bir ülkenin kalbinde, iki kardeş büyürmüş aynı toprağın, aynı ekmeğin, aynı annenin duasında. Biri ateşmiş, biri duman. Biri gökyüzüne bakıp yıldızları sayarken, diğeri yerdeki gölgeleri sayarmış. Habil ile Kabil'in kaderi gibi, onların kaderi de birbirine düğümlüymüş. kanla, yeminle, ihanetle... Ve bir gece, yıldızlar tanıklık etmiş birbirine sırt çeviren iki kardeşe. Kurşunlar susmuş, vicdanlar konuşmuş. Bir hain çıkmış içlerinden. Ama kimdi? İşte hikâye burada başlamış. Masal bu ya... Kurşunlar kadar ağır yeminler edilmiş, Gözyaşıyla yazılmış mektuplar yırtılmış, Ve bir çift göz, yıllar sonra hâlâ aynı ismi fısıldamış: "Kardeşim..." İşte şimdi başlıyordu asıl hikâye. Aşkın gölgesinde saklanan ihanetle, İhanetin kalbinden çıkan bir aşk hikâyesiyle. Ve bir kardeşin, diğerini hem sevip hem yok etmek zorunda kaldığı o geceyle...