"Ayperi. Ben dört yıl önce seni nasıl paramparça ettiğimi unutmadım. İlişkimizi nasıl koparıp attığım da mıh gibi çakılı zihnimde. Allah kahretsin ki eğer ben o sözleri söyleyip, öyle davranmasaydım sen belki de apar topar evlenmeyecektin." Hayır bu konulara girmemeliydi. O gecenin bende nelere mal olduğunu bilmiyordu. Ben o geceyi, bana söylediklerini, hiç unutmamıştım. Nelere sebep olduğunu da en iyi ben biliyordum. Ancak ikimiz oturup öylesine bir şeyden konuşur gibi bunları konuşamazdık. Yaralarıma elini uzatmasına izin vermeyeli seneler olmuştu. Ona olan aşkım da, yaşadıklarım da, bende, benim içimde saklıydı bana özeldi. "Hayır, bunları konuşmayacağız," dedim titreyen sesimle. Biraz daha konuşursa ona sığınıp yıllardır içimdeki biriktirdiğim yaşları onun göğüne bırakmaktan korkuyordum. "Evlen benimle. " Damarlarımdaki kan bile akmayı bıraktı. Kulaklarım uğulduyordu. Zihnim bana oyun mu oynuyordu? "Evlen benimle. Görmek istemiyorsun beni, nefret ediyorsun biliyorum. Kağıt üstünde say bu evliliği, birlikte Masal'ı almasını engelleyelim. Hatalarımı telafi etmeme izin ver." Hâl ve hareketleri, ses tonu ne kadar stresli ve heyecanlı olduğunu gösteriyordu. Ruhum bedenimi terk etmişçesine hareketsizdim. Benim Sedat ile evliliğimi mutlulukla, aşkla değilse bile sevgiyle yaptığımı sanıyordu. Ama ben, hâlâ bende hüküm süren aşkının ateşini biliyordum. "Sen ne saçmalıyorsun? Sana burada oyun oynuyoruz gibi mi geliyor?" Sesim yılların birikmişliği ile yükseliyordu. Kaldıramıyordum artık, beni rahat bıraksınlar istiyordum. "Ne sen bunu söyledin ne de ben duydum. Bir daha asla karşıma çıkma. Şimdi git lütfen."

Eski dönem kurgusu..🕊️ Heyecanlı bir bekleyiş içindeydi güvey odasında Suna. İçindeki heyecan öyle büyüktü ki, kendini sanki bir rüyanın içindeymiş gibi hissediyordu. Kırmızı duvağın ardından avuç içine bakmış ve gülümsemişti. Kınası tutmuştu ve Suna bunun anlamını çok iyi biliyordu. Güzel başlamamışlardı ama güzel olacaklardı; Suna buna tüm kalbiyle inanıyordu. Derken, dışarıdaki davul zurnanın sesi kesilmişti; damadı güvey odasına yolcu ediyorlardı. İçindeki heyecanla yataktan kalktı. Dışarıdan gelen bağırış sesleriyle odasının kapısı açılmış ve kocası içeriye girmişti. Kalbi küt küt atarken, Yavuz Ali ona hiç bakmadan geçmiş ve odadaki koltuğun üzerine oturmuştu. Suna, ne olduğuna anlam verememişti. Az önceki heyecanından eser kalmamış, yerini korku ve hayal kırıklığı almıştı. Duyduğu cümlelerle ise az önceki rüyası kabusa dönmüştü. "Ne bekliyorsun?" dedi sert bir sesle. Cebinden tütünü çıkarıp dudaklarının arasına yerleştirdi ve metal çakmağıyla tütünü yakarken ciğerlerini derin bir dumanla doldurdu. Saliseler sonra titretmişti beyaz dumanın sardığı gözbebeklerini. "Bu gece yahut sonraki tüm geceler... Ne olacağını sanıyorsun?" En az bakışları kadar sertti ses tonu. Döktüğü her kelimede boynundaki damarlar hiddetle kabarmaktaydı. Derken bir anda öfkeyle çevirivermişti bakışlarını yatağın önünde dikilmekte olan karısına. Genç kız kocasının bakışlarında gördüğü manayı tanıyamamıştı. Kin mi, nefret miydi bu? Yoksa koskoca bir hayal kırıklığı mı? Bilememişti. Ve o an kulakları geceler boyu kalbini kor bir ateşle yakan o sözlerle çınlamıştı. "Yapmayacam Suna! Yapmayacam ! Bilesin ki bir lahza huzurun olmayacaktır bu odada. Çünkü ben emmoğlumun oynaştığı kızı değil gönlüme , yatağıma dahi almayacam !" Kitabın içeriği tamamen hayal ürünüdür

Çünkü her okur, bir kitaba yeni bir hayat katar. Tanıtım kitabıdır.

O anda bir şey oldu. Türkan'ın hiç tahmin etmediği bir şey. Ama ruhumun prangalarının canhiraş ettiği. Göğsümün orta yerine bırakılmış izin sahibi o kuş geri döndü. Bunu hep tekrar edeceğimi bilemeden usulca fısıldadım. Göğsümde bir kuş izi var- dı. Türkan, ömrünün yıllarını bir sızı ile geçirirken kaybolmuş bir kuştu. Veda edemeyişlere, yeniden başlamalara kapalı ruhunun kapısının önünde biri vardı. İzinsizce kapısına vuruyorlardı. Üstelik kapıyı çalan dizlerinin üzerindeydi. İnsan hiç alacaklı gibi geldi kapıda kul olur muydu? Aşk olurdu.

♡Üniversite Aşkı♡ Onlar için büyük bir oyun kuruldu, senaryosu sonradan yazıldı. *Nurhayat Turna ••• "Elveda Deme Bana" 16 Mart 2012 - 07 Nisan 2013 tarihleri arasında yazılıp kısa zaman içinde finali görmüştür. Yenilenen hâliyle siz okurlarının karşısına çıkmaya hazırdır. Keyifli okumalar dilerim.

İzge, tutkusu kadar zekasıyla da öne çıkan genç bir gazeteciydi. Bir haberin peşindeydi. Fakat bir gece, mesafeli ama dikkat çekici bir yabancıyla yolları kesişti. Ve o tek gecenin sabahında, kendini Malta'daki Türk Büyükelçiliği'nde; bir daha hiç karşılaşmayacağını düşündüğü o yabancının karşısında buldu. İzge için artık geri dönüş yoktu. Her cevapsız soru onu daha da derine çekiyor, her temas bu adama onu biraz daha bağlıyordu. PARADOKS, tutku, tehlike ve iç içe geçmiş sırlarla örülü bir aşk hikayesi. 🪞 • Dark Romance • Zorunlu Yakınlık • Örgüt/Çete • Yetişkin İçerik

☆Polis Kurgusu☆ Tanyeri Serisi #1 Geçmişi geçmişte bırakmayan bir kadın... Geçmişten gelen bir adam... Çekilen acıların telafisi olacak mı? Nurhayat Turna ☆ Facebook Yayın Tarihi; 2 Eylül 2012 (Eski hâli, Hikayeler. sayfasında hâlâ yayındadır.) Wattpad Yayın Tarihi; 14 Mayıs 2014 Düzenlenme Başlangıç Tarihi; 11 Mart 2021 Düzenleme Bitiş Tarihi; 28 Kasım 2022

"Ben bu dünyada sana açtım gözümü. Varsa sen yoksa sen... Ne gözüm gördü başkasını, ne gönlüm yönünü çevirdi senin gözlerinin menzilinden başka yere. Her gece, dua diye sana kavuşma hayalini bastım kalbime. Hep bir umut dedim kendime, ayakta durduysam bugüne kadar sebebi buydu." "Şimdi diyorsun ki yan Merih, yıllardır büyüttüğün sevdana kavuşamayacaksın, yak kendini Merih." Alnımı öptü. Elleri titriyordu. İçin için ağlıyordu. "Senden gelene kurban olurum ben. Başım gözüm üstüne. Dersen ki sana bu dünyada vuslat yok, yine de bende ki aşkına ihanet etmem. Ben sana kıyamam, kendimi yakarım ama sana değen yeli bile seni incitmesin diye engellerim. Böyle mutlu olacaksan buna da eyvallah." Derin bir nefes alıp ayağa kalktı. Gözlerini sildikten sonra bana son kez bakıp gitti. Olduğum yere yığılıp haykırarak ağlamaya başladım. Bu gece ruhum sökülmüş, aşkımı kaybetmiştim.

RUHUN EN BÜYÜK DÜŞMANI, PİŞMANLIKTI. İlk Yayın Tarihi: 20.07.2015 İlk Düzenleme Tarihi: 23.08.2017 -Nurhayat Turna

-Tamamlandı- Elimdeki bereyi yavaşça çekti parmaklarımın arasından, suratımın etrafına dağılmış saçlarımı düzeltip kendi beresini kafama geçirdi. Düz bir çizgi halindeki dudakları kıvrıldı, gözlerine bir ışıltı yayıldı. Saçlarımı sevip yanaklarımı avuçlarının içine aldı. "Ne düşünüyorsun?" diye sordum kısıkça. "Sana ne kadar çok yakıştığını." Yüzümü yüzüne doğru çekti, dudaklarını alnıma dokundurup uzun soluklu bir öpücük bıraktığında ellerimi yanağımdaki ellerimin üstüne kapadım. "Başka?" dedim ona alttan bir bakış ederken. Dudaklarına yayılan serseri gülüşün ardında gözlerini tavana çevirdi, alt dudağına gevşekçe dişlerine geçirdi. "Bu eve, yanıma ne kadar çok yakıştığını." *** Kitap eğlenceli bir aşk hikayesini ve gündelik yaşamı içerir. Okuyacaklara duyurulur! Olumsuz örnek olabilecek davranışlar ve yetişkin içerik barındırmaktadır! Kapak Tasarımı: @hestianinkalemi 💜 Tüm hakları saklıdır. *Canım Kadına ithafen. @nanelilokum