Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! "Sana hiç söylemedim ama sana aşıktım. Bunu yüzüne karşı söyleyememek de benim ayıbım olsun." 070822 ☁️

Kuru öksürükleri durmadı bir süre. Boğazının acısını ben hissetmiş gibi yüzümü buruşturdum. Hastalığı benim yüzümden kaptığı için suçluluk hissi geçmiyordu da sanki artıyordu. "Ateşin düştü mü bir bakalım," diyerek ateş ölçeri elime aldığımda gerek yok dercesine elimden aldı aleti. Bileğimden beni kendine çektiğinde zaten üzerine eğilmiş halde olduğum için dengesiz duran bedenim kolayca savruldu ve kucağına düştüm. Kollarını iki yanımdan sarıp kara gözlerini gözlerime dikti yine. Hastalıktan çatlamış dudağının kenarını ısırdı beni izleyerek. "Boşa uğraşıyorsun kızım. Ne düşmesi...senin yanında beni yalnızca ateş basıyor."

"Aral Efken!" Ve bedenim saniyeler içerisinde göğsüne yapıştığında su kapanmıştı. İkimizde nefes nefese kaldığımızda ona bakmak için başımı yukarıya kaldırmış ve çenemi göğsüne yaslamıştım başını eğdiği için burnum çenesine sürttü. Gözleri tüm yüzümü ezberlemek ister gibi tavaf ediyordu. Aralık dudaklarıma kayan gözleri kalın dudaklarının aralanmasına neden oldu. Göğsüne koyduğum elimin altında atan bir kalp vardı. Ritmi benimle aynıydı. Şaşkındım. O ise beni daha çok şaşırtacak bir şey yaptı aralık dudaklarından verdiği nefes dudaklarım çarparken başını daha fazla eğerek topuzum sayesinde açıkta kalan boynuma dudaklarını bastırdı. Kalın ve yumuşak dudakları boynuma temas etmesi ile vücudum reaksiyon gösterdi. Bedenim hafifçe gerilirken gözlerim kendiliğinden kapanmıştı. Elimin altında olan kalbi daha da hızlandı. "Git ve üzerini değiş kıvırcık,yoksa nefessizlikten öleceksin" Efsûn&Aral Efken 09.08.23 - 17.12.23 #1 Bakıcı #1 Arzu #1 Kıskançlık #1 komutan #1 tim #1 bordo BU HİKAYE TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR!!

Kadın adamın yaralarına merhem oldu. Adam, kadının yaralarında kabuk bağladı. ...... "Turan..." "Söyle Turan'ın kızılı." -Kitap yetişkin içerikler barındırır. Rahatsız olacakların başlamaması önemle rica olunur :) Çalıntı olma durumunda yasal işlem başlatılacaktır!

Karıştırılan bebekler serisi, erkek versiyon. Karez Arvas, ünlü bir şarkıcıydı. Hayatı hep parlamanın eşiğindeydi. Başarılıydı, gençti, herkes ona imrenirdi. Fakat kimse sahne arkasını bilmezdi elbette. Sahne ışıkları altında alkışlar vardı, perde kapandığında ise sadece sessizlik. Karez, çevresindeki kalabalığa rağmen hep yalnızdı. Çünkü yalnızlık, en çok da insanın bir ailesi olmadığında büyür dururdu ve bir gün, bu yalnızlığın bile ona ait olmadığını öğrenecekti. Sebebi belliydi; en başından beri, yanlış bir nakaratı söylüyordu... "Eğer hayat dediğimiz şey bir şarkıysa, benim ki başka birisine yazılmıştı."

Lina:Aysel ablacım merhaba rahatsız ediyorum kusura bakmayın. Lina:ÇOK değerli oğlunuz uğruna tüm çikolata harçlığımı feda edip aldığım şimşek mc queenli terliklerimi çaldı! Hırsız veledin anası aysel abla:?

. Genç kadın kocasının güneşten yanmış omuzlarına değdirdi ellerini, kaşlarını çatarak kendine bakan adamdan çekiniyor ve hatta korkuyordu. Mizacı sertti, mizacı epey sertti. Feride, gerçekten sinirli mi yoksa sakin mi anlayamıyordu bazen. Evliliğin ilk günleri komşuya gideceğim bile diyememişti bu yüzden. Hâlâ daha çekinceleri vardı elbet; kocasının sınırlarını kestiremiyor, nerede duracağını bilemiyordu. "Gülüm," dedi Rıfat, gecenin sessizliği yırtılmasın diye sessizce konuşurken. Habersiz olduğu düşünceleri yıkmak ister gibi dudağının bir kenarı yukarıya kıvrıldı. Haylaz bir gülüş olduğunu sezdi Feride. Ama ne çare, saniyeler içinde yanağı dişlenmiş ve ince bir sızıyla baş başa kalmıştı. Kadınlığında artık hissedemediği el yüzünden morali kaybolmuştu. "Ya Rıfat. Acıdı ama." Küskünce konuşup gözlerini kaçırmıştı kocasından. Ey nazlı yar, diye geçirdi içinden adam. Koynuna beni alacak kadar kadın, küsüp gidecek kadar çocuksun. Elde avuçta nasıl durur nasıl tutulursun.

Şeytan hiçbir zaman çirkin değildi - Bu kitapta kullanılan ifadeler hiçbir kişi veya kurumla bağlantılı değildir. Tüm hakları bana aittir ve içerisinde başka bir kurgunun reklamı yapılamaz veya hakaret içeren ifadeler kullanılamaz.

Berdelle evlendiği için üzgündü Melin.Odaya girdiğinde çekingence başını eğmişti.Onu izleyen iki siyah gözden habersizdi.Başını kaldırdı o an Ömerle gözgöze geldi.Melin şaşkınla konuştu. "Ulan benim kocam bu adam mı?" Ömerin duyduğu sözlerle kalbi acıdı.Sevmemişti işte.Karısı o engelli olduğu için ondan nefret etmişti.Birden Melin kahkaha atarak zıplamaya başladı. "Oha oha oha bu taş gibi adam benim kocam mı şimdi?Kocanında zeytin gözlüsü nasip olsun be insana" dedi sevinçle.Ömer ise şaşkınlık içindeydi.Kızın neşeli halini gördüğünde içi rahatlamıştı.Kız çok güzeldi.Ömer gözlerini alamıyordu mutluluktan zıplayan kızdan. "Bak yakışıklı kocam eğer benden başka kızlara böyle siyah-siyah bakarsan senin götünü keserim." Ömer duyduğu şeyle kahkaha atmak istedi.Karısı tam bir çatlaktı. "Dur ben gidip kaynanamın alnından öpeceğim.Böyle olmaz.Her ana doğuramıyor böyle taş." "FERİDE ANAAA" diye çıkarken bağırdı.Ömer bu kız deli diye geçirdi içinden. Feride anasının tüm konuştuklarını duyması dışında bir sorun yoktu aslında...

Melek1907: KIZLAR KIRMIZI ALARM FENERBAHÇE FORVETİ ÖZGÜR LAVA ONA KÜFÜR ETTİĞİM MESAJA CEVAP VERDİ // Texting+düzyazı