~ spiritüeller de 1.sıradayız.... Yavuz aşkı simgelesede aşka inanmayan ve evliliğe inanmayan bi adamdı. En büyük nedenide ablasının boşanmasıydı. Şûra saf ve temizliği simgeliyordu. Gözünden haramı sakınan bi tertemiz genç kızdı. Hayali her genç kız gibi ahlaklı bi erkek ile evlenmekti. Onların çakışma noktası ne bi asansör nede bir çarpışma sonrası aşk. Onların çakışma noktası bi sinema salonun da kavgadan dolayı başlar ve o zaman anlarlar birbirleri için yaratıldıklarını... ALINTI - şûra!! Yavuz'un sesini duyunca nedensizce akıyordu gözlerimden yaşlar. - sus!!! İnilti şeklinde çıkan sesimle yavuz , cıklayıp - beni dinlemeden ne sen çıkacaksın bu odadan nede ben !! Sessiz ama bi o kadarda ürkütücü çıkan sesle korkarak - ne anlatıcan nasıl yalan söylediğimizi mi? Yoksa nasıl zevk aldığını mı? Sahte bişekilde gülerek - hayır nasıl can çekiştiğimi anlatıcam !!! Kaşlarım havalanırken - hıı ne ?? - bak bu yalan bi sene en geç iki sene sürecek sonra sen sağ ben selamet !!! Sahte bi şekilde gülüp tam bir şey diyecekken - sözümü kesme!! Dediğim gibi en geç iki sene aynı evde iki yabancı!! Zaten babaannemlerle aynı evde katiyyen kalmam çünkü bizimde özel işlerimiz var !! Hızla koluna yumruğumu geçirip, gözyaşlarımı elimin tersiyle silip - pislik !! Bana bak başta söyl- - evet evet ! Birbirimize dokunmak yasaktı!! Başımı eğerek kafamı salladım. Yavuz ayağa kalkıp kapıya doğru gitti ve kapının kolunu tutup başını omuzunun üstünden bana çevirip - ha bu arada karıcım haftaya gelinlik bakıcaz ve hafta sonu düğünümüz var ona göre !!! ♡♥♡ İKİ inatçı keçi , ve iki inanılmaz uyumlu çift... ŞurYa çifti'nin en güzel masalına siz özel konuklarımız hoşgeldiniz...

© Telif hakkı yazara aittir. "Neden ismin Mihrimah değilde Mihrima?" Bu sorduğu soruyla birlikte kafamı sağ tarafa çevirdim. Şaşırmıştım açıkçası. Hele de bu Melih olunca normaldi yani. Ben ona o da karanlığın hüküm sürdüğü, sadece ayın varlığını gösterdiği gökyüzüne bakıyordu. "Aslında adım Mihrimah fakat babam nüfus müdürlüğünde Mihrima olarak yazdırmış." dedim ve onun baktığı yere, gökyüzüne baktım. "Anlamı ne?" bu soru, beklemediğim yerden gelmişti. "Bilmem...hiç araştırmadım. Babam, güzel anlamı olduğunu söyler." "Güneş ve ay" "Hıh?" hıh nedir Mihrima. "İsminin anlamı... Güneş ve ay" şuan suskunluk heryerimi esir almıştı. Düşünün kalbimin attığından bile emin değilim. Öyle bir sessizlikti içimdeki. Cidden bunları söyleyen Melih miydi? ". İnsanlar isimlerinin anlamı gibidirler derdi babaannem. On yıl sonra bu sözü şimdi, daha yeni anladım." inanmayacaksınız ama bunları söyleyen gerçekten de Melih 'ti. Not : HİKAYENİN HERHANGİ BİR YERİNDEN ÇALINTI OLURSA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

Savaşma seviş serisi 4. Kitap. Alihan, bir efsane bordo bereli Dicle, bir kürt kızı azıcık deli Onlar için hep birlikte Alayına isyan demeli. Sınır çizenlerin inadına Nifak ekenlerin inadına Savaş biçenlerin inadına Alayına alayına alayına İSYAN!

Bazıları korkuları için aşkından kaçarken bazıları dostları için yapar bunu. Bazıları öfkelerine yenik düşüp ailesine sırtını döner. Bazıları ise aşkları uğruna kendilerinden... Bu kainat aşk üzerine yaratılmıştı. Aşkta pişmek için acılar eklenmişti ardından. En son vuslat vardı. Ama o vuslata kadar kim dayanabilecekti? BAŞLANGIÇ: 12 HAZİRAN 2019 BİTİŞ: 1 MAYIS 2020

GERÇEK BİR AŞK HİKAYESİ OKUMAYA HAZIR MISINIZ? SİZİ HİKAYEME BEKLİYORUM.

rana hasta kardeşi meleğe bakmak için iş arayan üniversiteyi yeni bitirmiş tesettürlü genç bir mimar asla ilkelerinden taviz vermeyerek kendi ayakları üstünde durmaya çalışırken en yakın arkadaşı ece nin babasının şirketinde işe başlıyor ömer ecenin abisi ,o babasının şirketinde çalışan oldukça başarılı , işine haddinden fazla önem veren bir mimar ,mükemmeliyetçi bi adam... bakalım ömer ve rana sabredip mutlulu olacaklar mı...

KİTABIMIZ RAFLARDA, TÜM KİTAPÇILARDAN ULAŞABİLİRSİNİZ. Babasından başka hiç kimsesi olmayan bir genç kız... 28 Yaşında hapishanede mahkûm bir adam... Ya bir gün olur da genç kızın babası da o cehenneme düşerse? Bir gün olur da bu yabancıya kızını emanet etmek zorunda kalırsa? *** "Sen kimsin ya? Adını bile bilmiyorum!" Dedi genç kız sinirle yanındaki adamı süzürken. Adam cevap vermemişti. Bu genç kızı daha çok sinirlendirmişti. "Hey, adını sordum?" Adam genç kızın yüzüne bile bakmadan arabayı sürmeye devam etti. "Kurt." Diye mırıldandı, sesi oldukça soğuktu. Genç kız ürktü, bu nasıl isimdi böyle? Tanımadığı bir yabancıyla nasıl yaşayacaktı? Üstelik bu adamın bir mahkûm olması genç kızın daha çok ürkmesini sağlıyordu. Yavaşça başını cama çevirdi, korkuyordu. Babası yanında yoktu ve çok korkuyordu. Ona ihtiyacı vardı, ondan başka hiç kimsesi yoktu... BİR KARADENİZ HİKÂYESİ... *** Karadeniz Serisi'nin ilk kitabıdır... © TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. HERHÂNGİ BİR KOPYALANMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

bu benim sessiz kalan aldatılmış aşkımın hikayesidir

"Yapma, n'olur," dedi ve ben ilk defa onun birine yalvardığını gördüm. Ben onun gözlerinde ilk defa yaş gördüm, yüreğim dağlandı. "Olması gereken bu," kelimeleri çıktı lâl olmuş dilimden. Başını iki yana salladı. "Bu değil, bu olamaz," dedi. Kollarımdan sıkıca ama acıtmayacak şekilde kavradı. "Bizden vazgeçme, bırakma ellerimi!" "Tutamadım ki," diye fısıldadım. Tutturmadılar. "Gidelim," dedi bir ümitle. "Gidelim, nereye istersen oraya gelirim seninle. Yeter ki gitme benden," dedi. "Gelemedim ki," diye fısıldadım. Bırakmadılar. "Vazgeçme!" diye yakardı bana. "Senin için savaşmaya razıyım ama seninle savaşamam. Sana ihtiyacım var!" dedi. Seni azat ediyorum. Bana bir adım attı. Topuklu ayakkabı giydiğimde benden bir baş uzun olan adamın boyun girintisine son kez sokuldum. Ezberlediğim kokusunu son kez içime çektim doyasıya. Yutkunamadım, aldığım nefesi veremedim. Sıtma tutmuşçasına titrerken ısısına sığındım bencilce. "Yapamam," dedim. Geri çekildim, yüzüne baktım uzun uzun. "Güzel bir rüyaydı yaşananlar," dedim, sesim titremiyordu ama içinde depremler oluyordu. Feryat figan çırpınıyordu ruhum. Kendi ruhumu onun ruhunu kurtarmak için katlettim. "Hayır," dedi. İradesizlik yapıp kirli sakallı esmer yüzünü okşadım. "Her şey için teşekkür ederim," dedim. Gözlerinden süzülen yaşlar ellerimle buluştu. "Bırakma bizi," diye yalvardı. "Sensiz yaşamayı hatırlatma bana, sensiz yaşamak zorunda bırakma beni." "Kendine iyi bak," dedim ona. Kalbim sana emanet. Cehennemime kendi ayaklarımla giderken arkamda kalan adama içimden haykırdım. Çok seviyorum seni sevgilim, senden vazgeçecek kadar çok. Özür dilerim, senin kadar savaşçı olamadığım için, savaşmayı bilmediğim için. Özür dilerim, seni mutlu edemediğim renklerini soldurduğum için. Ben bizim için kendimi feda ederim, sen bizim için kalbimizi koru. Hoşça kal sevgilim, en sevgiliye emane

Doğmadan önce anne babasını kaybeden bir bebek,onu kabul etmekte zorlanan ama ona sımsıkı bağlanan bir teyze ve olmazsa olmaz bir aşk...