bu hikaye yıllar önce hastanede çıkan bir karışıklık sonucu karışan ikiz bebekler 16 yıl sonra ailelerine kavuşan. geçmişte yaşadıkları olaylardan dolayı utangaç çekingen ve sinir hastası yazgı, söz konusu kardeşi olduğunda gözü kimseyi görmeyen yağız'ın hikayesi

HAYAT ACIMASIZDI , ACIMADI DA . . . Hayat Atabeyli ailesini hiç acımadan yakmıştı 17 yıl önce. Onlardan biricik kızları Aslı'yı almıştı daha doğduğu günün ilk gecesinde. Aslı gitmişti ardında acılı ve yıkılmış 5 abi , anne ve babasını bırakarak. Almışlardı onu, ayırmışlardı daha minicikken ailesinden. ------------------------------------ Hayat Aslı'nın ailesini almakla kalmamış yaşamak istemeyeceği şeyler yaşatmıştı... Ailem dediği insanlardan çok acı çekmişti ama kendine ve hayatındaki tek yoldaşına, kardeşim dediği insana bir söz vermişti her şeye rağmen çektikleri acılara rağmen hayatın onlara yaptıklarına rağmen yaşayacaklardı. --------------------------------------- Aslı ve Atabeyli ailesi birbirlerine kavuşunca ne olacak ? Haydi hep beraber bakalım...

Klasik karışan bebekler hikayesi evet ama unutulmazları ile. Sezon Finali yapıp devam eden, klasik abi kurgusuna ihanet eden kitap... Okuyun derim :)

21 yaşındaki dünyaca ünlü buz dansçısı Selis iki abisi babası ve üvey annesiyle mutlu bir yaşam sürmekteydi Babasının metresi bildiği annesini yıllarca sormayan Selis, Alperen abisiyle yalnız kaldıklarında kafasını karıştıran sorulara yanıt arar Annesinin bir metres olmadığını ve üç abisinin daha olduğunu öğrenen Selis, babasına duyduğu nefreti içinde büyütür Selis'te travmalar bırakan geçmişin sayfaları yeniden açılır, Selis'in intikam almak için çıktığı bu yolda yalanlar gerçeğe iyiler ise kötüye karışır Selis babasının kanlı mirasına ulaşabilmek için önüne çıkan tüm engelleri yok etmeye ve yeni bir devrim yaratmaya devam eder

İnsan her yara aldığında daha çabuk iyileşir mi gerçekten? Yoksa o yaralar zamanla sadece daha derine mi işler? Acı, yalnızlık ve bitmek bilmeyen karanlık... Bunlar büyürken bana eşlik eden tek duygulardı. Çocukluğum onların nefretin gölgesinde sessizce kayboldu.Sevilmenin ne olduğunu bilmeden, ağır bir sessizlik içinde geçti. Büyüdüğümde yanımda yalnızca alıştığım o soğuk boşluk vardı. Yaralar birikti, izler derinleşti. Hepsi bir şekilde geçti ya da geçmedi. Şimdi geriye ne kaldı bilmiyorum; sadece bir boşluk, sessiz ve sonu olmayan bir boşluk...