Kimliği dahi olmayan, dünyayı kaldığı gecekondunun rutubetli dört duvardan ibaret sanan iki yaşında bir kız... Sert mizaçlı ve konuşmaktan nefret eden Vargın Gece Karahan; bir kızı olduğunu ve travma sonrası konuşamadığını öğrenirse ne olur? Baba- kız ilişkisi sağlanabilir mi? Planları olmadan yaşayamayan Vargın Gece; hayatına girer girmez tüm planlarını yıkan küçük kızını kabullenebilecek mi?

Eşini doğumda kaybeden Pamir,yeni doğmuş kızıyla baş başa kalmıştır fakat kızını bir kere bile kucağına alamadan ölüm haberini alan Pamir için tam bir yıkılış olmuştu.Peki aslında ya kızı yaşıyorsa? TELİF HAKKI İÇERİR.HERHANGİ BİR (Ç)ALINMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!

Güneş, henüz üç buçuk yaşında yaşına sığamayacak kadar kırılgan, sessiz ve içine kapanık bir çocuktu. Annesi ve babası bildiği adamla büyürken yaşadığı travmalar, onun dünyasını korkularla doldurmuş,güven duygusu onun için fazlasıyla zor bir hale getirmişti.Hele ki hayatına bir anda giren "baba" kavramı ile herşey dahada zorlaşmıştı küçük kız için... İki yabancı... Aynı kandan, ama birbirine tamamen uzak. Baba-kız Mert..başarılı, disiplinli ve işine fazlasıyla bağlı bir adamken, hayatını ülkeden ülkeye koşturarak, duygularını ikinci plana atarak geçiriyordu. onun için hayat; planlar, toplantılar ve bitmek bilmeyen sorumluluklardan ibaretti. Ta ki hiç bilmediği bir gerçekle yüzleşene kadar: Bir kızı vardı. Mert, kızı ile kaçırdığı zamanları telafi etmeye çalışırken, küçük kızın kalbine ulaşmanın düşündüğünden çok daha zor olduğunu fark etmişti.. kızına sevgiyle yaklaşsa da, her bir adımı duvara çarpıp geri sekiyordu. çünkü, bazı yaralar, sadece zamanla değil; sabır, anlayış ve gerçek bir bağ ile iyileşirdi.. Peki, bu küçük kız, babasına kalbini açabilecek miydi? Mert, baba olmayı gerçekten öğrenebilecek miydi?

Üç yıl önce eşini ve çocuklarını kaybeden Korkut, verdiği kayıpların ardından aklını da kaybeder. Deli bir adamın dünyasına üç yıl sonra bir güneş doğarsa ne olur? Öldü sandığı bebeğine kavuşan Korkut, ona iyi bir baba olabilir mi? 🦋 "Peki, bir deli baba olamaz mı? Bu deli neden bu hale gelmiş diye sormadan, babalığını sorgulamak en kolay olanıydı, siz de bunu yaptınız değil mi?" Gülümsedi başını sallayarak. "Deliliğim, kızımı almaya engelse eğer, artık benden akıllısı yok.

3 yaşında hayattan bir haber olan, teyzesinin şiddeti kuzeninin eskileriyle yaşayan, evden dışarısını bilmeyen Mila... Nereden bilebilirdi ki ilk dışarı çıkışında terk edileceğini... Nereden bilebilirdi ki ilk dışarı çıkışının hayatının dönüm noktası olacağını... Kız çocuk hasreti çeken Karanoğlu ailesi bir bebeğe aile olabilecek miydi?

Hayatın ne getireceğini hiçkimse bilemezdi. Yüzleştiği ihanetin sonucunda yıllarını içeride yitirmiş bir adam özgürlüğüne kavuştuğunda karşılaşacağı sürprizden habersizdi. Yıllar ondan birçok şey götürdüğünü düşünüyordu: neşesini,inancını ve merhametini. Peki gerçekten öyle miydi, karşılaştığı manzaraya kayıtsız kalabilecek miydi? "Nasıl? Nasıl yani?" konuşurken kekelememe engel olamamıştım. Duyduklarım karşısında vücudumdaki bütün kanın çekildiğini hissediyordum. Ben hâla duyduklarımı anlamlandırmaya çalışırken karşı tarafta polis memurunun her şeyin kontrol altında olduğunu hissettirmeye çalışan konuşması devam ediyordu. "Kendisi ekiplerimiz tarafından karakol civarında bulundu. Üzerinde telefon numaranızın bulunduğu mektup sayesinde sizlere ulaştık. Şu an karakolumuzda, durumu iyi. Uygunsanız gelip teslim alabilirsiniz."

"Adım Zemheri. Hayatımın en sert kışı, henüz on yaşımdayken başladı. Lösemi (CLL/CML) ile tanıştığımda, çocukluğum hastane koridorlarında solmaya yüz tuttu. Ben akranlarımın doğum günü pastalarını, okul sıralarındaki neşeyi ve hayatın en renkli yıllarını o koridorlarda bıraktım. Yıllarca bu savaşta tek başımaydım, yapayalnız... Tam 'kimsem yok' dediğim noktada, öz ailem çıkageldi. Şimdi bir kardeşim var, bana can olmaya hazır. Ama içimde o amansız soru: Her şey için çok mu geç? Bilmiyorum. Tek bildiğim; ruhumun çok yorulduğu ve sadece uyumak istediği."

"Bana öyle gülme. Aynaya bakıyormuşum gibi hissediyorum. " "Anlamadım. " "Gülümsemen gözlerine ulaşmıyor Ulaş Yekbatur." ..... Yıllardır ruhen ve bedenen bastırılan Akça zorla evlendirileceği gece evden kaçar. Gidecek hiçbir yeri yoktur. Karşısına çıkan yabancı bir adamın yönlendirmesiyle yıllar önce onu terk etmiş babasının evine sığınmak zorunda kalır. Amacı sadece orada üç gün saklanmak ve yurtdışına çıkmaktır. Fakat geçmişinde kaçan babasının çocuklarının onu bırakmaya niyeti yoktur. Uyarı: Bu eser; aile içi şiddet, istismar ve travma temalarını ele almaktadır. "BU HİKAYEDE YER ALAN KİŞİLER VE OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR."

Yirmi yıl önce kaybolan bir kız... Yıllardır peşinde olduğu izlerin sonunda kasabanın sıcak ve sakin sokaklarında bir baba... Bazı tesadüfler, insanın hayatını sessizce yerinden söküp değiştirecek güçtedir. Her sır bir gün ortaya çıkar. Ama her gerçek, insanı aynı yere götürmez...

"Tarlada can çekişen bir kadının bıraktığı son emanet..." "Ve o emanetin, adamın kaybettiği eşine olan sarsıcı benzerliği..."