Geçtiğin yolları iyi tanı derler. Ben geçtiğim her yolu iyi bilirdim ta ki onun yoluyla benim yolum çakışana kadar. Geçmişten gelen düşmanlık değildi, köklerinden saldıkları zehrin bize verdiği ölüm değildi onu bana getiren. Benim hatamdı onun tüm doğrularını götürüp geriye yanlışlarını bırakan. Nazenin Akel, her erkeğin arzulayacağı ama hayatının ortasına koymaktan çekineceği o kadındı ve ben o kadının hayatının ortasına tıpkı onun benim yoluma çıkması gibi aniden düşmüştüm. Şimdi ise bir karar verecekti ya ben onun hayatına kan olup akacaktım ya da o benim hayatımı varlığıyla dolduracaktı. Nazenin Akel... Naz... Nazenin.... Şımarık, nazlı yetiştirilmiş olan. Ben nazlı yetiştirilmiş olan değil nazla kendini kuytuda gizlemiş, o siste boğmuş olandım. Ve şimdi bir karar vermem gerekiyordu. Tüm Karadeniz'e Alpar lakabıyla kan kusturmuş bu adamın yanında mı olacaktım yoksa karşısında durup beni yıkmasına izin mi verecektim?

O Seden idi. Laçin Seden Kırmız. 16 yaşında baskıcı ailesinin kurallarından bunalmış bir kızdı o. Biraz agresif ama çokça iyi yürekliydi. Ailesinin tabiri caizse hayırsız evladıydı. Yani en azından ailesi onu öyle görüyordu. Bilinenin aksine salak değildi, sadece tembeldi. Kitap yüzü açmayan, tek derdi müzik ve kediler olan bir kızdı. E bir de çok sevdiği dans vardı tabii, hayatının tam merkezinde. Laçin giyimine kadar karışan, bunaltan, onu boğan bir ailede yetişmişti. Üzerindeki baskı yüzünden hayatı boyunca asla rahat bir nefes alamamıştı. Yaptığı makyaja kadar laf yiyen Laçin için tek kaçış yolu o müzik seçmelerini kazanabilmekti. Ama ya işler istediği gibi gitmezse? Ama ya ortaya bir aile çıkarsa? Ama ya gerçek sandığı ailesinin aslında gerçek olmadığını, daha önce hiç görmediği biyolojik ailesinden öğrenirse ne olur? Bu aile Seden için ya bir felaket ya da bir kurtuluş yolu olacaktı. Kader önüne hangisini koyacaktı? O Laçin'di. O Seden'di. O aslında 'Kırmız' değil bir 'Yalazan' idi. Peki Seden, yıllar sonra değişen bu soyadı kabul edebilecek miydi? *karıştırılan bebekler klasiğinden bir tık farklısı*

"Ki ben artık herşeyini kaybetmiş bir kızdım. Her bir yanım kimsesizdi. Ailem gitmişti benim. Ve bizi ayıran ölümdü. Ölümün çaresi yoktu ki." Liya bir gün dayısıyla kavga eder ve tek sığınağı olan mezarlığa,ailesinin yanına gider. Oradan ayrılırken bir şehit mezarı görür. Abisinin de asker olmak istediğini hatırlar ve gözleri dolar. Elinde kalan çiçekleri o mezara bırakır. O sırada ise yüzbaşı ve tüm tim onu izlemektedir. "Bu kız kim ve neden kardeşimin mezarının üstüne çiçek bırakıyor."der Yüzbaşı. Yüzbaşının hiç akrabası yoktur. Kıza baktığında birşeyler anımasamaya çalışır fakat olmaz. Birkaç yıl önce işkenceye uğradığı için hafıza kaybı yaşamaktadır. Liya ve Yüzbaşının geçmişi bir tarafta dururken gelişen tatsız bir olay onları tanıştırır. Hoşgeldiniz benim biricik dünyama. Dünyamıza...

Cumhuriyet Savcısı Işıl Bozkurt, aldığı bir dosyada, abisinin timinden olan Üsteğmen Sarp Erdem'in erkek kardeşini bir numaralı şüpheli yapar. Hikaye de buradan başlar.

"Oğlum nereye, yoksa yine mi bizi bırakup gidisun?" Kaya evden çıkmadan önce telaşlı anasına dönerek, "Yok ana, bu sefer karımı almaya gidiyorum. " dedi. Pat diye söylediklerine karşı Asiye Hanım'ın eli dudaklarına giderken, "Uyy! " diye bir nida kaçtı. Kaya'nın dudaklarında hafif bir tebessüm belirdi. "Bu sefer gidiyorum, ama tek dönmiyeceğim." "Karım, Ahu'yu almadan dönmeyeceğim memlekete. " 🥀 ! Wattpad'te AĞIR YARALI KARADENİZ adlı ilk eserdir!!! ! TAKLİT EDİLDİĞİ SÜRECE YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR! BAŞLAMA TARİHİ - 28.10.2024

Erkeklerden hep uzak durmaya çalışmıştım çünkü onların genelde kadınları öldürmek için var olduğunu düşünmüştüm. Sadece fiziksel bir öldürmeden bahsetmiyordum. Duygusal, psikolojik ya da tüm hayat neşenizi elinizden alıp onu öldürmelerinden bahsediyordum. Peki ya ben? Bu, benim hayatımda nasıl olacaktı? İleride bir erkeğin bende olan her hangi bir şeyi öldürüp öldürmeyeceğini izin verecek miydim? İşte şimdi bu farkındalıkla baş başaydım çünkü belkide ilerde ölümüm karşı sokakta duran o erkeğin yüzünden olacaktı. Sonuç olarak teorimi onun sayesinde doğrulamıştım; yani erkekler kadınları öldürmek için vardı ya da bu defa farklı olarak ben mi bir erkeği yada onda olan bir şeyi öldürmeyle karşı karşıyaydım?

Hipnozla, acı hissini manipüle etmeyi başardığı araştırmasıyla Nobel Ödülü kazanan Adli Psikiyatrist Esin Taşkıran, araştırmasını daha ileri taşıyarak ayna nöronlardaki aktiviteyi telkinle arttırma suretiyle suça meyilli insanlarda empatiyi arttırarak insanları içlerindeki kötülükten arındırarak suç oranlarını düşürmeyi hedefler. Fakat ödül kazandığı gece kazandığı tek şey bir ödül değil, kötülüğün yok olamayacağını savunan Maenon isimli bir ısrarlı takipçidir. Adli Psikiyatrist Esin Taşkıran'ın mâhkûmlar üzerinde yürüttüğü araştırmada intiharlar baş gösterdiğinde medya bu intiharlardan Adli Psikiyatristi sorumlu tutar. Tüm kariyeri ve idealleri tehlikeye giren Esin, intiharların sebebini ve Maenon'la nasıl ilişkisi olduğunu bulmaya çalışırken kliniğe 'deli' raporu almak isteyen aklı oldukça başında bir adam gelir. Felsefi bir bilimkurgu olan bu kitapta, iyi-kötü, doğru-yanlış, etik-ahlak ikilimler eline alınarak insanlığın sınırları ve insan olmanın ne demek olduğu sorgulanırken, insanın yarattığı kimliklerin gerçek benliği üzerindeki etkilerine ve nihayetinde yalnızca bir insan olmanın yarattığı acizlik ve ilahilik üzerine alegoriler yapılır.

"Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur... ⚜️🦅 Kapak tasarım; publlisherr ❤️

Masanın üzerindeki ellerini birbirine kenetleyerek söze girdi Yağız. "Şunu iyi bilmek istiyorum o yüzden dürüstçe cevap ver, babanın iyileşmesi için her şeyi yapar mısın?" Her şeyden kastını açıklamak için aceleci davranmayacaktı. Önce yeterli yanıtı almalıydı. "Nasıl bir soru bu? Elimden gelen her şeyi yaparım elbette." İkaz eden bir ses tonuyla "İyi düşün." diye yineledi Yağız. Aradığı kızın bu olduğuna emin olmak ister gibiydi. "Ne bu, tuzak soru mu? Bu soruya doğru cevap veren sınavdan geçiyor mu?" Keyifle güldü adam. Onun bu hazırcevap, umursamaz ve dürüst hâlleri nedense cezbediyordu Yağız'ı. "Bilmek istediğim şu, ne kadar ileri gidebilirsin?" "Onun için ölebilirim, oldu mu? Yani bunun işe yarayacağını bilseydim yapardım, emin olun. Böylece size ihtiyacım kalmamış olurdu." Bu yeterince ikna edici bir yanıttı onun için. Günlerdir aklında dönüp duran teklifi yapmakta daha fazla gecikmek istemedi. Alacağı her türlü tepkiye hazırlıklıydı. Tüm cesaretiyle o soruyu sordu. "Peki, babanı kurtarmak için bebeğime taşıyıcı annelik yapar mıydın?" Kapak Tasarımı: @veyl02 TUTKU MEYVESİ | 7.11.2010 Copyright © Tüm Hakları Saklıdır

KİTAP FİNALE YAKIN DÜZENLENECEKTİR! (İlk kitabım olduğu için acemice yazılmış ve mantık hataları barındırabilir, daha sonradan değiştireceğim düzenleyeceğim yerler olacaktır.)... Gece,kulaklığı ile birlikte eve dönerken karşına siyah lüks üç cip çıkar ve o günden sonra hayatı değişir.Karan onu ilk çeşmenin başında yüzünü yıkarken görür ve aşık olur.