Popełniałem w życiu wiele błędów. Pierwszym z nich był sam fakt, że się urodziłem, drugim zaś to, że dalej żyję. Jestem ostatnim z Nekromantów, potomkiem złych magów owładniętych żądzą zabijania. Gildia za wszelką cenę mnie zniszczy, ale nie spocznę póki nie pomszczę moich przodków. Znam swoją drogę. Kroczę wśród ciemności lecz podążam za światłem. Będę kłamał. Będę mordował. Będę wskrzeszał trupy mych wrogów. Reves Ramirez jest introwertycznym nastolatkiem, który od czasu gdy poznał swoje dziedzictwo, kształci się w sztuce Nekromancji - owianego złą sławą mocą potrafiącą sprawić by martwy wstał, a każdy żywy uciekł ze strachu. W dzień chodzi do uniwersytetu z ludźmi i magami, w nocy - buduje swoją armię, poddanych mu żywych trupów.

Każdy z nas nosi w sercu mrok, lecz gdy ciężar win staje się zbyt wielki, może doprowadzić do przebudzenia morderczego cienia. Aby go okiełznać potrzeba Białej Straży; współpracujących ze sobą jasnych magów oraz przywoływaczy cienia. Laurell, biała strażniczka z Orty, wyrusza z misją dyplomatyczną do sąsiedniego kraju. Nie spodziewa się, że los zmusi ją do konfrontacji z własną przeszłością oraz postawi na drodze potężnego wroga. „- Takich jak wy powinno się zabijać niczym wściekłe psy - wycedziła. - Być może, ale biała straż tego nie robi. Wykorzystujecie nas, przymykając oko na to, czego się dopuściliśmy. - Zmierzył ją drwiącym spojrzeniem; czarne oczy błyszczały nieludzko w blasku ognia. - Czy to nie czyni was wspólnikami? - Nie. Nie czyni. Używamy przywoływaczy, żeby niszczyć jeszcze gorsze zło. Żeby chronić niewinnych. - Nikt nie jest niewinny." Opowiadanie bierze udział w konkursie "Gwiazdy Wśród Szamba" organizowanym przez @Sonseeahrai

Tarvor to wędrowny wojownik, który przemierza Cladvor wraz ze swoim najlepszym przyjacielem, czarodziejem Vexxarionem oraz jego wiernym krukiem. Tym razem krążące po okolicy plotki naprowadziły ich na trop straszliwej bestii, której samo istnienie zdaje się zaprzeczać prawom natury.

Góry Deszczu i Nocy ukrywały przed światem zewnętrznym wiele tajemnic. Wśród nich jedna była ważniejsza i pilniej strzeżona niż inne, choć szeptały o niej wszystkie rośliny i zwierzęta w Araluenie, przez nikogo nierozumiane. Lord Morgarath miał syna. Ponadto sam skrywał sekret, o którym wiedzieli tylko najbliżsi mężczyzny i pewien demon w postaci kota. Niemal szesnaście lat po stłumieniu wojny domowej w Araluenie, były baron Gorlanu szuka sposobu, by porozumieć się z Duncanem i wyjaśnić, dlaczego w ogóle doszło do buntu. Jest to tym bardziej ważne, że nieporozumienia te zagrażają stabilności świata Obdarzonych. Świata, który i tak stoi na krawędzi zagłady, gdy w tajemniczych okolicznościach giną te nieliczne postacie z książek, które znają jego tajemnicę. *** Luźne fanfiction na podstawie serii „Zwiadowcy" wyjątkowo mieszające w kanonie.

"Na początku była tęcza. Rodziców blask oślepiał. Lazurowy ogon, szmaragdu śpiew, ognista kula, blady śmiech. Rodziców blask osłabł. Czerń z Bielą stawiły granicę tak ciemną, tak jasną, tak trwałą. Barwy uciekły, barwy się bały, a potem blask Rodziców zgasł. Nessier zostało sierotą. Od mrocznej mateczki i światła ojczula świat cały zdawał się kryć na szaro. Lecz było jedno dziecko co żadnej barwy nie miało. "

Gareth Maus, przywódca gildii złodziei z miasta Roughaven, budzi się zamieniony w mysz. Efekt zaklęcia wymazał również wszystkie jego wspomnienia. Gareth musi pokonać wiele przeszkód, aby odzyskać pamięć i utracone ciało.

Calantiel Harrg - Pustelnik z plemienia Aris - dostaje zlecenie przetransportowania córki wodza do Tkaczki z plemienia Bo. Robota jak każda inna, gdyby nie fakt, że do okresu Fissteil (Szkarłatnej Mgły) pozostały dwa dni, pasażerką jest najmłodsza z córek wodza, a ową Tkaczką okazuje się być Lithia Degath - owiana mroczną sławą kobieta, która podejmuje się eksperymentalnych i potępianych przez społeczeństwo splatań Leplantilu. Dla Calantiela to ogromne wyróżnienie, ale i odpowiedzialność, za które może zyskać reputację w plemieniu i tym samym otrzymać możliwość bardziej opłacalnych zleceń. Niestety jest jeszcze jeden problem, z którym Calantiel musi się uporać w trakcie podróży: co zrobić, żeby Lithia po ostatniej akcji nie wypaliła jego Wixycronów, nim ten zdąży rzucić słowo "przepraszam"?

Jest to opowieść o mistycznej krainie,Vasteri, wypełnionej strumieniami magii. Każda z żywych istot jak i sama natura jest nia obdażona. Magia dzieli się na sześć kręgów, cztery elementarne jak ogień, woda, natura, ziemia, oraz dwie które posiedli tylko nieliczni- światło oraz mrok. Te sześć kręgów utrzymuje równowagę i porządek na świecie. Jednak z czasem, coś nowego, dzikiego i nieznanego, próbuję przedostać się do swiata śmiertelników. Magia, której nikt nie widział, magia która nie pochodzi stąd. Na pograniczu świata rodzi się siódmy krąg.