[TAMAMLANDI] Obsesif bir katil... Aşçı bir baba... Aralarında büyük bir engel varken, birleşmeleri mümkün olacak mı? Başlangıç: 30.01.2021 Bitiş:02.07.2021

Hayatım boyunca sevginin, nefretten daha güçlü olduğuna inandım fakat şimdi bu suçu, sevgi için değil nefret için işliyordum. Nefret, sevgiden daha yoğun ve daha karanlıktı. Her şeyi yaptırabiliyordu insana.

|Tamamlandı.| Askeri ve eşcinsel bir kurgudur.

Usul usul düştüm sevdana... Goya2021 kazananı!

Cansu:Bana yardım ettiğin için teşekkür ederim Afrodit Beste:Afrodit mi? Ben mi? Cansu:En az onun kadar güzelsin Eğer bir tanrıça olsaydın kesinlikle o olurdun Belki bir tanrıça değilsin ama Benim için tek Afrodit sensin Onun kadar güzel ve özelsin [22.08.2020-17.05.2021] [Genç kurgu] [Texting-düz yazı]

Kavgalı olduğu oğlan şehrin en köklü ailesinin oğluydu. Babasının mirası olan kasabayı günahlarından arındırmak isteyen beyefendi ile günahın kendisi olan suçlunun hikayesi.

2 yildir ayni sinifta olan Dilcem ve Öykü birbirinden pek haz etmiyordur. belki de birisi kürt birisi laz oldugu icindir?

Zor olan sevmek değil, sevilmeye çalışmaktı.

"Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar. Ölümleri olur zaferleri, Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi." diyen Shakespeare belki haklıydı bu sonesinde. Ancak istisnalar her zaman vardı ve var olacaktı. Bazı aşklar vardı ki; şiddetle başlasa da, düğümler dizse de aşığın boğazına ve bazen kırsa da onulmaz yerlerden, yine de başarırdı aşığın yüreğinde öldürmeden var olmayı. Sadece birazcık ölümün buruk kokusu kalırdı aşığın genzinde. Ara sıra o koku, ciğerine dolup telaşa düşürürdü aşığı. Ölüm korkusu yapışırdı yakasına. Sonra sevgilinin bir gülüşüyle içindeki cesetlerin üzerinde kan kırmızısı karanfiller açardı. Ciğerine dolan ölüm kokusu hala oradaydı ama artık karanfiller de bakiydi. Zaten aşk; risk almak, ya olursaları kuşanmak değil miydi?. Bazısının payına boyundan büyüğü düşüyordu sadece. Ve alınan her risk, aşığın kendisinden feda ettiği her parça, ölüme yazılan davetiyeye bir harf daha karalıyordu. Aşk; ince bir sıratın üstünde yürümekti. Ne kadar ağırsa sevdan, o kadar içli dışlı oluyordun ölümle. Nefeslerini ensesinde hissediyordun. Aşk; bile bile ateşe yürümekle, vazgeçmek arasında kalmaktı. Yürürsen yanacaksın, gidersen yarım kalacaksın. O yüzden küçüğüyle büyüğüyle her aşk biraz ölüm kokuyordu.

"Ben yüreğimdeki bu sızıya da, yüreğimdeki sana da bir isim bulamadım elma kurdum. O yüzden senin adın kavuşmak olsun." Kapak @Percexes <3