|| No longer updating, but don't have to unpublish! || 20 years after the migration of the dragons. Peace has been made and dragons return to the Archipelago. Zephyr and Nuffink are now teenagers and are going to learn from the masters themselves, Hiccup and Astrid, how to ride dragons. Will peace remain?

Teen Wolf Fanfiction | Sterek Derek'in sesini tünelin ucundan geliyormuş gibi duydum. "Yapma Stiles." dedi. İçlerinde en güçlü duran oydu, her zamanki gibi. Ama konuştuğunda sesindeki çaresizliği gizleyememişti. Şeytanla anlaşma yapabilseydim o an yapardım. Derek'e son kez bakabilmek için dünyanın bütün acılarına razıydım. [Stiles Stilinski basit bir gençti. Derek Hale ise en tehlikeli yırtıcı.]

Dean annesini küçükken kaybetmiş bir çocuktur. Küçüklükten beri babasının yanında Beacon Hills de yaşayan Dean bir gün arkadaşı Miles ile ormanda kamp yaparken bir ses duyar ve sese doğru gider. Ondan sonra olan olur ve asıl macera başlar.

❧ Tamamlandı :) Kamelya = Ah Leonardo bir rüyada gibiyim. Eğer öyle ise lütfen uyanmama izin verme senin varlığın ile yaşayayım olur mu? Leonardo = Bu bir rüya değil Kamelya. Leonardo = Bende bir hayal ürünü değilim. Leonardo = Ve sen. Leonardo = Sen gerçekten çok güzelsin. ~ Bu kitap bol bol yakışıklı bir aktör içermektedir. Fazla doz sempati ve yakışıklılığa dayanamayan insanları bu kitaba alamayız maalesef. Ayrıca kıskancım bana Leonardo'yu çok seviyorum diye gelmeyin ben daha çok seviyorum hahdjdjdj. Hayran Kurgudur. 31 Aralık 2019. 20.12 Hiçbir hakları çalınamaz.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Bir Ejderha bir insanı sevemez! Ya da bu sadece bir yanılgı mı? Drago bin yıldır yalnız yaşayan bir ejderhadır. Bin yıllık yalnızlıktan sıkılmış ve bir insanı kaçırmaya karar vermiştir. Kaçırdığı insan hiçte tahmin ettiği gibi çıkmaz ve işler çok değişik bir hale gelir. &*&*&* "Ejderhaların gözleri mührüdür. Bir ejderha ile sevdiğinin gözleri aynı renk ve şekildedir. Senin gözlerin Drago, onunkiyle aynı." &*&*&* Drago bir insana mühürlüdür. Çok önemli bir soruyu mühürlü olduğu insana sorar 'Sen benim gibi bir canavarı sevebilir misin?' Siz olsanız ne derdiniz? Bir canavarı sevmek ne kadar mümkün. Tabi onu bir canavar olarak görürseniz. Muhteşem ejderha ile Garip kızın hikayesi. Hadi başlayalım! ~ Bu işaretin olduğu bölümler düzenlenmiştir. &*&*&* Bu kitapta +18 hiç bir şey YOK! Yorumlarda küfür YOK! Yazanın yorumunu silerim!

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.