Asaf Bedirhan 30 yaşında karısını kaybetmiş, ikiz kız çocukları ile yaşayan daha doğrusu onlar için yaşayan bir adam. Sevmeyi,mutluluğu ve de insanlara güvenmeyi ölen karısı ile çoktan unutmuştur. Bir daha sevmek ya da evlenmek hiç istemediği bir şeydir. Alvina Diclehan 25 yaşında genç bir kız. Evleneceği adamın gerçek yüzüyle karşılaşıp yıkılmıştı. Dalından kopan yaprağın akıbetini rüzgarın belirlediği gibi o da güvendiği dalından kopmuştu. Öksüz yetim iken bir de sevdiği adam tarafından böyle bir darbe almıştı. Hayalleri kağıttan yapılan bir gemi gibi suya değdiği an dağılmıştı , umutları mı onlar ise kagıttan yapılan uçak gibiydi işlevsizdi. Herşeye rağmen gülümseyen gül yüzü solmuştu o gün. O da Asaf Bedirhan gibi sevmeye kalbini kapatmıştı. Bu iki kalbin yolu bir gün aynı damarda kesişirse onların hayatı nasıl bir yol izler sizce. Eğer merak ediyorsanız hikayemin satırlarına bir göz atın derim...

Mizah #1 Başımı yaslandığım bedene çevirdiğimde, içleri alay dolu bakışlarla buluştum. Yalnızca benim duyacağım bir tonda kulağıma ulaştı fısıltıları. "Siz kadınlar bu topukluları rezil olmak için mi giyiyorsunuz?" Laf soktu. Bana laf soktu. El alemin adı, bana laf soktu. Bana, Eflatun Yetmez'in torunu, Yeter Yetmez'e! Belimdeki elini geri iterek, kaşlarımı yay şeklinde havalandırdım. Sanırsın kolbastı oynuyorlar! Yere düşen çantamı alıp saçlarımı düzelttikten sonra, kalabalığın azalmak yerine çoğalmasına aldırış etmeden cevap verdim karşımdaki Allah'ın kuluna. "Senin dediğin kadınları bilmemde, ben bunların üzerinde horon tepiyorum." Adını bile bilmediğim aslında bana yalnızca yardım eden, aynı zamanda dalga geçen kişilik alayla tek kaşını kaldırdı. "Yani?" Yönümü asansörün olduğu kısma çevirip, iğneleyici bir tonda cevap verirken dudaklarımı alayla kıvırdım. "Eğer beni biraz daha oyalarsan, horonu senin üzerinde teperim." Karadenizli bir ailenin, en âkil kızı. Bir "Yeter Yetmez" hikayesi...

görmediğiniz bir şeye aşık olabilir misiniz? belki bir sese. saçmalama dediğinizi duyar gibiyim. inanın saçmalamıyorum ben oldum. hemde deliler gibi görmediğim ama duyduğum bir fısıltıya aşık oldum. ama o beni kendine aşık edip birden ortalardan kayboldu. kozanın içindeki tırtıl bir sesle kelebeğe dönüşmüş hayatına giren şairane sesle olabildiğince sevinçle kanat çırpmıştı ama ses gidince kelebek sessizlikle yere çakılmış ve kanatları zarar görmüştü belki bir daha uçamayacaktı....(asya) bir insan bir kez gördüğü birine aşık olabilir miydi? ben olmuştum. peki aşık olduğunda nelerden vazgeçmeye hazırsın. adın tahtın geleceğin sesin ben hepsinden vazgeçmiştim onun için. yüz yıllık suskunluk dönemim bitmiş o bana gelmişti. ve benim ona gidişim her şeyi mahfedebilirdi peki bu benim umurumda mıydı? tabi ki hayır. ben son cellat, karım olan son kahini almak için geldim. ama karşımdaki kızın karım olduğundan da son kahin olduğundan da haberi yok....(ılgaz) 11 şubat 2016. wattpad dijital ortama katılmıştır.

HİKAYE İÇİN YAPILAN YORUMLAR "Okuduğum en güzel fantastik hikayelerden birisi. Elementleri farklı bir olayla birleştirmen örneğin; doğanın kızı çok hoş olmuş. Hikayeye karşı içimi bi' heyecan kapladı, çok başarılısın." "Watpatte okuduğum şüphesiz ki en en en iyi kitaptı bu emek bu hayal gücü bu kurgu boşa gitmemeli. Hikayen muhteşem lütfen kitap yazmaya ara verme bu yetenek harcanmamalı.." "Tek solukta okuduğum efsane bir kitap yazmışsın. Emeğine, hayal gücüne sağlık." "Hikayeyi yeni okunmaya başladım. Gerçekte akıcı ve sürükleyici bir anlatım şeklin var. Uzun zamandır bu kadar etkilendiğimi hatırlamıyorum. Helal olsun!!!" "... kitabı 2 günde bitirdim. Yemin ediyorum okuduğum en güzel fantastik hikayelerden birisiydi. Umarım başka kitaplar da yazarsın." ~~~ ~~~ Belinay, pek de sıradan sayılmayan bir hayat sürdürmektedir. İç Anadolu da okuduğu üniversiteden bir arkadaşıyla dışarı çıktığında bunu daha iyi fark eder. Arkadaşıyla gittiği mekanda, arkadaşının sevgilisinin canlı müzik yaptığını öğrenir ve birkaç gün sonra arkadaşı, sevgilisi yüzünden hastaneye yatırılınca Belinay kontrolünü yitirir. Doğrudan mekana gidip arkadaşının sevgilisiyle yüzleşince elinde olmadan sahip olduğu güçleri gün yüzüne çıkar ve hayatı tamamen değişir. Olanlardan sonra ülkesini terk etmek zorunda kalıp yeni memleketi olan Dramen'e taşınır ve hayatını orada yaşamaya başlar. Dramen de onun gibi özel güçlere sahip insanlar vardır ve Belinay, onlarla birlikte aşkı, kardeşliği, nefreti, kendi saklı gerçeklerini, affı öğrenir. Ve dünyanın en özel ejderhasıyla tanışıp, en güzel hislere, dostluğa, sadakate ve merhamete kucak acar. Ve yaşayacağı maceralara...

"Eksiklerimiz kusurlarımız değildir." Ailem beni hep bunu söyleyerek büyütmüştü. Eksikleri olan insanları dışlamamayı, onları sevmeyi öğretmişlerdi. Ama neden bahsettikleri şey kendi başlarına gelince bana sahip çıkmamışlardı, yük olarak görmüşlerdi. Benim güzel bir hayatım vardı. Sevecen bir ailem vardı. Beni çok seven bir nişanlım. Gerçekleştireceğim hayallerim... Sonra bir gün bir kaza geçirdim. İlk başta seslerim, sonra nişanlım, sonra ailem sırayla terk etti. En sonunda kazaya sebep olan kişi ile kaldım. Sonra kalbim "Artık konuşma sırası bende" dediğinde bende sesizce onu dinlemeye başladım.

V. York Dükü Leonard Harington yüzünde geçmişinden kalan izle yaşamayı öğrenmişti Aynaya her baktığında gördüğü çirkin yara geçmişini her hatırlattığında kalbinde bir duvar daha örülüyor ve kimsenin o duvarların arkasını görmelerine izin vermiyordu . Kalbine ördüğü duvarlar kendini korkulası bir adama cevirirken duvarlarını bir anda yıkacak kızın taşralı paragöz bir kız olmasıysa nefretini söndürmesine yardımcı olmuyordu "Yüzümdeki izin hangi korkunç hatıralara sahiplik ettiğini bilseydin şu an bu odadan kaçarak çıkardın" Grace Catelin gibi güzelliği, masumluğu ve saflığıyla baş döndüren bir kızın içinde ne fırtınalar koptuğunu kim bilebilirdi. Aşık olmak isteyen henüz o dokuzunda bir kızın hayallerini elinden alan zalim bir düke aşık olması onun belkide aptal olduğunu düşündürebilirdi ya da bir deli ama zaten ; Aşk aptallıktı ve kesinlikle delilikti.. "Beni sevmeni istemem çok mu fazla olur Leonard, " Nefretle dolu bir aşk hikayesine konuk olun... Yazar:krtlms

O, gündüzün koynundan alınıp geceye bırakılmış bir kız çocuğu... Teğmen Mine Kılıç... O, gecenin ev sahipliğini, tüm karanlığına rağmen üstlenen bir Türk subayı... Üsteğmen Kerem Ulaş... _____________🖤_____________ - 21 Ocak 2023 tarihinde düzenlemeye alınmıştır. Bölümler her gün 20.30'da yayınlanmaktadır. - Bu bir askeri kurgudur. - - Olayların gerçek kurum ve kuruluşlarla hiçbir ilgisi olmayıp tamamen hayal ürünüdür. - *Çalıntı halinde yasal haklar sonuna kadar kullanılacaktır. *Bu isimle yazılan ilk kitaptır. Asker #2 ; 07.05.2021 Pi #1 ; 05.05.2021 Özgürlük #1 ; 23.09.2021 Yeni #2 ; 12.05.2021 Askeriye #1 ; 02.06.2021 Vatan #5 ; 27.06.2021 Gizem #2 ; 11.04.2022 Mizah #6 ; 07.10.2021

Sevdaya tutulmuş iki yüreğin hikayesi.

"Eğer farklıysak..." Kelimeler boğazında düğümlenmiş, cümleyi tamamlayamamıştı. "Biz kardeşiz. Bundan en ufak bir şüphe duymuyorum." diyerek yatıştırdım onu. Sonra devam ettim: "Ama elbette tuhaf olan şeyler var. Mesela; genetik yapımız inanılmaz derecede mükemmel. Hücrelerimiz kendini çok hızlı yenileyebiliyor. Hasta olmuyoruz ve yaralarımız çok çabuk iyileşiyor. İnsanlar gibi değiliz yani..." Ne söylediğimin farkına varınca birdenbire irkildim ve son cümleyi kısık ve düşünceli bir ses tonuyla tekrar mırıldandım: "İnsanlar gibi değiliz!..." Tüm Hakları Saklıdır.

Asmin küçük yaşında annesini ve babasını kaybetmesiyle hayatındaki kötü süreç başlamış olur. Dedesi ve amcasının elinde kalan kızın hayatı burnunda gelmektedir. Genç kızın hayatı hiç de yolunda gitmediği halde bir de azad ağaya kuma verilmişti. Onu bekleyen bu cehennemde nasıl yaşayacaktı? (Diğer kuma kitapları gibi bir gidişat yoktur. Kitabıma en az 10 bölümlük bir şans verirseniz anlayacaksınız.) DRAM İÇİNDE #1 İNTİKAM İÇİNDE #1