Zor olan sevmek değil, sevilmeye çalışmaktı.

Bazı insanlar hayata ters açıdan bakar. Çünkü düz bakacak kadar sağlam değildirler. Bazense aşk, hiç bakmaman gereken yönden gelir. İki erkek... İki ayrı hayat... Ve kesiştiği anda her şeyi tersine çeviren bir açı.

Bipolar oğlancı bi çocuğun sanayiye çırak olsun ayağına başka bir şehre gönderilmesi. Yetmez gibi ustasını ayartip onu da oğlanci yapmasını anlatacak olan hikaye. Lesssgo

Kaybolmak için yeni bir yere ihtiyacım yoktu ki, tanıdığım insanlar da aklımı kaybetmişim ben. Fakat... İçlerinden birisin de ise bile isteye her zerremi kaybettim ama bu yenilgi değil kazançtı.

Sonuçta ara sokakta öpüşen iki serseriyi kim önemserdi ki?

kitap khalesshii tarafından yazılmıştır hesabı kapandığı için ben buradan yazmaya çalışacam umarım olur. izin alınmıştır onun için yazabiliyorum.

Salih tüm korkularından ve kabul etmek istemediği hayatından kaçıp gitse de, en büyük korkusu onu ansızın yakalamıştı. Ve bir insanın istediğini elde etmek için yapabileceklerinin sınırı ise yoktu... eşcinsel konuludur.. +18, şiddet ve küfür içerir Olaylar ve karakterler tamamen hayal ürünü olup, gerçek hayatın acı gerçeklerini yansıtmaktadır....

Oldukça klişe bir mahallede yaşayan Aytuğ ve onun kıymetlisi Can'ı...

+30 Tehlikeyi seven bir adam ve tehlikenin ta kendisi olan başka bir adam

Kitapta +18 ve şiddet bulunacaktır, rahatsız olan veya olacaklardan ricam kitabı okumaya başlamamaları. • • • • • 'Çenemi kavrayan parmakları sıkılaştı. Sinirinin bir göstergesi olarak yüzüme gelecek bir darbeyi beklerken; gözlerine ilişen gözlerimi kapadım. "-Benim güzel bebeğim, biricik sevgilini sinirlendirmek seni çok mu eğlendiriyor?" Sustum, başımı elinin izin verdiği kadar iki yana yavaşça salladım. Baş parmağı kenarında kurumuş kanlar bulunan dudaklarımın üzerinde yer buldu kendine. "-Tişörtünü çıkar, kokunu özledim." Kapattığım gözlerimi aralayarak onu itmek için göğsüne bastırdığım ellerimi sıcak teninden ayırdım. Belimi sıkıca tutan kemikli parmakları tişörtümün altında belimi okşuyordu. Sözlerine itaat ettim, nasıl karşı çıkardım? Heyecandan mı yoksa korkudan mı bilmiyorum, parmaklarım titriyordu. Artık buna alışsam bile utanç hissi bedenimi terk etmiyordu. Benim yavaşlığıma dayanamamış olacak ki belimdeki elini tenimden ayırdı üzerimdeki siyah tişörtü bir çırpıda çıkarıp odanın bir köşesine atarken dudaklarımı araladım. "+Ares." başka bir şey çıkmamıştı ağzımdan. "-Bebeğim, seni ne kadar özledim tahmin bile edemezsin." Başı boyun girintime eğilirken bu noktadan sonra onunla birlikte yanmaktan başka şansım olmadığını kabullendim. Ares Tugay Çevikoğlu, herkesi kendi cehenneminde yakabilirdi. Ben ise onu ateşlere atan kişiydim... • • • • || Homofobi içerikli yorum atan kişiler engellenecektir ||