Erkeklerden hep uzak durmaya çalışmıştım çünkü onların genelde kadınları öldürmek için var olduğunu düşünmüştüm. Sadece fiziksel bir öldürmeden bahsetmiyordum. Duygusal, psikolojik ya da tüm hayat neşenizi elinizden alıp onu öldürmelerinden bahsediyordum. Peki ya ben? Bu, benim hayatımda nasıl olacaktı? İleride bir erkeğin bende olan her hangi bir şeyi öldürüp öldürmeyeceğini izin verecek miydim? İşte şimdi bu farkındalıkla baş başaydım çünkü belkide ilerde ölümüm karşı sokakta duran o erkeğin yüzünden olacaktı. Sonuç olarak teorimi onun sayesinde doğrulamıştım; yani erkekler kadınları öldürmek için vardı ya da bu defa farklı olarak ben mi bir erkeği yada onda olan bir şeyi öldürmeyle karşı karşıyaydım?

Sönmeye yüz tutmuş eski bir masalın kalıntıları, Mourithar'ın tepesinde, dağları kaplayan sisler gibi gezinir ve vakti gelince yeryüzüne doğru inerdi. Sonbaharda kuruyan yaprakların içine sığınmış ruhlar bile titrerdi, eyrithaya bir gölge gibi çöken laneti hissedince. O kara gölge karış karış dolaşırdı, yeryüzüne kurulmuş tüm uygarlıkları ve gözüne kestirdiği bir yere çöreklenirdi, vakti gelince. Ölü ruhlar nefessizliğe mahkûm edilir ve ayağı toprağa basanlar yeise bürünürdü. Nihayetinde, tüm varlıklar bilirdi o diyarda zamanın Tanrıların oyuncağı olduğunu.

Arven, izleniyormuş hissinin sadece bir kuruntu olduğunu düşünüyordu. Ta ki aynı kız her yerde karşısına çıkana kadar. Konuşmuyor. Açıklamıyor. Ama bir şey istiyor. Ve Arven çok geçmeden anlıyor: Bazı varlıklar kapıyı çalmaz. Hayatına girer... ve çıkmana izin vermez. Başlangıç tarihi: 03\02\2026 Devam ediyor...

Varlığın ve yokluğun arasındaki çizgi ne kadar incedir? Ela, kendini bir anda büyük bir karmaşanın içinde bulana dek böyle bir soruyu aklının ucundan bile geçirmemişti. Şafak, onu çocukluğundan beri yalnız bırakmayan tek arkadaşıydı. Bir gece, anlamsız bir vedaya kadar hayatının tam ortasındaydı. Daha sonra Ela, hayatında büyük bir yeri olan Şafak'ın çevresi için bir boşluk olduğunu öğrendiğinde iki seçenek arasında kalmıştı. Hiç var olmayan adamın geri gelişini mi bekleyecekti yoksa geçmişte kalan bütün anılarını silmeli miydi? Kayıp bir adam ve bitmek bilmeyen bir bekleyişin hikâyesi.

| FANTASTİK KİTAPTIR / SERİ ADI: YANSIMA SERİSİ | | KİTAP HİÇBİR ŞEKİLDE 1919 YILINDA GEÇEN SIRADAN BİR YUNAN VE TÜRK KIZI ARASINDAKİ AŞKI ELE ALMIYOR. | | OLAYLAR TAMAMEN FARKLIDIR. | | BU KİTAPTA TANRI VE TANRIÇALAR VARDIR, ONA GÖRE OKUMANIZ TAVSİYE EDİLİR. | | İLK DÖRT BÖLÜM OKUNMADAN KURGUNUN ANLAŞILMASI ZORDUR. | Firuze, 1972 yılında; alımlı, azimli, güçlü ve milli duygularını doruklarda yaşayan gençlerden sadece biridir. Zorlu yaşam koşullarının getirdiği azim ve hırsla bulduğu her işte çalışan Firuze, yirmi beşinci yaş gününden sadece birkaç gün sonra bir yaşlı bakım evinde işe başlar. Yirmi beşinci yaş gününün hayatının dönüm noktası olacağına inanan Firuze, girmiş olduğu işte yaşlı bir adamdan sorumlu tutulmuştur. Herkese karşı soğuk, mesafeli ve bunaltıcı olan adam ona gelince daha ılımlı ve hoşgörülü olmuştur. Zaman geçtikçe ihtiyar adamla daha da yakınlaşan Firuze, bir gün onunla birlikte gittiği mezarlıkta hayatının olması gerektiğinden yanlış ilerlediğini ve yanlış zamanda doğan doğru insan olduğunu öğrenir. O günden sonra hiçbir şey eskisi gibi değildir. Zira Firuze, yanlış zamanın kelepçelerinden kurtulmuş ve kendi zamanı olan 1919'a kelepçelerin ezici izi ile ulaşmıştır. ____ 1919 yılında bir Türk'e yardım ettiği için idam kararı verilen Yunan subayı Andreas, dönüm noktası dünyaya geldiği zaman tarih çizgisinin yeniden şekilleneceğini ve o zaman her şeyin farklı olacağını söyler ve kimse inanmaz... İdam ettrilmeden birkaç gün önce ise gizemli bir Türk kızıyla karşılaşır ve tarih çizgisi yeniden şekillenir. [Bu kitap 2019 yılında kurgulanmış ve yayınlanmaya yeni cesaret edilmiştir. Aksilik çıkmadığı takdirde yeni bölüm haftada bir geliyordur. Bölüm haberlerinden ve kitap hakkında spoilerden haberdar olmak için instagramda @mrsstarlice1 hesabın

Her 29 yılda bir, buluşması imkânsız iki yıldız - Alvare ve Nareth - aynı yörüngeye girer ve bir tutulma gerçekleştirir. Bu tutulmaya Paracronia adını veren insanlar der ki, Paracronia gecesi Karuvan'da bir geçit açılırmış; birbirine bağlı özel ruhların buluşması için. Karuvan'ın gri gökyüzü altında yaşayan genç doktor Meyra, sekiz yıl önce kaybolan kardeşinin izini hâlâ sürmektedir. Ama bir gece, geçmişin karanlığında yaşayan bir mahkûmun mesajıyla her şey değişir: "Yarın hapishaneden kaçacağım. Gerekli her şey hazır." Mesaj 2025'e değil... 1996'ya aittir. Ve o gece, geçit Karuvan'da yeniden açılır. Zamanı durdur. Yoksa o seni durdurur.

Wattys 2023 Yarı Finalisti • Ruma kasabasının bir sırrı vardı; kendilerinden bile gizlenmiş, sessizce geçmişlerine gömülmüş bir sır. Geceleri topraktan yükselen ölüler kasabalarını işgal ediyordu ve gün ışıkları göğe tırmandığında geri çekiliyorlardı. Güne batanlar neden hala yaşama devam ettiklerinden bihaber, çiçeklerine fısıldayan bir yabancıyı aklından çıkaramayan bir bahçıvan ile asırlar geçse bile neşesini kaybetmeyen isimsiz bir ölü, kendilerini güneşe bakmış bir ölüler kümesi arasında ve gizemli Kont'un belirsiz amelleri doğrultusunda bir patikada bulduklarında işler artık ne yaşayanlar ne de ölüler için hiç huzurlu değildi. • 25.8.22 19.4.23

"Unutmanın huzur sayıldığı bir evrende, hatırlamak bir başkaldırıdır." Lazura, cennetle cehennem arasında sıkışmış bir unutuluş evreni. Buraya gelen herkes, geçmişini geride bırakır; kim olduğunu bilmeden nefes alır. Hatırlamamak burada huzur sayılır ama bu, derin bir yalnızlığın maskesidir. Velanlar, sahte bir huzurun içinde yaşar. Ne geçmişleri vardır, ne de güçleri. Sadece yaşar, sorgulamazlar. Kaernler ise sistemin bastıramadığı çatlaklardır. Her biri bir lanetle doğar. Aşk, onlar için zayıflık değil, tetiktir. Bu yüzden hep yalnızdırlar. Deran Vedrah ise bu evrende hatırlayan tek kişidir. Laneti Memrion, ona geçmişini unutturmaz. Dokunduğu herkesin dünyadaki anılarını görür. Her temas, yeni bir yük. Deran yalnızca kendi değil, başkalarının da hikâyesini taşır. Bu yüzden sessizdir. Lora Elenith geçmişsizdir ama laneti başkalarının geçmişine uzanır. Senthera, dokunduğu kişinin Lazura'daki anılarını siler. Bir saniye bir hatırayı, dakikalar bir dostluğu götürür. Uzun sürerse, geçmiş yok olur. Ama Deran hariç. Onun geçmişi Lazura'dan önceye aittir. Lora'nın laneti, sadece Deran'ın dünyadaki anılarına erişebilir; sevdiği kadına ait olanlara. Bu yüzden Deran bakmaz, dokunmaz. Çünkü Lora bir tehdit değildir. Bir vedadır. Lora unutturur. Deran hatırlar. Ve kader, onları aynı gölgede buluşturur. İki yabancı, iki zıt lanet. Bir taraf sessiz bir ışık, diğer taraf susmayan bir karanlık. Ve Lazura'nın boğazına saplanmış siyah bir gül. Bu evrende aşk tehlikelidir. Çünkü hatırlarsan yanarsın. Unutursan... eksik kalırsın. Peki ya sen? Hatırlamanın cehennemine cesaret eder miydin? Yoksa unutmanın sahte huzuruna mı sığınırdın? Lazura seni çağırıyor. Ama unutma. Hatırlarsan yanarsın. ('Lavrinya' ismi ve evreni, yazılmış ilk ve tek eserdir. Hakları saklıdır. İzinsiz kullanım halinde hukuki süreç başlatıla

Derinlerin krallığında hapsolmuş bir denizkızıyım; adım Sophia. Denizlerin zalimliğine boyun eğmeyi reddediyorum. Diğer denizkızlarının acımasızlığına bulaşmak istemiyorum. Ta ki tehlikeli bir görev sırasında kader düşmanımla, korsan kaptan William'la karşılaşana kadar... Krallıktan kaçak düştüğümde, hayatta kalmak için tek şansım o korkunç korsandı. Ama kâbusum olan bu adamdan nasıl yardım alabilirdim ki? William beni kurtarabilir, evet... Ama bir gün benim de onu kurtaracağımı asla tahmin edemezdi. Çünkü insan, ayaklarının dibinde boğulmaya başladığında, kendini yukarı çekecek birine ihtiyaç duyar. Belki de birlikte, bu uçsuz denizlerin derinliklerinden kurtulmayı başaracağız.