ပြီတီတီမျက်နှာနှင့်မောင့်ကို ကျွန်မဖြင့်သိပ်အသည်းယားတာပဲ ။

"ရွင့္ကိုသိပ္မုန္းတယ္ ေဒၚျမတ္သဒၵါေသြး"

ရွှေရည်ဦးဟာ မိခင်ဆုံးပါးပြီးနောက် အေးစက်တဲ့ စည်းကမ်းတွေနဲ့ အုပ်ချုပ်ထားတဲ့ အိမ်ကြီးထဲမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်။ သူမဘဝထဲမှာ အမှောင်တွေအပြည့်နဲ့ ရှင်သန်နေခဲ့ချိန်... နွေးထွေးတဲ့ လက်တစ်ဖက်လို မေသက်ထား ပေါ်လာခဲ့တယ်။ မေသက်ထားက ရွှေရည်ဦးအတွက် အားကိုးရာ၊ မိသားစု၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ အသက်ရှင်ရတဲ့ အကြောင်းပြချက်တောင် ဖြစ်လာခဲ့ပေမဲ့- သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်နွယ်မှုကို ဦးမင်းထင်ဆိုတဲ့ အာဏာ၊ အတ္တနဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကိုသာ ယုံကြည်တဲ့ လူတစ်ယောက်က ရက်ရက်စက်စက် ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်တယ်။ ချစ်ခြင်းကို ကာကွယ်ဖို့ မေသက်ထားက ကိုယ်တိုင် "ဗီလိန်" အဖြစ် ဟန်ဆောင်ခဲ့ရတယ်။ ရွှေရည်ဦးကို ကယ်တင်ချင်လို့ ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေကပဲ ရွှေရည်ဦးရဲ့ နှလုံးသားကို တစ်စစီ ကြေမွသွားစေခဲ့တယ်။

"လက်စားချေဖို့ စခဲ့တဲ့ အချစ်က... နောက်ဆုံးမှာ ဘယ်သူ့နှလုံးသားကို ဖျက်ဆီးသွားမလဲ?" အတိတ်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ၊ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကြားမှာ သက်ထားဦးဟာ မေသက်ထားနဲ့ ရွှေရည်ဦးတို့ရဲ့ အန္တရာယ်များတဲ့ အချစ်ဂိမ်းထဲ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရတယ်။ အမုန်းနဲ့ စခဲ့တဲ့ ဇာတ်လမ်းက... နောက်ဆုံးမှာ အချစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပါ့မလား?

ခန့်တည်ကြည်မောင် + နှောင်းနေခြည်တေး

18နှစ်ကြီးသောအန်တီအားချစ်မိသောအခါ

မေတစ်ချိန်ကခေါ်ခဲ့တဲ့နာမ်စားလေးမေ့ကိုချစ်ခဲ့ပေမဲ့နွယ်အန်တီခင်ကိုပိုချစ်တယ်

"ဟောဒီ့စိန်ပန်းတွေကိုသက်သေတည်ပြီးပြောမယ်။ပန်းသွဲ့မိုးကို ဒေါ်မြသွေးခက်က အရမ်းကို ချစ်မြတ်နိုးရပါတယ်"။

"နောက်ဆုံး တော့ ကြွေတို့မိသားစုလေးပြည့်စုံသွားပြီပေါ့နော် မောင်" Written by Hanna Phyoe🌻 #Phyoe

"အဟား ကိုယ်လား...ကိုယ့်နာမည်က နွေသျှားခက်မောင်လေ သူငယ်ချင်းတွေကတော့ သျှားလို့ခေါ်တယ် ဒါပေမဲ့ဆရာမကတော့ မောင်လို့ခေါ်မယ်စိုလည်းဖြစ်ပါတယ်" "ဘာပြောတယ်..မင်း!" "နိုးနိုး..မင်းမဟုတ်ဘူးလေ ဆရာမရဲ့ မောင်..တဲ့ခေါ်ကြည့်ပါအုံး" "မင်း!..မင်း အရိုင်းအစိုင်း" "အဲ့ဒါစို ကိုယ်လည်း ဥက္ကာခွန်းမောင်လိုပြောလိုက်မယ်လေ ကိုယ့်ကိုချစ်ကြည့်လိုက်စမ်းပါ ယဉ်ကျေးပေးနိုင်ပါတယ်ဗျ" ..... ဒီficလေးက ကိုယ့်ရဲ့ ပထမဆုံး တီချယ် ficလေးပါ ရသစုံလေးသွားမှာမို့အားပေးကြပါအုံး Written by Hanna Phyoe🌻 #Phyoe