Serena Valentin, on sekiz yaşında ailesinin sarayından ayrılıp eğitim görmek için akademiye gittiğinde ikiz kardeşi de dahil tüm ailesini geride bıraktığını düşünerek üzülüyordu ama yarıyıl tatilinde, yani altı ay sonra onları yeniden göreceğini bilmek buhranını hafifletiyordu. Ancak hiçbir şey Serena'nın beklediği gibi olmamıştı. Altı ay sonra , tatilde evine geri dönemeyecekti. Çünkü akademiye bile gidememişti. Çünkü akademiye giden tekinsiz yollardan birinde, karanlık ormanda tuhaf sesler duymuştu. At arabasından inip etrafa bakmak istediğinde ise onu görmüştü. Asırlar önce babasının ve diğer birkaç büyücünün birleşip lanetlediği ejderhayı... Ejderhanın, efsanelerde anlatılan o 'zalim ejderha' olduğunu anlamadan önce, onun yaralı kanadını iyileştirmişti. Ve yaptığı iyiliğe karşı beklemediği bir karşılık almıştı. Ejderha, onu esir almıştı. Ve ancak kendisine bir varis verdiği takdirde onu özgür bırakacağını söylüyordu.

Eğlence ve mizah dolu bir hayat. Birbirini tanımadan evlenen çiftin birbirine katlanma çabaları

"Kral Arthur" diye kükredim Kral bana bakıp ne diyeceğimi beklemeye başladı "Seni bu savaştan kurtarırsam güzeller güzeli kızın Helena'yı benimle evlendireceğine dair anlaşmıştık neden vazgeçtiğini söyleyip kızı başkasına verdin, şimdi bu krallığı başına yıkmamam için bana tek bir sebep söyle" Her türlü kötülük ve +18 sahneler olacak ona göre okuyunuz 😉

O, herkesin korktuğu bir mafyaydı. Ben ise ailesini kurtarmaya çalışan sıradan bir kız... Ama aramızdaki anlaşma, çok daha karanlık sonuçlar doğuracaktı.

''her şey yalanmış. ailem, arkadaşlarım, tüm hayatım. ben ne yapacağım şimdi?'' ''eskiden hiç susmayan ben artık hiç konuşmuyordum.'' ''en büyük acı geçmişini hatırlayamamaktı.''

Bade: Ya bence herkesin mermeri aynı renk olduğu için mezarlıklar çok sıkıcı. Bade: Bence bir değişiklik olsun diye biraz renk katsalardı güzel olabilirdi. Bade: Hem neden hep çiçek ekiyorlar canım! Ben ölmüş olsam, toprağıma çiçek ekseler, saksı mıyım lan ben derdim. Aysar: Ne eksinler Bade, ananas mı?

Ben Eftelya... Eftelya yılmaz abileri tarafından katil damgası yiyen o kız "İnsan sevdiklerine sarılamayınca kokularına sarılıyor" hadi gelin hayatımın beni nerelere sürüklediğini beraber görelim... ya gerçekte onun yüzünden değilse? Ya her şey bir oyun çıkarsa? Affedebilecek mi... okuyup öğrenelim... klasik aile kurgusu Herşey yazarın kurgusudur... şans veren herkese teşekkür ederim.

-Kızımı al götür hem güzel hemde bakire Ağzım açık ona bakarken yirmili yaşlarındaki adam yanındakine işaret verip beni aldılar evden çıkmadan önce o adamın borcun kapandı bir daha karşıma çıkma dediğini duydum.Beni siyah bir arabaya bindirdiler çığlık atıp yardım istiyordum o sırada adam arabaya binip çenemden sertçe tutup yüzüme tokat yapıştırmıştı -Kes sesini o ağzını bir daha aç bakalım ne oluyor!! Kafamı cama döndürüp sessizce ağlamaya başladım gözlerimi açtığımda hayatımı cehenneme dönüştürücek olan o eve bakıyordum...