Bakit nga ba tayo takot magmahal? Dahil ba takot tayong umasa? Dahil takot tayong masaktan? O dahil ba takot tayong maiwan? Bakit pa kailangan nating masanay sa isang bagay, kung sa huli mawawala lang din naman ito? Bakit pa nga ba natin kailangang maging masaya, kung sa huli luluha lang din naman tayo? At bakit nga ba kailangan nating magmahal, kung sa huli masasaktan din naman tayo? Pero... Meron na bang nagmahal na hindi nasaktan?