Dağhan: Odaya girmemen gerektiğini söylemiştim ben toparlanana kadar. O evi sana bıraktım, ama hala içerisinde eşyalarım var Derin.. Dokunma onlara.. Derin: Nasıl boşandığımız iki haftada düşman kesildin ki bana Dağhan? Dağhan: Bu ikisi farklı kavram. Derin: Bitmediğini ikimiz de biliyoruz. Gece biraz daha uzuyor sanırım sensiz. Dağhan: Derin, sabrımı zorlama. Kedinle ilgilen. Ya da seni teselli etmeye gelen o iki cazgır arkadaşınla Derin: Kimse yanımda değil ve ben sadece seninle ilgilenmek istiyorum. Dağhan... Gel yanıma... Dağhan: Oraya gelmemi mi istiyorsun gerçekten? O kapıdan içeri girdiğimde ne olacağını çok iyi biliyorsun. Derin: Tam olarak bunu istiyorum. Derin: Gelip beni sabaha kadar becermeni... Dağhan: Sen kafayı yemişsin. Ben senin oyuncağın değilim. Bir daha bu saatte bana saçma sapan şeyler yazma. Derin: Yazacağım. Çünkü elinin titreyeceğini biliyorum. Dağhan: Titremiyorum. Sadece senin ne kadar aşağılık bir duruma düştüğünü izliyorum. + 18 sahneler vardır. İyi okumalar

|| Mardin'den Kaçış Serisi: I || * Kurgu ve isimler değiştirildi. "Bazen evler, dört duvar olmaz." İstanbul'un ışıkları ve acımasız bir törenin gölgeleri... Kaderin size yazdığı senaryoyu yırtıp atabilir misiniz? Berdelin çemberine hapsolmuş bir genç kızın hikayesi bu. Aşkı, umudu değil; bir ailenin onurunu ve insafsız bir anlaşmayı temsil eden bir soyadını taşıyacaktı. Ama bir adam, o kadim törelerin yazılı olmayan kurallarına meydan okudu. O adam, onu hapseden kafesin anahtarı olacaktı. Fırtınalı bir gecede, kendisini bekleyen adamla değil, onu kurtaran adamla İstanbul'a doğru bir yolculuğa çıktı. Boğaz'ın serin rüzgarı, geçmişin tozlu sayfalarını aralarken, zoraki bir evliliğin gölgesinde yeşeren tehlikeli bir çekim fırtınası başladı. Peki, aşk bir kurtuluş hikayesi olabilir mi? Yoksa kaçtıkları töre, en karanlık haliyle şehrin kalbinde onları yakalayacak mı? Bu kitap, kaderine karşı duranların, aşkı en beklenmedik yerde bulanların ve geçmişin zincirlerini kırmayı göze alanların hikayesi. Ama unutmayın, her kurtuluşun bedeli vardır ve bazen en büyük karanlık, en aydınlık gecelerde bile sizi bulabilir. * Cinsel içerikli sahneler vardır. *Kapak tasarım şahsıma aittir *

|| Mardin'den Kaçış Serisi II || +18 Bazı kaderler kesişim, bazı kesişimler ise kaderdi. * Yetişkin içeriktir. Kapak tasarımı @-necirvan 'a aittir "Kitapta kuma yoktur."

Derler ki; karanlık en çok kendi renginden korkar. Kural daimidir.. ‎ ‎Masumiyetin o beyazlığı, en vahşi göğsün altında bir gölge gibi büyüyecek; ve büyüdüğünde, ne dağlar uçurumlarla ayrılabilecek ne de efendiler tahtlarında rahat uyuyabilecektir. ‎ ‎Yukarı Şehir'in mermer kuleleri dikilmeden, alt sokaklar bu zifiri sefalete boğulmadan evvel, ormanın en kadim kuralı bu olarak yazılmıştı. ‎ ‎Kurt, dişlerini bileyerek hakkıyla yaşar; kuzu ise o dişlerin arasında silinip gider. Düzen kusursuzdur, çünkü avcı avını bilir, av da kaderini. ‎ ‎Ancak halkların evlerinde korku ile çocuklarına anlattığı, başka bir kehanet de der ki; günün birinde bir kurt, kuzunun yumuşacık postuna bürünüp sürüye sızacak ve onu yok etmek yerine onu korumak için kendi soyuna diş bileyecektir. ‎ ‎Onlar bu lanete devrim dediler. Şehrin efendileri ise sadece Kökü kazınması gereken bir hata... ‎ Uyarı: +18, yaş farkı, şiddet vardır. Tetiklenecekler okumasın...

Pınar mahallesi, iki katlı rengârenk evlerin olduğu, komşuluğun ölmediği bir mahalleydi. Bakkal İsmail amca çocuklara bedavadan çikolata verirdi. Kadınlar altın günü yapar, dedikodu peşinde koşardı. Mahalle parkında ki büyük çınar ağacı birçok aşığa gölge olmuş, onları dinlemişti. Pınar mahallesi her türlü mükemmel ilişkilerin olduğu bir mahalleydi. Bu mahalle de kendinizden bir parça mutlaka bulabilirsiniz. (Bu kitap eski mahalle ilişkilerine, ve geçip giden çocukluğumuza ithaf edilmiştir.) #Mizah 1 numara!

"Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır." Kurter Alacakan... Lakabı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Ama kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı olan General'in kızı çıktığında, oyunun bütün kuralları bozulacaktı. Laren Karalev... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla dolu genç bir cerrah adayıydı. Ancak neşter tutan ellerini, silah tutan bir adamın yarasına bastırdığında, hayatındaki tüm doğrular kana bulandı. Karanlıkta parlayan bir kolye. Savaş meydanında bırakılmış bir künye. Ve kanla yazılmış bir kader. Alaca ve Alacakan. Biri öldürmek için yaşar, diğeri yaşatmak için savaşır. Fakat ikisi birlikte intikam için bir yola çıktığında, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. "Neredeyim?" "Alacakan'dasın." ALACAKAN.

Küçük, ürkek bir kuş korkuyla irkildi. Bir kanadı kırıktı ve vücudu her ne kadar hafif de olsa geriye kalan gücü onu taşımaya yetmeyecekti. Buna rağmen kanat çırptı. Başını kaldırıp ondan çok uzakta görünen yıldızlara kadar uçabileceğini söyledi. Bir dalda, yırtıcı türünün yemeği olmamak için saklanıyordu. Onu bir kuzgun görürse, sonu olurdu. Kumru, Narin, ürkek ve hafifti. Saklandığı dalda bir gürültü duydu. Kilometrelerce öteye gidebilecek kadar gür bir sesti. Onunla aynı ağacı paylaşıyordu. Onu fark etmiş miydi? O, bir Kuzgundu. Zeki, atik, güçlü ve karaydı. Kumru, endişeyle sindi. Titriyordu. Başını kaldırıp ondan birkaç dal yukarıda olan o Azrail'in onu fark edip etmediğini anlamaya çalıştı. Kuzgun, karanlık bakışlarıyla etrafı seyrediyordu. Sonra bir an başını eğdi ve ürkek, sarıya çalan o gözlerle karşılaştı karaları. Yine genzinden çıkan derin bir ses bıraktı göğe. Boşlukta uzun süre süzüldü sesi. Kumru, kendisini korkuyla aşağı bıraktı fakat uçamadı. Bedeni saniyeler içinde yere düşmeyi beklerken Kuzgun, dalda beklemeye bir son verip açtığı yelkenleriyle kendini rüzgara bıraktı. Çok geçmedi ki Kumru, yere çakıldı. Acıyla bağırıyor ve katilinden kaçmaya çalışıyordu. Kuzgun iri, kara ayaklarıyla ona adımladı. Sonra bir an tabiata aykırı bir şey yaptı. Kumru'yu kanadının altına aldı ve onu dünyadan sakladı.

+18 /çıplaklık/ cinsellik /argo kullanımı. "Parmaklarımı içine sokmamı istemiyor musun?" fısıltısı Bensu'nun bacaklarını biraz daha sıkmasına sebep olduğunda üzerindeki adam kıkırdadı. Dili dönmeyen o kızın utançtan kızarmış beyaz yüzüne ve yoğunlaşmış ela bakışlarına bakarak, tepkisini ölçmek isteyerek işaret parmağının ucunu kadınlığının içine soktuğunda Bensu'nun dudaklarından çıkan kısık inleme, ikisi arasında dağıldı. Ilgaz, hırsla eğildi ve o iniltinin fırladığı küçük, pembe dudaklara yaklaşıp ansızın çıkardığı diliyle ağır ve baskılı bir şekilde yaladı. Bensu, kalbinin durduğunu sanırken Ilgaz kendini aniden geri çekip bütün teması keserek doğruldu. Göz temasları kendini koruyorken Bensu'nun küçük deliğine soktuğu işaret parmağını dudaklarının arasına yerleştirdi ve gerçek bir balı yalıyormuş gibi hazla, gözlerindeki şehvetle ıslaklığı emdi. Yatakta tarumar olmuş, zihni bulanmış kıza yarım ağız bir gülüşle bakıp odanın çıkışına yöneldi. Kapının kilidini açtı, kulptan tutundu. Arkasını dönüp gitmeden önce son bir kez Bensu'ya baktı. "Korhan'dan uzak dur."

•Ana karakter Ahlâ ve Mahir'den sonra yan karakterlerin hikayesine geçiliyor. Bunu sevmeyenler başlamasın lütfen ❤️ Zeynep, "Çok şükür bu aralar iyi şeyler oluyor, Abim bugün çıktı hapisten."dediğinde Ahlâ bozguna uğramıştı. Mahir abi hapishaneden çıkıyordu. Bitmek bilmeyen bu dava peşinden daha kaç insanı götürecekti bilmiyordu ama Mahir abinin hapisten çıkmasıyla olayların daha da büyüyeceğine emindi. Not: Hikayede yetişikin unsurlara yer verilecektir!

Kalbim gümbür gümbür atıyor, göğsüm hızlı hızlı yükselip alçalıyorken nefes nefese geriye attım başımı. Kapıya yasladığım başımı ona yer açmak ister gibi sola eğdim, "Kızgınım sana." dedim kulağıma yabancı gelen arzulu bir sesle. Boynumdaki dudaklarına dişleri de katıldı o sırada. Boynumdaki ince deriyi dişleriyle çekiştirdiğinde nefesim kesildi ufak bir an. "Biliyorum," diye homurdandı boğukça. "Ben de kızgınım kendime." Hemen sonra yarım bıraktığı işe geri dönüp bu kez boynumun diğer tarafına gömdü başını. Hiç itirazsız ona ayak uydurdum, ben de aksi yöne doğru yatırdım başımı. Bunlar sonra da konuşulurdu. Önemli olan şu andı. Şu an burada, yanımdaydı ve bu her şeye değerdi... *** Not: Bu hikâye adından da anlaşılacağı üzere Adelya'nın etrafında dönen ve sabır isteyen bir kurgudur. ERKEK BAŞROL ENDEKSLİ BİR HİKÂYE DEĞİLDİR. Bunun bilinciyle hikâyeyi okumanız tavsiye edilir, bahsi geçen her erkek karaktere 'başrol erkek' gözüyle bakmamanız önemle rica olunur. Lütfen 5. bölümde öpüşme, 7. bölümde sevişme, 10. bölümde evlenip türlü kaoslar sonrası ayrılıp ayrılıp birleşme beklemeyin... -Hikâye boyunca yer yer yetişkin içerik olacaktır. -Hikâye tamamiyle şahsıma aittir. Çalıntı durumlarında gereken hukukî işlem uygulanacaktır.