Taşların kan ağladığı bir çağda, steril ruha sahip bir adam; bir canavarı öldürmek için değil, ona hayat üflemek için gümüş bir bıçak tuttu.

Bana nefesini ver, kalbimden kalbine sonsuz adımlar atayım. Bitmeyecek gecelerimize bir kadeh kaldıralım ve gülerek, severek, birbirimizi parçalarcasına sevişelim. Diz kapaklarını ellerimle tutup bacaklarını açayım; cennetine ürkek bir giriş, dudaklarımdan süzülen en güzel sessizlikler. Çığlıklarında gizlediğin bizi, nasıl oldu da bu ellerle beni baştan çıkardığını anlat bana. Yatağımda bir bahçe yarat; ayaklarından yeryüzüne hayat gelsin; bize, ban- sadece bana.

berika, uyku zamanı.

"Söz vermemi ister misin, küçük?" "İsterim, ama tutabilecekseniz, bayım." 14/04/2018 ~ 29/06/2018

'' Ateşe merak duyan 4 kelebeğin hikayesini bilir misin? '' TaeKook__VKook

Bir tarafta sevgilisini geçirdikleri bir kaza sonucu kaybetmiş olan ruhu yaralı Kim Seokjin, bir tarafta ailesi tarafından hep baskı gören ve sevgi denen kavramı tam olarak asla anlamamış olan Kim Namjoon. Kim Seokjin bir gün karşılaştığı fırsat sayesinde, bir anda kendini ünlü yüzücü Kim Namjoon'un turnuvasında bulur. İlk başlarda iyi giden her şey insanlara maç sonrası yorumlarını soran Kim Sekjine, Kim Taehyung'un çarpması ile son bulur. Kim Seokjin bir anda kendini havuzun klorlu sularında çırpınırken bulur, ta ki Kim Namjoon onu kurtaran kadar. İşte iki ruhun ilk buluşması; birinin yaşamı olan, birinin ise en büyük korkusu olan su ile başlar... *** "Bana teşekkür etmelisin." "Asıl sen fotoğraf makinemin parasını ödemelisin." "Seni suya iten ben değilim." Kim Seokjin karşısında kendine sinirle bakan adama aldırmadan ıslanan tişörtünü sıkıp homurdandı. "Arkadaşın bu işle senin ilgileneceğini söyledi." Namjin Yoomin Vkook

Kim Seokjin... Yıllarca kendini saklayan ve özgürlük için içten içe yanıp tutuşan, insanlardan kaçmak için bir umut gökyüzüne sığınan. Kim Namjoon... Her zaman hislerine güvenen, fakat artık hayata dair umudu olmayan... Kardeşini test uçuşu sırasında uçağın düşmesi ile kaybeden Kim Namjoon aynı uçaktan canlı çıktığı için kendini suçluyordu, Kim Seokjin ise asıl benliğinden utanıyordu. Kim bu iki askerin birbirine hayat olacağını düşünebilirdi ki?

"Cevabım her zaman hayır olacak" "Emin misiniz bay Min?" "Son derece eminim piç kurusu" KTH | MYG

[mini fic + sadness] ❝Şizofren bir gencin kalan son günlerinin hikayesi.❞ uyarı ! : depresyon, kaygı bozukluğu, insomnia.

sarı battaniyesini örtüyor sonra üzerine, kapıyı kapatıyorum. o yayları bozuk kanepeye oturmamasından önce söylemiştim kapıyı kapatmasını, unutuyor yine. her şey gibi. her şeyi unutuyor, ama o ismi bir türlü unutamıyor. tek bölüm, 23/11/2018