Nisa, herşeyini yazdığı günlüğü deniz kıyısında düşürür. Günlüğü bulan barış alper günlüğü sahibine götürmek ister. Ama eve girdiğinde gördüğü manzara karşısında şoka girer. -Ben hayatımdaki kişileri kaybetmemek için elimden geleni yaparken bana git diyemezsin. Tabii seni uzun zaman önce kaybetmişimde fark etmemişim.

TAMAMLANDI beyza buruk, barış alper yılmaz ile olan ilişkisini çözemiyordu.

"Seninle bir gece birlikte oldumuz için buraya antreman yaptığım yere nasıl gelebilirsin? Ne hakla?" "Senin için gelemedim buraya iş için geldim." Şaşırarak baktı yüzüme. "Bu arada o gece o adamın sen olduğunu bilseydim asla ama asla seninle birlikte olmazdım. Maalesef ki sarhoştum. Ama sen benim kim olduğumu biliyordun. Bile bile benimle birlikte oldun." "Pişmanım bir an için oldu ne olduysa. Evet biliyordum küçük kuzenimin biricik arkadaşı. Ezeli rakipimiz kurbağa prens Altay'ın biricik yere göğe sığdıramadı sevgilisisin sen." "Eski sevgilisi." Dedim onu düzelterek. "Ben senin ağabeyin sayılırım." "Aramızda bir yaş var sadece." Takım toplaniyordu. Kimsenin duyamayacağı bir şekilde kulağına fısıldadım. "Bir hafta önce tenlerimiz bir birine karışırken ağabeyim değildin. Şimdi mi ağabeyim oldun?" Kaskatı kesildi. "Sen nasıl istersen..ne sen beni tanıyorsun ne ben seni tanıyorum unutma.. Barış Alper ağabey." Dedim omuzuna sertçe çarpıp takımın yanına gittim.

"Benim en güzel doğum günü hediyemsin Çiçek"

Kerem Aktürkoğlu & Kumsal Yıldız

i only love it when you touch me, not feel me ⊹ ࣪ ˖ mauro seneler sonra galatasaray'ın teklifini kabul ettiğinde alina, tercümanlık yaptığı kulübe gelen adamın onu tanımasını istemiyordu fakat mauro ondan hiç vazgeçmemişti. ≠ mauro emanuel icardi rivero fanfiction.

sanırım şarkıyı biraz fazla manifestledim..

Neden böyle olmuştu? Yıllarımın beraber geçtiği bu çocuğa neden deli gibi aşık olmuştum ben? Acıyla inledim. "Lütfen dayan." Arda'nın sorusuyla bakışlarımız kesişti. İşte ilk defa farklı bir gözle bakıyordu sanki bana. Gözlerinde beni kaybetme ihtimalinin endişesi. "Neden böyle oldu?" Gözlerim doluyordu karnımda hissettiğim derin acıdan. "Özür dilerim." O neden özür diliyordu ki şimdi? "Bu ne demek Arda. Söylesene öleceğim zaten!" "Öyle demesene, gerizekalı!" Arda'nın endişesine gülümsemiştim. Ambulans gelene kadar böyleydik. Belki de o an yıllardır sevdiğim çocuğun kollarında can verecektim.

"Ala." "Efendim." "Daha fazla bir şey söyleme. Çünkü sana hayır diyemiyorum. Ve eğer biraz daha çıkma dersen çıkamayabilirim. Bu da beni ve Fenerbahçe'yi etkiler." Başka bir şey demedim. Çünkü üzülmesi isteyeceğim son şey. Afallayan bedenine baktım. Gözlerinden yorgunluk akıyordu. Yavaşça kolumda olan elini bıraktırdım ve ona sarıldım. Kolunu bana sardı.