Kuğular eşlerini kaybedince ölürler. Bazı istisnalar haricinde. 18 yaşına yalnızca birkaç ay kalan Lidya Kıran hayatında neleri kaybettiğini biliyor ve artık kaybettiklerinin canını yakamayacağını sanıyordu. Oluşturulan yeni düzene çoktan alışmış, kendine kendi içinde de olsa yeni bir hayat kurmuştu. Bir daha canı eskisi gibi yanamaz sanmıştı. Ta ki yanlış zamanda ve yanlış yerde karşılaştığı en sevdiği kayıp parçası tekrar hayatına girene dek. Verilip tutulmamış sözler, terk edip kalan insanlar ve doğru sanılan yalanlar. Şimdi sırf bozulması için taşlar tekrardan diziliyor. Belki de doğru son için yanlış zamanda yanlış yerde olunması gerekiyordur. *** Söyle bakalım, kuğu av mıydı avcı mıydı? Yoksa eşini de mi o öldürdü? Kim siyahtı kim beyaz ve kimdi aslında karanlıktan çıkan? "Her şeyimdin. Gittin ve geriye hiçbir şey bırakmadın." Eksik Parçalarımız Serisi 1. Kitap.

İdil, söyleyemediği tüm hislerin kalbine yük olduğunu bilmiyordu. Onu zincirlere dolayıp boğduğunu da.

Nefes, hayatı boyunca tıpkı diğer herkes gibi kendini de yalanlarına kandırmıştı. Yara bantlarıyla sarmalamıştı kendini gerçeklerden korunmak için. Kendini bile dinlememiş, o sesi susturmuştu zihnindeki. Fakat başka bir ses daha vardı ve o ondan kurtulmak istese de bir yandan da asla bırakmak istemiyordu. Ve bu ses, tekrar hayatına giriyordu. Nefes kimi dinleyecek şimdi? Gerçekleri mi yoksa o sesi mi? Hangisini çıkartacak hayatından? Yara bantlarını mı yoksa doğruları mı?