"Kaburgam acıyor," diye fısıldadı, gül kuyusu. "Kaburgamı çaldın benden." Adam kızın yüzünü tam kaburgalarının üstüne bastı. "Burada, gül kuyusu," dedi ifadesiz bir sesle. "Burası senin sürgünün. Buradayken ne ölüme kavuşabilirsin, ne de kendini geri alabilirsin artık." Kız, adamın kazağını kavradı, yüzünü kaburgalarının arasına gömdü ve kaşlarını çatarak başını iki yana salladı. "Ölüme kavuşturmayacaksın beni," diye fısıldadı. "Bana beni geri vermeyeceksin." "Asla." Kızın, göğsünün ortasında bir yarası vardı, o yaraya bir isim bile vermişti. Adam, o yarayı ondan çalmıştı. O yaranın adı, "çocukluğum"du. Artık yeryüzüne yağan gül yapraklarının rengi, kan kırmızısıydı. Zehirli kırmızı gül sarmaşıkları bağladı bizi, Birbirimize zehirlendik. O kâinat kadar eşsizdi, Ben basit bir gül kuyusu. Tutulmamız gerekiyordu, Tutulduk. Ben Gül'düm, O, içine düştüğüm Kuyu, Benim Kuyum. Gül Kuyusu.

Her yerin yeşillikler ile dolu bir mahalle düşünün. Şehrin o kirli havasından uzak, sessiz, sakin bir sahil kasabası. İşte orası yeşil mahallesi. Turistlerin bir çoğunun gelmek için can attığı, gezmek için kuyruğa girilen o mahalle. "Mahallemize hoş geldiniz efendim, artık sizde bu mahalle sakinisiniz." *** Bu kurgu bu1yazar adlı şahısa aittir kopyalanması söz konusu bile değildir.

*Abimin arkadaşı konulu mahalle kitabı "Ah be küçük kız. Beni peşinden koşturmayı çok seviyorsun," dediğinde soluklanmak için durduğu kısa saniyede kaslı göğsü sertçe yükseldi. "Koşma o zaman!" Aramızdaki mesafeyi tek adımıyla kapattığında belimin arkasına avcunu yaslayıp esir aldı ve bedenimi kendine sertçe çekti. Göğsüm göğsüne çarptığında soluğum kesilerek başımı kaldırdım ve gözlerinin içine baktım. Bakışları alev almışçasına yanıyordu. "Dikkatimi hiç çekmemeliydin," diyerek sırtımı arkamdaki duvara yaslayarak gözlerimin önünü düşen saçımı çekerek kulağımın arkasına sokup yaklaştı. Dudaklarımızın arasında tek nefeslik yer vardı. "Bensiz bir hayatı unut. Seni almasına asla izin vermem!" AŞK ONLARI ÇOK HABERSİZ VURACAK

"Avuçlarım arasında çırpınıp duran minik bir kuşsun. Sarıyorum yaralarını seni ait olduğun yere gökyüzüne salma vakti geliyor. Beceremiyorum açamıyorum avucumu, bırakmak istemiyorum. Minik kuşum bulamaz ki bana gelen yolları, giderse sonsuz gökyüzüne." sakindi sesi az önceye göre. Bulamaz mıydım sahiden ona giden yolları. "Çırpındıkça sıkıyorum ellerimi terk etmesin diye beni fark edemiyorum ki minicik bedeni parmaklarım arasında eziliyor." ~~ Mahalleye taşındıkları günden beri Aden'e aşık olan Altan ve abisi yaşındaki adama böyle duygular hissetmenin yanlış olduğu fikrinin aşılandığı Aden'in hikayesi +18

"Ben evimi çoktan buldum, Leyla." dediğinde midemde kanat çırpmak için hazırda bekleyen onlarca kelebek bir anda canlandı. Boynuna doladığım ellerim ensesindeki kısa saçlarını bulup okşamaya başladığında Asaf'ın da bir eli belime yönelmiş, giyindiğim tişörtün altından tenime ulaşmıştı. Parmaklarının usulca hareket ettiği yerler tenimin karıncalanmasına neden olurken birleşen gözlerimizin arasında kutsal bir bağ vardı sanki. "Seni seviyorum Beyoğlu," diye fısıldadım. "Seni çok ama çok seviyorum." Gülümsedi ve uzanarak dudaklarını dudaklarıma değdirdi. "Seni seviyorum Kalbimin evi," dedi benim gibi fısıldayarak. "Seni çok ama çok seviyorum." Sıcak nefesi aralık duran dudaklarımın arasından sızıp nefesime karıştığında daha fazla dayanamadım. Boynuna doladığım kollarımı sıkıp başını hafifçe kendime çekerek o kısacak mesafeyi kapattım. Büyük bir özlem çekiyormuş gibi birleşen dudaklarımızın hareketleri birbirine uyumlu, kalplerimiz bu birleşim nedeniyle delicesine atıyordu. İçimde kocaman bir tufan yaratan heyecan dalgası bedenimi titretirken şimdi ki halimizle o heyecan koca bir tutkuya dönüşmüştü. Nefes almak için geri çekildiğimizde alnını alnıma dayayıp bir süre gözlerimiz kapalı biçimde olduğumuz yerde durduk. Bir elimi tam göğsünün üzerine koyduğumda kalbinin ritmik hareketlerini avuç içlerimde hissettim. "Yakıyorsun beni," dedi kısık bir sesle. "Ama bu yangın o kadar güzel ki, kül olmaktan korkmuyorum." "Seninle birlikte yanmaktan korkmuyorum, sevgilim."

"İlk başlarda geçici bir hoşlantı derdim. Ama geçmedi." dediği şeylerle kaşlarım benden bağımsız çatıldı. Ne demek istiyordu? "Ben 7 yıldır sana aşığım Arîn. Ne kadar unutmak istesemde olmadı, olmuyor. Aklımdan çıkaramıyorum seni. Şimdi evliyiz, ama iki yabancı gibiyiz. Evet 7 yıldır karşılıksız seviyorum seni. Senin beni tanımadığını bile bile seviyordum. Her defasında canımı yakmak istediğimde 'sen onların düşmanısın, o senden nefret ediyor' diyorum kendime biliyor musun? Ama yinede senden vazgeçemiyorum. İçim o kadar seninle dolu ki, sen benden nefret etsen bile ben seni sevmeye devam ediyorum. Belki de gerçekten öyle gerçekten nefret ediyorsun benden. Ama ben yine seni severim ki." Azad'ın uzun soluklu konuşmasından sonra adeta mum kesilmiştim. Azad bana 7 yıldır sevdalı mıydı? İyi de ama biz sadece tesadüfen arada bir kantinde falan karşılaşırdık. O nasıl içinde böyle bir duygu besleyebilmişti? ❗TEKRAR YAZILIYOR❗ ÇALINMA KOPYALANMA VE BENZERİ ŞEYLER SÖZ KONUSU OLURSA, GEREKLİ KURUMLARA BAŞVURULACAKTIR. #1- Manolya 05.12.22 #1- Midyat 23.04.23 #1- KızKaçırma 24.11.22 #1- KarıKoca 24.11.22 Sosyal Medya: Tiktok: _aygeceyemuhtac Twitter: ozgederlerasko Instagram Hesaplarımız: @ozgeninguncesindenn Azad: @azaddemirhan_ Arîn: @arindemirhan_ Serhad: @serhaddemirhan Heja: @hejademirhan_ 170822'