"Elinde gerçek ne var, Ballerina?" 🩰 Cosa Nostra'nın lideri Giovanni Elio Belladonna bir kelime olsaydı bu karanlık olurdu. Sözde dindardı. Boynundan haçı, dudaklarından İncil eksik olmazdı. Ama parmaklarından... Parmaklarından da kan eksik olmazdı. Her çaldığı nefeste fısıldardı. "Ben affetmedim, sen de affetme Tanrım. Amen." Kendini tövbekar bir aracı olarak görürdü ama günahkar bile değildi. Günahın ta kendisiydi. Herkes bunu bilirdi, herkes onun İncil'i yanlış yorumladığını bilirdi ama kimse söyleyemezdi. Onun yerine boyun eğip, Fra Giovanni derlerdi. "Keşiş" Giovanni, Cehennem Keşişi... Fakat babası İngiliz bir hizmetçi olan sevgilisi Emily'yle olan ilişkisine onay vermeyip ona uygun bir "eş" bulduğunda Giovanni en büyük günahıyla tanışacaktı. O iyi bir kadın değildi. İsmi, uyruğu, ailesi... Hepsi yalandı. Elinde gerçek bir tek mesleği vardı. Ballerina. Ne var ki Giovanni de iyi bir adam değildi. Ve kendinden nefret etse de Ballerina'dan nefret etmek mümkün değildi. Tövbekar don, günahkar balerin. Ölümcül gösteri, ölümcül aşk.

"Aile olmak için kan bağı mı gerekir yoksa can bağı mı?" ⚔️ Venturalar İtalya'nın en seçkin ailesiydi. Yüzlerce yıllık korsan geçmişiyle ve Ventura soyadını alan ilk aile üyesi Carlo Ventura'nın kayıp hazinesiyle hem gizemli hem de saygınlardı. Ne var ki yüzlerce yıl süren 'saltanat' döngüsü son oğul Aldo Ventura'yla bozulduğunda Aldo Ventura kendisini lanetli ilan etmişti. Laneti kırmak için tek yolun ilk atası Carlo Ventura'nın, hakkında binlerce söylenti dolaşan kayıp hazinesini bulmak olduğuna inanıyordu. Fakat o yaşlı bir adamdı. 15 yıllık araştırması sonucu elinde yalnızca çalışmayan bir saatle ölüm döşeğine geldiğinde öbür dünyada kendini affettirmek için tek umudu 6 üvey oğluydu. Asla gerçekten bir aile olamayan 6 kardeş hazinenin peşine düştüğünde sakin, zengin ve şatafatlı hayatları onlara çok yabancı gelecekti. Birlik değil, birbirlerine düşman olacaklardı. Üstelik en büyük kardeşin karısının iki yüzlü bir hırsız olduğu düşünüldüğünde... Tek düşmanları birbirleri değildi.

"Bu şehir kalpazanları affetmez. Aşıkları hiç affetmez." 💵 Salvatore Caruso zekiydi. Kendi iyiliği için biraz fazla zeki. Aynı zamanda kurnazdı. Ve de yine kendi iyiliği için bir hayli yakışıklı. Ama onu belaya sürükleyen bunlardan hiçbiri olmadı. Onu belanın ortasında bırakan asıl şey, Salvatore'nin cesaretiydi. Kimine göreyse delilik. 1938'lerin New York'unda, "Piccola Italia" adıyla anılan İtalyan mahallesini yöneten Don Belluci'ye ve çetesine iki aydır sahte para sattığı ortaya çıktığında Salvatore cesaretinin ya da deliliğinin sonuçları olacağını biliyordu. New York'ta, Piccola İtalia'da bir kalpazana yer yoktu. Ama Salvatore karanlık dünyasına giren ilk ışık huzmesini gördüğünde, içinde olduğu bela bataklığını umursamadı. Salvatore Caruso açgözlüydü. Ve aşkı, ışığı son damlasına kadar içmek istedi. Bu bir suç olmamalıydı ama Salvatore'nin dünyası için büyük bir suçtu. Belki de bir intihar. Çünkü New York'ta, Piccola İtalia'da bir aşığa yer yoktu.

"Yeraltının Güneş'i yoktu. Göğe zincirlenmiş, kıvılcımları dizginlenmişti. Yapmamız gereken Güneş'i kurtarmaktı." ☀️ Ailesinin ölümüyle yedi yaşındayken tek başına yüzleşmek zorunda kalan, 313 IQ'ya sahip bir kadın olan Liyan Vira Caymaz geçmişinden ölesiye kaçanlardandı. Fakat bir gün ailesinin ölümüne sebep olan bir süper asker projesi, Smert' yeniden gündeme geldiğinde geçmişi bir suret misali karşısına dikilecekti. Projeyi herkesten önce ele geçirmesi gerekse de bu kolay bir şey değildi. Elindeki en iyi seçenek ise FBI, CIA ve diğer gizli federasyonların peşinde olduğu bir mafya örgütüne, Krallık'a girmekti. Fakat Krallık onu yalnızca hayatıyla değil kalbiyle de tehdit edecekti. Krallık'ın mensuplarından biri olan Zemheri A. Karayel, en az soyadı kadar sert ve karanlık bir adamdı. Liyan ise mavi kuvarstan hareleri olan bu adam ve notaları için aralayacaktı kalp kapakçıklarını. Bu yeraltı cehenneminde ayakta durabilmek için Liyan'ın ikinci kişiliği ortaya çıktığında ise her şey sarpa saracaktı. Liyan yaşadığı kişilik bölünmesiyle, Krallık ise küçümsedikleri bu kadının sosyopat ve sadist tarafıyla baş edecekti. Kişilik bölünmesi yaşayan son derece zeki bir kadın ne kadar tehlikeli olabilirdi ki?

"Bir zildi tüm yılı başlatan, bir zildi bizi sözlüden kurtaran ve yine bir zil olacaktı hepimizi ayıran." 🐮 Ortasında kaldığım duruma baktığımda aklımdan, okuduğum sayılı kitaplardan birisi olan 'Minik Kurbağa Kurbi' isimli kitaptan bir cümle geçiyordu. Hayatımız her an değişebilir. Minik Kurbağa Kurbi'nin hayatı annesinin hastalanmasıyla değişiyordu. Babasıyla birlikte ev işlerini idare etmeye çalışıp, sıçıp sıvıyorlardı. Annesinin yokluğunu çekiyor ve çokça dramaqueen'lik yapıyordu. 32 sayfalık kitabın 30 sayfasında zırlıyordu Kurbağa Kurbi. Yine de favori kitabımdı, kişisel gelişim adına epey faydalıydı. Benimse hayatım sınıfımıza yeni bir öğrencinin gelmesiyle değişmişti. Birbirine dayayarak, sınav vakti kantinci Tarık Abi'yi bile olaylara dahil edip kopya çekerek, kızlar tuvaletinde kapıların arkasında WhatsApp kız grubu kurarak, siyaset konuşarak, maç kritiği yaparak, akşamları sahilde buluşarak ve kıyafet-telefon kontrolünden kaçarak geçirdiğimiz günlerin içine bomba gibi düşen bir öğrenciyle... Mert Karan, ezeli rakibim...