Sahi, sevdiğin imtihanın olur muydu? Ve bir gün, o imtihanın ellerinden kayar mıydı? Yüzünde bir gülümsemeyle veda edebilir miydin sevdana? Hiç sevmemiş gibi. Ettiğin duaların O kişi için kabul olunmadığını, dualarının tecellisini başkasında gördüğünde ne yapardın? Teslimiyet. Nasip. Onun için ettiğin o güzel duaların başkası için kabul olduğunu nereden bilebilirdin ki? İşte bu sevda... Ne bir şehvet ne bir arzu. Bu Allah'ın ve Resulullah'ın razı olacağı bir sevda. Öyle olması gereken bir sevda. Tevekkül. ''Hayatının her köşesinde bulunduğun insan seni fark etmezken, hayatının her köşesinde olanı fark edemiyorsun Betül" dedi Ömer. Anlamamıştı... Hem de hiçbir şeyi... Sevda çok garipti ve ağır bir imtihandı...

"Bir an önce evlenip sana doyasıya sarılmak elini tutmak özgürce yaşamak istiyorum çok mu şey istiyorum yani?" "Sabreden derviş muradına ermiş canım." "Sen bana canım mı dedin?" "Öyle mi dedim olabilir." "Defne" "Efendim" "Seni çok seviyorum iyi ki varsın." "Ben de seni çok seviyorum sen de iyi ki varsın." Ömer elini cebine atıp geri çıkardı elinde tuttuğu yüzüğü görünce gülümsedim. Kaybolduğunu sanmıştım ama ondaydı. "Bahçe de bulup cebime atmıştım al bakalım ait olduğu yerde dursun." Elinden alıp parmağıma geçirdim, elimi ileriye uzatıp parmağımda duran yüzüğe bakıp bakıp gülümsedim. KİTABIMDA REKLAM YAPMAYIN YAPANLARIN YORUMLARI SİLİNİP ŞİKAYET EDİLECEKTİR!!