Melis Yılmaz bir gece yarısı ailesi ile bir tartışmaya girer.Evden sinirle dışarı çıkıp yolda yürümeye başlar.O gece bir adamın cinayetine tanık olmuştur.Ama daha önemlisi Alaz Soydan Melis'i gördüğü an içinde yeşeren duyguları hisseder.Alaz Melis'in peşini bırakmayıp onu kendi evine götürmeye ikna eder.Ertesi gün Melis'i hiç bir şey olmamış gibi kısa bir uyarıda bulunarak evine bırakır.Lâkin Alaz'ın tek ezeli düşmanı Kemal Kırca Alaz'ın zayıf noktasının Melis olduğu kanısına varıp Melis'i defalarca kaçırarak ona türlü işkenceler ve şiddet uygular. Her seferinde,Melis'i kurtaran Alaz.Yaşanan engebeli olaylardan sonra,onu sevdiğini bir süre kendine itiraf edemez.Bir gün daha fazla dayanamayıp sakladığı duygularını açıklar.Melis'te onun ile aynı duygular içerisindedir,ve sevgili olmaya karar verirler. Melis ve Alaz bilinmezliğin yolunda yürür iken.Onları ayrılıklar,terk edişler,yalanlar,sır perdeleri,ve bir çok olayın karmaşası içinde kalacaklardır.Bu yolda gerçekleri ve yalan olan herşeyi ortaya çıkarmaya çalışacaklar. "Ben sahil kenarındaki toprak sense o toprağa değen okyanus." Başlangıç Tarihi/27.12.2025 Tüm hakları saklıdır.

"Ben sana kibar cümleler kuramam Lalin. Ben sana taparım, ben senin için adam vururum, ben seni omuzlar o ormandan çıkartırım... Ama konuşmayı bekleme benden. Benim lisansım bu."

"Seni bana karşı bu kadar acımasız yapan yıllar mı İlsu? Yapmadıklarımın , söylemediğim sözlerin cezasını çektiren şey bana karşı artık olmayan merhametin mi? Söylesene, yalvarırım söyle. Susma artık. Kırsan da paramparça etsen de susma, sesini duyayım." Boş bakışlarım devam etti ama titreyen kirpiklerimi sadece o fark etti. "Güvenmedin değil mi? O yüzden söylemedin. Tuna için söylemedin bana güvenemedin." Ellerinin arasına aldığı başını hızla art arda salladı ve ellerini başından çekerek önündeki masaya şiddetle vurdu. Bununla beraber boş bakışlarım sekteye uğramış yerini ani bir korku almıştı. Oysa korkan oydu biliyordum. "Sen bile artık böyle düşünüyorsun."dedi yılgın bir ses tonuyla. Bunu da ona yakıştıramadım. Gözlerinden akan yağmur damlaları vardı. Buna da şaşırdım. "İlsu," Yutkundu. Devam edemeyeceğini düşündü ama etti. "Yokluğumu görmedin diye mi varlığım bu kadar değersiz senin için?"

Karanlık sırlar,geçmişin gölgesi ve umutsuz bir aşk.

Başparmağı avucumdaki ince yaraların üzerinde dolaştı. Tırnaklarımla kendime açtığım izlerin üzerinden geçti. Soluğum kesildi. Yaralar yanmadı, ama içimde bir şeyler alev aldı. "Bırak." dedim, sesimden nefret akıyordu. Bırakmadı.

(Final oldu, tamamlandı.) Galatasaray teknik direktörünün büyük kızı olan Mayıs Erdem, babasının totemi için gittiği derbide, yaptığı hat trick'in ardından sakatlanan yıldız oyuncunun sakatlığına babasının ne kadar üzüldüğünü görünce dayanamaz. Hem babası hem de kaldığı tek staj olan ortopedi'yi geçebilmek için fakülte hocalarından birisiyle bir anlaşma yapar. Sakatlanan topçuyu üç ayda sahalara döndürmenin sözünü veren Mayıs, bu sözü verirken Galatasaray ve milli takımın altın çocuğu Doruk'un, dışarıdan göründüğünden de huysuz bir insan olduğundan habersizdi. Ama kendisi de ondan pek aşağı sayılmazdı. Ve top kaleye, tam isabet etmişti.

Talya, kalemiyle hayatları değiştirecek bir gazeteciydi. Alpar ise sessizliğiyle dünyaları yöneten bir adam. İki uç, tek bir hikâyede buluştu: ÂH-I DİL.

Adelya'nın sakin lise hayatı, bir bankta bulduğu siyah deri kaplı defterle değişir. O defterin sahibi okulun gizemli çocuğu Arven Sorel'e ait çıkarsa ne olur? Peki ya o deftere yazılmış olan satırlarca aşk cümleleriyle anlatılan kız kimdir? ~ "Onu gördüğüm an, dünya bir anlığına sessizleşti. Kalbim, bir melodiyi ilk kez duymuş gibi attı. İşte o an, neye âşık olduğumu değil, kime âşık olduğumu anladım." "Adını bilmeden, sesini duymadan, gözlerine bakmadan önce bile kalbim ona ait olduğunu fısıldıyordu."

Alev Baysal, sadece Antep'e atanan masum bir doktordu. Saf ve masum olan doktor cehennemle karşılaşır. Cehennemin ta kendisi olan Güven Miroğlu, kendi imparatorluğunu kurup bütün sistemi elinin altına almıştır. "Cehennemin azabı değil cehenneme uzanan eller can çekişir."

Genç ressam Neva Alanka, yıllardır kalbinde ve aklında üzerini örttüğü kişiyi sır gibi saklıyordu. Aslında her şey açıktı, görmek isteyen görüyor, duymak isteyen duyuyordu. Ama Roman Oflaz... O sevgiyi yıllarca görmedi, o sevgiyi dile getiren kelimeleri duymadı. O sevginin üzerini örten katran karası renkteki nefreti ise anlayamadı. Neva Alanka, tüm tablolarında tek bir kişiyi ve o kişinin ona bıraktığı acıyı yansıttı. Fırça darbeleri, kalbini dinleyerek kağıtların üzerinde ağır ağır gezindi; anılar, acılar, görünmeyen yaralar çizdi. Sevdiği adam için sesini kaybetmişti. Özünü, ruhunu unutmuştu. Kimse anlamadı. Roman Oflaz ise, onun adını haykıran küçük kızı duymadığı gibi onun kalbine bıraktığı acıyı da, ruhuna açtığı derin yaraları da bilmedi, görmezden geldi. Her karşılıksız aşktan, bir nefret doğardı... Neva Alanka, kalbini parçalara ayıran, ruhuna daima kanayacak yaralar açan, şen sesini duymayan, onu hiç görmeyen Roman Oflaz'a, yara mı olacaktı yoksa yara bandı mı? KİTABIN TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR, (Ç)ALINTI DURUMU OLURSA HUKİKİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR. 02/02/2025