[ აღიარება ხელისგულზე vabes] ""-ყოველი მისი თითოეული შეხების გახსენებაზე მართლაც რომ შემძლეობდა ღრუბლებში ფრენა, ალბათ უკვე ანგელოზად ვიქნებოდი ქცეული"" ანა ბერიძე მომავალი ჟურნალისტი და საიდუმლოებებით სავსე ზარდახშა გახლავთ. ხალხისადმი ყოველთვის სიძულვილს და ზიზღს განიცდის. მაგრამ რა მოხდება როდესაც ისინი ერთმანეთს გადაეკვეთებიან? მელანქოლიური ღამეები თუ მონარნარე პეპლები.

კითხვაზე არსებობს თუ არა ბედი ან ბედისწერა, ყველა სხვადასხვანაირად გიპასუხებთ. ზოგი თვლის, რომ საკუთარ ბედს თავად ვქმნით. ზოგიც, რომ რაც გვიწერია, ის არ აგვცდება. ადამიანების ერთ ნაწილს დამთხვევების სჯერა, მეორე ნაწილს კი იმის, რომ უმიზეზოდ არაფერი არ ხდება. საბოლოო ჯამში კი, რასაც არ უნდა მიაწეროთ ამბავი რომელიც, ევას გადახდა, სიმართლე მხოლოდ ერთია და ის გელოდებათ, თუ როდის წაიკითხავთ.

ამ მოთხრობის მთავარი გმირია მარიამი, რომლის სიყვარულის ისტორიასაც მოგითხრობთ მე,და არაა მარტო მისას. ( დეტალებს საიდუმლოდ დავტოვებ).

[-მის ნაცრისფერ თვალებში ჩემს ანარეკლს ვხედავდი. სინდისი და ნამუსი ერთდროულად მჭამდა და მბოჭავდა. დუმილით მელაპარაკებოდა, მაგრამ ვერაფერს ვიგებდი. ერთადერთი რამ ვიცოდი, რამდენად ძლიერიც არ უნდა ყოფილიყო ეს ვნება და რამდენად ფსიქოტრიას აღმწერი, ეს ბიჭი მე არ მეკუთვნოდა. არც მე ვიყავი მისი და ესყველაფერი იმდენად შემაწუხებელი იყო, მინდოდა მომეშორებინა და ამომეძირკვა სხეულიდან მისი შეხება.""] სიდონია მოლოდინაშვილი კვლავ შეხვდება ბიჭს რომელიც მთელი არსებით სძულდა და თინეიჯერობის გამწარებას აბრალებდა. საინტერესოა როგორ განვითარდება მათი ურთერთობა თუ სიდოს გული სხვა ბიჭს ეკუთვნის. 14+

- ვინ ხარ ან აქ როგორ შემოხვედი? - ელენე დარიანი, 24 წლის მწერალი. როგორ შემოვედი მეც არ ვიცი. ოღონდ დაცვას არ დაუძახო რა საქმე მაქვს. - მალე თქვი და წადი - სანაძლეო წავაგე ვთქვი რომ თქვენი მოწინააღმდეგეები მოიგებდნენ. შენი ნომერი მჭირდება, გპირდები ჟურნალისტებს არ გავაგებინებ. - იცი რამდენი გოგო მოდის აქ შენნაირი სურვილებით? - რამდენი მათგანი იყო ქართველი ან აქამდე რამდენმა მოაღწია? გაჩუმდა.