Tadeusz był człowiekiem ciekawym świata, mądrym i logicznie myślącym, ale również... nieco szalonym sentymentalistą. Dni w "nowym" domu spędził na zarwanych nocach, przeglądaniu starych dokumentów oraz obserwacji. Jednak nie zauważył, że tuż przed jego nosem czai się trup w szafie. Prawdziwy trup o bardzo niespokojnej duszy i podłym poczuciu humoru. "Nawet śmierć ponieść za drugiego potrafi tylko ten, który kocha." - Platon, "Uczta" kasanderpisze(CC)

"- Zdecydowanie róże nie są romantycznymi kwiatami. Zawsze kojarzyły mi się jako wojownicze, niebezpieczne, ale piękne kwiaty. Na pewno jednak nie są symbolem miłości, ani jej zwiastunem. Róże mają ostre kolce, niestety mają także przepiękne kwiaty, które wabią, zaślepione ich pięknem, osoby. Człowiek ślepy staje się mało uważny, przez co może poranić sobie ręce o kolce. - Uważa pan, że są one mylnie nazywane kwiatami miłości? Hannibal pokręcił głową, jakby się zgadzał, ale jednak miał jakieś własne przemyślenia na ten temat. - Uważam, że ludzie nawet kwiat umieją idealizować i nadać mu większe znaczenie niż ma. Może róża jest niejakim symbolem miłości, ale nie delikatnej i uroczej, jak ludzie zwyczaju mają myśleć. Uważam, że róża jest zwiastunem miłości ciężkiej, gdzie osoby pokaleczą swoje uczucia, umysł i drugą połówkę, aby dostać skrawek miłości. Czy było warto? To zależy już tylko od tego ile kolcy ta róża miała. "

Janek od zawsze uwielbiał skrzypce. Czuł, że między nim a tym instrumentem jest szczególna więź, której nie jest w stanie rozerwać nic - nawet demony przeszłości, które osaczają go wszędzie i sprawiają, że nie może o nich zapomnieć. Mury, które wybudował wokół siebie, nie pozwalają nikomu dostać się do jego małego świata - tego świata ze skrzypcami, muzyką klasyczną i rozgwieżdżonym niebem widzianym przez okno. I na pewno nie spodziewał się, ile jest w stanie zmienić pewien blondyn ze skrzypcami na ramieniu, który pewnego dnia pojawił się w oknie naprzeciwko. Opowiadanie jest odpowiedzią na akcję pn. „Kolorowe słowa" z inicjatywy grupy Piórowładni (@Piorowladni) na Facebooku (https://www.facebook.com/groups/685946204908306/)

❝ autophobia - lęk przed samotnością; poczuciem izolacji ❞ Podczas gdy Baltimore spowija zmrok, patrzenie nocą w gwiazdy nie pomaga ukoić koszmarów. Szukanie samego siebie, gdzieś tam, pośród wszechobecnej ciemności, nie pomaga sprawić, by prywatne owce Hannibala Lectera ucichły. Zagubiony wśród tłumu ludzi, wciąż szuka twarzy, która wraca do niego w snach. Mści ją, za każdym razem odbierając sobie resztki człowieczeństwa, które podtrzymują barierę kompletnego szaleństwa, by nie runęła. Jakieś pięćdziesiąt mil dalej kolejna samotna dusza budzi się oblana potem. Will Graham z dnia na dzień uczy się żyć z rosnącym w nim poczuciu winy oraz niestabilnością, która popycha go coraz dalej. Właśnie tam, skąd nie ma już odwrotu. Jego głowie krążą niebezpiecznie krzyki wszystkich tych, których kiedykolwiek było dane mu pokochać. Na pierwszy rzut oka - tak bardzo sobie obcy. Na drugi - jak dwie identyczne krople szkarłatnej krwi. Dwie splątane nici z dwóch różnych szpuli, które nieświadomie dążą do tego, by związać na swych końcach wspólny supeł. [przepraszam, jeśli coś pomieszałam co do wydarzeń z serialu, jednakże mam pamięć złotej rybki. nie znam się także dogłębnie na psychologii i medycynie] [akcja dzieje się przed wydarzeniami z serialu] [based on "Hannibal" TV series / books ] [ © -personal_heroine- ;2020 - ]

brokat pod oczami, stan upojenia, pocałunki, ucieczka od rzeczywistości i trzeźwości inspiracja: serial euphoria tw: alkohol, narkotyki

- Jesteśmy jak dwie planety - Will przyglądał się rozjaśniającym niebo gwiazdom. - A wokół same gwiazdy - dr Lecter usiadł obok, spoglądając na jego twarz. - Czemu zamiast toczyć walkę.. nie pooglądamy ich wspólnie? Graham budzi się w szpitalu, jedyne, co pamięta, to upadek z klifu wraz z Hannibalem. Ale budzi się bez niego. Chce go odnaleźć, ale podczas poszukiwań natrafia na przeszkody. Między innymi jego życie się nie zmienia - wciąż jest agentem, po tym, jak znajduje zwłoki w wannie, zaczyna prowadzić śledztwo. Kluczem do wszystkiego - śmierci brata Gideona oraz zaginięcia Lectera, okazuje się być Abraham, szef gangu Alvinorozi.

- To co teraz robimy jest karalne i haniebne, wiesz?- rzekł Julek z uroczym rozanieleniem wymalowanym na twarzy. - Gdybyśmy tego nie zrobili to ukaralibyśmy samych siebie.

Co byś zrobił, gdybyś po przeprowadzce do nowego domu zorientował się, że jest on nawiedzony? Wezwał egzorcystę? Dogadał się z duchami? Sprzedał dom i uciekł jak najdalej? Cóż, Natanael nie zrobił żadnej z tych rzeczy. Po prostu założył się z duchem o to, kto szybciej się z tego domu wyniesie. A trzeba wiedzieć, że Narcyz bynajmniej przegrać nie zamierza...

Neptunowi za mnie wstyd

Jeongguk nauczył się w ciężki sposób, kiedy w wieku trzynastu lat jego tata zepchnął go ze schodów, że ludzie są rozczarowaniem. Zawsze będą, więc łamał im serca. Zranieni ludzie ranią ludzi. Jeongguk lubił ranić dziewczyny, ale nie lubił ranić Kim Taehyunga. TŁUMACZENIE FANFICTION HARUDAY (AO3)