( Kurt adam ve gerçek ailem kurgusu) Wattpad'da ilk... ~~~~ Daha 17 yaşında bir kız çocuğu annesinden yıllardır öldüğünü bildiği babasının yaşadığını öğreniyor... Buda yetmezmiş gibi annesi onu öz babasının kapısının önüne " sana artık bakamıyorum " diyerek terk edip giderse? Genç kız öylece önünde durduğu kapıya baka kalmıştı... Ama en garibi ise doğaüstü olaylara tanıklık etmesiyle başlayacaktı. Etrafta fütursuzca dolaşan kurtların varlığı ve onlara aldırmayan kasaba sakinleri.... Annelerine ihanet eden babalarının kızını kabul etmeyen abiler... Beynini ele geçiren bir sesin kendini belli etmesi ... Olağan dışı bir evren ve mistik insanlar... Averenya evreni kendinde kaç sırra gebe ola bilir ki? Hadi birlikte sihirli bir yolculuğa çıkalım!

Alevdeki Kader" Bir ateş büyücüsünün hükmettiği dünya, sadece alevlerle değil, egonun ve gücünün karanlık gölgeleriyle şekilleniyor. Güçlü ve kibirli kral, tüm krallıkları fethedip, genç bir kraliçeyi esir alır. Ancak bu esaret, beklenen bir kaderin başlangıcı olacaktır. Alevlerin arasında kaybolan kalpler, ruhlarının alevlerle birleşmesi için bir yol bulmalıdı

Wattys 2018 Kısa Liste :) •°•°•°•°•°•°• "Beş yaşında falan olmalıyım..." dedi önce ve sonra yutkundu. Gözlerini kısa bir an için kaçırsa bile ardından tekrar bana bakarak kararlılığını ispat etmişti. "Ölmenin ne demek olduğunu bilmeyen bir çocuk pencere kenarında ölmeyi diliyor. Her gece oraya oturup cılız kollarıyla karnına çektiği dizlerini sarmalıyor ve kafasını kollarına yaslayıp karşıyı seyrediyor. Bir umut arıyor sanki..." "Neden ölmeyi istiyor?" dedim titreyen sesimin el verdiği kadarıyla. Bir an sözünü kestiğim için bana kaşlarını çatsa da ardından tebessüm edip cevabını vermişti. "Hatırlamıyor çünkü o anda yaşadığı şeyle hayatının geri kalanı sıfırlanıyor." Burada devreye girdiğimi hissettiğimde kirpiklerimi kırpıştırdım. Merakla onu bekliyordum ama o sanki sindirmemi istiyor gibi yavaştı. "Yine o günlerden biri. Pencere kenarına oturup karşı evin yanıp sönen renkli bahçe ışıklarını seyrediyor. Sonra bir anda evin içinden bir kız çocuğu fırlıyor. Üzerinde kırmızı bir prenses elbisesi, saçlarında papatyalardan bir taç ve uzun dalgalı saçlarıyla etrafa neşe saçıyor. Büyük kahverengi gözleri baktığım yerden bile belli oluyor. Dilinde bir ıslık... Öyle güzel bir melodisi var ki donakalıyorum. Hayatımda duyduğum hiçbir şarkıya benzemiyor. Farkında olmadan şarkının ikinci kısmına bende eşlik ediyorum." ... •°•°•°•°•°•°• Devamı içeride... Çetrefilli bir aşk hikayesi belki de masalı, Eisen ve Prensesi onların hikayesini dinleyecek insanları bekliyor :)

Beş büyük büyücü Şifacı, Zihin Koruyucusu, Yeraltı Bekçisi, Yargıç ve Canavar Avcısı Lavender Croft şifacı büyücünün kızıdır. Şifacı bir gün kara büyüyle lanetlenip de ölüm döşeğine düştüğünde hiç yapmaması gereken bir işe bulaşır. Zihin Koruyucusu tarafından öldürülüp külleri saklanan 400 yıllık ölümsüz ruhu yeniden canlandırır. Tarnish Teraw gibi bir ölüm makinesini hayata döndürüp onun efendisi olur. İntikam arzusuyla yanıp tutuşan Tarnish, kendisini 25 yıl önce öldüren zihin koruyucusunu öldürmeye ant içmiştir fakat Lavender onu kandırarak katiliyle aynı evde yaşatmaya zorlamıştır. Zihin koruyucusu Tarnish'ten Tarnish de ondan bihaber aynı evin çatısı altında yaşarken Lavender ateşle oynamaktadır. Gerçekler bir gün ortaya çıktığında her şey altüst olur yeni düşmanlar meydana çıkar. Tarnish artık intikamdan daha çok ölmemek için savaşmaya tutuştuğunda hiç beklenmedik ittifaklar kurulur hiç beklenmedik ilişkiler yaşanır... Şifacı bir gün ölüp de Lavender şifacı olduğunda ise artık her şey sonsuza kadar değişmiştir...

Unutulmuş Kehanet - Geleceğin Mirası Serisi #1👑 (Hikaye, ısınmanız ve evreni tanımanız için yavaş yavaş başlıyor ama 3 yıllık zaman geçişinden sonra asıl olaylar başlayacak.)💞 ⚠️ İÇERİK UYARISI - LÜTFEN OKUYUN ⚠️ Bu hikâye; savaşın karanlık yüzünü, politik entrikaların acımasızlığını ve bireysel kayıpların ruhsal yıkımını tüm çıplaklığıyla yansıtmaktadır. Bazı sahneler; Kan ve şiddet, Psikolojik gerilim, Travmatik kayıplar, Yoğun duygusal çatışmalar gibi hassas içerikler barındırabilir. Amacım, karakterlerin gerçekliğini ve dünyanın acımasızlığını olduğu gibi yansıtmak. Fakat bu bazı okuyucular için tetikleyici olabilir. ***** Ejderhaların sadakatle krallarına hizmet ettiği çağlar sona ereli çok oldu. Artık göklerde özgürce uçanların yerini, ihanetin gölgesinde gizlenen düşmanlar aldı. Aveline Dravenhearth, soyunun kaderini sırtında taşıyan genç bir savaşçı. 13 yaşında ona verilen hançer, yalnızca bir armağan değil, kadim bir sırrın anahtarıydı. Fakat bu miras, sandığından çok daha ağırdı. En yakın arkadaşları Lyra, Felix ve Orion da onları geleceğin mirası haline getirecek olan hediyelerle, kendilerini herkese kanıtlayıp şu ana kadar kimsenin görmediği tarihi değiştirecekler. Kehanetler unutulmuş, düşmanlar ise büyüyle uyanacak. Nerathor'un buz gibi dağlarının arasında büyüyen Prens Valorian Mindrake, ejderhaların düşmanı olarak yetiştirildi. Ancak bir anda hayatını kurtaran bir hava ejderhası, inançlarını sarsacak ve onu kaderin acımasız oyununa sürükleyecekti. Bozulmuş ejderhalar, drakharlar (ejderkatilleri) ve ölümsüz bir kralın yükselen gölgesi... Aveline, dostluk ve ihanet arasındaki ince çizgide yürürken, ejderhaların ve insanlığın kaderini değiştirebilecek tek kişi olabileceğini keşfedecek. Ama bir kehanet unutulmuşsa, kader gerçekten değiştirilebilir mi?

Gözleri soluk beyaz tende ve rengini yitiren kızıl saçlarda dolandı. Zayıf bedeni göğsüne çekerken gözyaşları haykırışlarıyla karıştı ve geçtiği her yeri yaktı. İmparatorluğu huzurlu bir güne uyandırmış olsa da kendi sonsuz bir karanlığa ve acıya gömülmüştü. Bir daha hiç çıkmamak üzere.

Sağ tarafta beni bekleyen adamı gördüğümde adımlarım durdu. Buz gibi mavi gözler bedenimi baştan aşağıya süzerken bakışlarımı adamın yüzünden ayıramadım. Kendi ten rengimin soluk bir beyaz olduğunu ve benim kadar açık bir tene sahip hiç kimsenin olmadığını düşünürken onun teni bir heykeli andırıyordu. Beyazdı. Sadece beyaz. Teninde tek bir kusur bile yoktu. Bulutların arasından hafifçe sızan güneş sayesinde teni parlıyordu. Tek bir şey hariç baştan aşağıya beyazlar içindeydi. Omuzlarına doğru gelen ince siyah saçları vardı ve buz mavisi gözlerini daha da ortaya çıkarıyordu. "Dışarıda bunun için idam edilebilirsiniz." - BUZ KRALLIĞI SERİSİ (+18) (yetişkin romantik)

Mavera, ruhunun derinliklerinde kaybolmuş bir genç. Hayatı, içsel çığlıklarla doluyken, bir kapı belirir önünde: Kalu Bela - ruhların toplandığı, kaderin yazıldığı yer. Belki de Mavera'nın burada olması bir tesadüf değildi. Zaten buraya geleceğini biliyordu. Burada, kendini ve geçmişini sorgularken Ziyaeddin adında gizemli biriyle karşılaşır. ''Sen sadece bir şeyleri değiştirdiğini sanıyorsun Mavera...'' dedi Ziyaeddin, sesi fısıltı gibiydi. ''Ama aslında... senin kaderin, beni değiştirdi.'' Ancak onun rehberliği, Mavera'yı karanlık bir gerçekle yüzleştirir: 'Ya kaderlerini kabul etmelerini sağlamak için yapılan bir şeyse... Belki de bazı ruhlar, hiç tanımaması gereken ruhlarla tanıştırılmıştır, çünkü onlara yeni bir yön vermek istemişlerdir.' ''Senin istediğin özgürlük değil, Ziyaeddin. Senin istediğin... güç.'' ''Hayır!'' diye bağırdı Ziyaeddin. ''Benim istediğim sensin..Mavera...'' ''Ben senin düşmanın değilim, Mavera. Ama dostun da değilim.'' ''Ben seni seviyorum çünkü sen benim tek çıkış yolumsun.'' ''Bu bir döngü," diye fısıldadı Ziyaeddin. ''Ve bu döngüyü kıracak tek şey sensin.'' Ama Mavera'nın gözleri, onun içindeki karanlığı görebiliyordu. Peki ya kaderin kalemini eline alırsa... Yazdığı her kelime onu yakar mı? İhanet, aşk, felsefi sorgulamalar ve mistik bir yolculuk... Mavera - Yaratıcının Gölgesinde seni kaderin derinliklerinde bir yolculuğa çıkaracak. 🔮 Gerçekten özgür müyüz?

Yazar Notu: Edebi kaygı güderek başlamayın rica ederim çünkü bu benim yazarlığa adım attığım ilk hikayem. Bu nedenle özellikle düzenlenmemiştir. Çocukluğundan bu yana tuhaf ve bir o kadar da korkunç ölüm notları alan Aymira Çetiner'in hayatı, annesinin hayatını kaybetmesi ile daha da tuhaflaşır. Kendisini katil olmakla suçlayan, hiç sevmediği dayısının bir kurt olması mı daha korkunçtur, yoksa aynada gördüğü korkunç bedenin kendisine ait olması mı? İki kuşağı birbirine bağlayan Aymira, odeller ve galanlar arasında seçim yapabilecek mi? Peki kurtlar ve yarı tanrılar bu duruma ne diyecek? Üstelik peşini bırakmayan psikopat ruhlu bir adam varken.

"Hoş geldin sevgilim, benim güzel Tanrıçam." "Sen de kimsin?" Dudaklarında haylaz bir gülümseme belirdi. "Ecelin."