avuç içlerini öpsem, cennetin saklı köşklerini bulur muyum dudaklarımla?

Oikawa Japonya'nın milli buz pateni sanatçısıydı. İwaizumi ise kimsesiz kalmış yeğenini buz pateni kursuna getiren biri...

tadashi, eski sevgililerinden dolayı insanlardan çok sıkılmıştır. kei ise hayatında ilk defa ilk mesajı atmıştır.

Bakışların bıraktığı rahatsız edici hisle yerine oturdu. Ona dönen Shoyo'ya yönelik sordu "Bugün neler oluyor? Herkes çok garip..." One shot.

İçerik Uyarısı!!: Şiddet, yara izleri

shinata: sey kageyama kizmazsan bi sey dicem ama kizmican? senin edebiyat notlari vardi ya onlara benim kedim isemis

Rintarou insanların gözlerini üzerinde hissetmeye, ilgi çekmeye bayılıyordu ama özellikle bakışlarını istediği tek bir kişi vardı: Miya Osamu. #1 sunaosa 💖 #1 osasuna 💓 #1 haikyuu 💗

"Öldüğümüzde ne olacağını düşünüyorsun?" Tsukki aniden sordu, bu düşünceye kalbi acıyordu. Yamaguchi gökyüzüne baktı ve gülümsedi. "Ne olacağını biliyorum..." "Ne?" "Yıldız oluruz. Oradaki en parlak yıldız ben olacağım. Böylece beni her zaman hatırlayacaksın."

1940 yılı, tüm dünyanın ikinci dünya savaşıyla çalkalandığı yıllar... Japonya'nın ikinci dünya savaşında hızla güç kaybetmesi ile Kei ve Tadashi'nin İtalya'ya kaçmaktan başka şansı yoktu. İtalya'daki faşizmi ise hesaba katmamışlardı. [İyi sonlu angst.] #3 tsukiyama 💛