"Kanla çizilmiş bir kader, gözlerimin önünde beliren bir yabancı... Ve ben hâlâ onun kim olduğunu bilmiyorum. Ama bildiğim tek şey, hayatımın zaten çatlaklarla dolu olduğuydu. Anneme ait olmayan bir sevgi, evin duvarlarına sinmiş soğukluk ve susturulmuş cümleler arasında büyürken, karanlığa yabancı değildim. Belki de bu yüzden onun tehlikesi beni korkutmuyordu. Belki de içimdeki boşluk, onun sessizliğinde kendine yer buluyordu. Ama bazı adamlar sadece gizem değildir. Bazıları, dokunduğu her şeyi yavaşça yok eden bir fırtınadır. Ve ben... O fırtınanın tam ortasında duruyorum.