ဒီဇာတ်လမ်းလေးမှာတော့ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ရဲ့ ဒုတိယနှစ်ကျောင်းသူလေးရဲ့ ဆရာမရဲ့အချစ်ကို ပြန်လည်ရရှိဖို့ကို အပူအပင်မရှိဘဲ...ဘေးနာမှာရှိနေပေးပြီး ဂရုစိုက်ခြင်းအပြည့်နဲ့ ချစ်ခြင်းရဲ့အလကာ်ကို တွေ့ရှိရမှာပါ။အချစ်ဆိုတဲ့ ချစ်ဖို့ပဲ မဟုတ်ဘူး...ဖွင့်ဟဖို့ လိုကြောင်း နှင့် ချစ်ခြင်း၏ ခေါင်းစဉ်ခွဲတစ်ခုဖြစ်နဲ့ ဂရုစိုက်မှု အကြောင်းကို ‌အေးချမ်းစွာ သာယာစွာ ဖတ်ရှုရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီဟာ သာသာ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှာ ကျောင်းတက်စဉ် 2018-2019လောက်က ရေးထားတာ Covidကာလတုန်းက Rainbow ကလောင်နဲ့ "Stay" ဆိုပြီး တင်ခဲ့ဖူးတယ်...ပျက်သွားလို့ ခု နည်းနည်း ပြန်ပြင်ပြီး တင်လိုက်တာ......ဆိုတော့ ဖတ်ပြီး ဝေဖန်ကြပါအုံး...အရင်ထက် စာလေးတွေတော့ နည်းနည်း ပြင်ထားသေးတယ်....ဖတ်ရ တန်မှာပါ..

"အဲ့ဒီမိန်းကလေးက ရွာသူတဲ့ ပြုစားတက်တာကြောင့်လား ချောမောလွန်းတာကြောင့်လား သေချာတာ တစ်ခုကတော့ ဒီရွာသူတော်တော်လှ၏" "နွေထနောင်း + လင်းလက်ဂုဏ်ရောင်

မျက်ဝန်းညို +တော်ဝင်မာန်

"မမကို သား လိုက်လို့ရလား..." "သဘောရှိ.." 🐷🐱

စိမ့်အပေါ်မေတ္တာရေစီးကြောင်းလေးစီးဆင်းပါရစေ

"ပရော်ပရည်စကားတွေပြောမယ်ဆို တို့လက်ခံစကားမပြောဘူးနော်" "အစ်မကလည်း ကိုယ့်ရဲ့ဇနီးလောင်းကိုတောင်ပြောလို့မရဘူးလား"? "အိုး တော်ပြီ မင်းပြန်လိုက်တော့"!!

သံယောဇဉ်တွေက ငြိတွယ်မိရင် သိပ်ကိုကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်။ သို့ပေမဲ့ မောင့်ပုလဲကတော့ မောင် မရမက တွယ်ငြိချင်မိတဲ့ သံယောဇဉ်လှလှကလေးပေါ့။ သံေယာဇဥ္ေတြက ၿငိတြယ္မိရင္ သိပ္ကိုေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ သို႔ေပမဲ့ ေမာင့္ပုလဲကေတာ့ ေမာင္ မရမက တြယ္ၿငိခ်င္မိတဲ့ သံေယာဇဥ္လွလွကေလးေပါ့။

ဤဇာတ်လမ်းသည် စာရေးသူနေမကောင်းဖြစ်နေသည့်အချိန်တွင် စိတ်ကူးရ၍ ရေးသားဖြစ်ခဲ့သော ဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ်သာဖြစ်ပါသည် ။ အချစ်ကိုအရိုးသားဆုံးပင် ပုံဖော်ခဲ့ပါသည် ။ ဤဇာတျလမျးသညျ စာရေးသူ နမေကောငျးဖွဈနသေညျ့အခြိနျတှငျ စိတျကူးရ၍ ရေးသားဖွဈခဲ့သော ဇာတျလမျးလေးတဈပုဒျသာဖွဈပါသညျ ။ အခဈြကို အရိုးသားဆုံးပငျ ပုံဖျောခံပါသညျ ။ (Unicode/Zawgyi) JE Rain(Moe)

💔အမုန္း💔 အမုန္းဆုိတ့ဲ နံရံတစ္ဖက္မွာ အခ်စ္ဆိုတ့ဲ ႏူးည့ံသိမ္ေမြ႔တ့ဲ အရာေလး ရိွေနမယ္ထင္ပါတယ္........ ၾကားထဲက နံရံပါးပါးေလး ကိုဆြဲခြာခ်ဖို႔ေတာ့ လိုတာေပါ့.....။

GL short story