ဒီဇာတ်လမ်းလေးမှာတော့ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ရဲ့ ဒုတိယနှစ်ကျောင်းသူလေးရဲ့ ဆရာမရဲ့အချစ်ကို ပြန်လည်ရရှိဖို့ကို အပူအပင်မရှိဘဲ...ဘေးနာမှာရှိနေပေးပြီး ဂရုစိုက်ခြင်းအပြည့်နဲ့ ချစ်ခြင်းရဲ့အလကာ်ကို တွေ့ရှိရမှာပါ။အချစ်ဆိုတဲ့ ချစ်ဖို့ပဲ မဟုတ်ဘူး...ဖွင့်ဟဖို့ လိုကြောင်း နှင့် ချစ်ခြင်း၏ ခေါင်းစဉ်ခွဲတစ်ခုဖြစ်နဲ့ ဂရုစိုက်မှု အကြောင်းကို ‌အေးချမ်းစွာ သာယာစွာ ဖတ်ရှုရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီဟာ သာသာ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှာ ကျောင်းတက်စဉ် 2018-2019လောက်က ရေးထားတာ Covidကာလတုန်းက Rainbow ကလောင်နဲ့ "Stay" ဆိုပြီး တင်ခဲ့ဖူးတယ်...ပျက်သွားလို့ ခု နည်းနည်း ပြန်ပြင်ပြီး တင်လိုက်တာ......ဆိုတော့ ဖတ်ပြီး ဝေဖန်ကြပါအုံး...အရင်ထက် စာလေးတွေတော့ နည်းနည်း ပြင်ထားသေးတယ်....ဖတ်ရ တန်မှာပါ..

"အဲ့ဒီမိန်းကလေးက ရွာသူတဲ့ ပြုစားတက်တာကြောင့်လား ချောမောလွန်းတာကြောင့်လား သေချာတာ တစ်ခုကတော့ ဒီရွာသူတော်တော်လှ၏" "နွေထနောင်း + လင်းလက်ဂုဏ်ရောင်

မျက်ဝန်းညို +တော်ဝင်မာန်

"မမကို သား လိုက်လို့ရလား..." "သဘောရှိ.." 🐷🐱

"ပရော်ပရည်စကားတွေပြောမယ်ဆို တို့လက်ခံစကားမပြောဘူးနော်" "အစ်မကလည်း ကိုယ့်ရဲ့ဇနီးလောင်းကိုတောင်ပြောလို့မရဘူးလား"? "အိုး တော်ပြီ မင်းပြန်လိုက်တော့"!!

သံယောဇဉ်တွေက ငြိတွယ်မိရင် သိပ်ကိုကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်။ သို့ပေမဲ့ မောင့်ပုလဲကတော့ မောင် မရမက တွယ်ငြိချင်မိတဲ့ သံယောဇဉ်လှလှကလေးပေါ့။ သံေယာဇဥ္ေတြက ၿငိတြယ္မိရင္ သိပ္ကိုေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ သို႔ေပမဲ့ ေမာင့္ပုလဲကေတာ့ ေမာင္ မရမက တြယ္ၿငိခ်င္မိတဲ့ သံေယာဇဥ္လွလွကေလးေပါ့။

ဤဇာတ်လမ်းသည် စာရေးသူနေမကောင်းဖြစ်နေသည့်အချိန်တွင် စိတ်ကူးရ၍ ရေးသားဖြစ်ခဲ့သော ဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ်သာဖြစ်ပါသည် ။ အချစ်ကိုအရိုးသားဆုံးပင် ပုံဖော်ခဲ့ပါသည် ။ ဤဇာတျလမျးသညျ စာရေးသူ နမေကောငျးဖွဈနသေညျ့အခြိနျတှငျ စိတျကူးရ၍ ရေးသားဖွဈခဲ့သော ဇာတျလမျးလေးတဈပုဒျသာဖွဈပါသညျ ။ အခဈြကို အရိုးသားဆုံးပငျ ပုံဖျောခံပါသညျ ။ (Unicode/Zawgyi) JE Rain(Moe)

💔အမုန္း💔 အမုန္းဆုိတ့ဲ နံရံတစ္ဖက္မွာ အခ်စ္ဆိုတ့ဲ ႏူးည့ံသိမ္ေမြ႔တ့ဲ အရာေလး ရိွေနမယ္ထင္ပါတယ္........ ၾကားထဲက နံရံပါးပါးေလး ကိုဆြဲခြာခ်ဖို႔ေတာ့ လိုတာေပါ့.....။

GL short story