Afel büyük bir intikam arzusuyla hayatının en kritik kararını vermiş, çocukluğunu paylaştığı ve derinden gelen bir bağla tutunduğu kızı geride bırakırken zorlanmıştı. Kızın on sekizinci yaş gününde tekrar karşısına çıktığında paylaştıkları anılar boyunca zamanla değişen duygularına bir cevap bulmuştu. Afel , Eflin'i öptükten sonra tekrar kaybolduğunda Eflin için hayat bir öncekinden daha da zor olmuştu. Kendisini bırakıp giden arkadaşı için içinde hissettiği boşluk daha da büyümüştü. Çünkü giden arkadaşı değildi artık. Kader onları tehlikeli bir bölgede tekrar karşılaştırdı. Bir muhabir ve bir askerin hikâyesi. Tehlikeli, tutkulu ama imkânsızlarla dolu. - "Dağılan mürekkepler gibiydik biz, aynı satırda başlayıp farklı cümlede biten."

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri'nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir'in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

Baran, annesinin isteğiyle hiç tanımadığı bir kızla evlenip ertesi sabah göreve giden bir asker. Ayperi ise dağın başındaki eski bir evde, kimsesizliğe alışmış genç bir kız. Birbirlerini neredeyse hiç tanımadan aynı hayatın içine bırakılıyorlar. Üç yıl boyunca Baran geri dönmüyor. Ayperi bekliyor. Mektuplar yazıyor. Ama hiçbirine cevap gelmiyor. Bu, sevmeden yapılan bir evliliğin zamanla yaraya, yaradan da bambaşka bir şeye dönüşmesinin hikâyesi. Sessiz bir adamla kalbi incinmiş bir kızın, geç kalmış duyguların ve kaçamayacakları kaderin hikâyesi. (Hikaye Karadeniz'de geçmektedir.)

Zorla alındı, susturuldu, acı çekti Yıllarca tutsak yaşadı, sadece kızına tutundu. Bir gece, eve bir yabancı girdi. Koruma kılığında bir asker ve kaderin rotası sessizce değişti.

Yetişkin okurlar içindir. Yirmi birinci yaş günümde sırtımda beliren rünler, hayatımı ikiye böldü. Öncesi ve sonrası. Çünkü o gece öğrendiğim ilk şey, ailemin bana yıllarca yalan söylediğiydi. İkinci şey ise... karanlığın gerçekten var olduğuydu. Ve o karanlığın adı Ares Thorne'du. O, insanların hakkında yalnızca fısıldayarak konuştuğu adamdı. Gölgelerin içinde yaşayan, kanla beslenen efsanelerin varisi. Gözlerinin içine baktığınız anda ya kaçmak isterdiniz... ya da mahvolmak pahasına ona biraz daha yaklaşmak. Ben ikinciyi seçtim. Seçmemeliydim. Çünkü her dokunuşumuz mühürlerimizi uyandırıyordu. Tenimdeki pullar yanıyor, damarlarımda zehir dolaşıyor ve içimde, susturamadığım başka bir varlık nefes almaya başlıyordu. Ares bana yardım ettiğini söylüyordu. Ama bu adamın beni koruyup korumadığını hiçbir zaman anlayamadım. Belki beni kurtarmaya çalışıyordu. Belki de kendi elleriyle felakete dönüştürüyordu. Çünkü bazı insanlar aşık olmaz. Bazı insanlar birbirlerine lanetlenir. Ve biz... Biz daha ilk bakışta birbirimizin sonu olmuştuk. OPHIS: KARANLIĞIN VARİSİ Gücün, takıntının ve zehirli bir aşkın hikâyesi. © Tüm Hakları Saklıdır.

Bir üsteğmen ve aşık olduğu komşu kızının hikayesi... Aşkından habersiz olduğu adam için kalbi atmaya başladığında 20 yaşındaydı Gülce. Çocukluğunu geçirdiği Bozcaadada beraber büyüdüğü adamla aynı kişiydi bu: Sancak Erkuran. Sonra bir gün karşısına geçmişti Sancak ve gözlerinin içine baka baka "Bana artık abi deme," demişti. Tek bir cümleyle kalbini altüst etmeyi başarmış ve bildiği her şeyi değiştirmişti. Aynı günün gecesinde ise gitmişti Sancak Erkuran. Çünkü işi ve aşkı arasında bir tercih yapmak zorunda kalmış ve hayatını, vatanı uğruna feda etmişti. Yıllardır içinde büyüttüğü sevdasının küllerini kalbine hapsedip öylece gitmişti.

Yeniden Düzenlendi. ... Bir askeri sevmek mi zor? Bir askerin seni sevmesi mi zor? ... Asker&Öğretmen Eski sevgilinin görev yerinde birbirine denk gelmesini konu alan bir kitap. *Gecenin Bir Batısı isim hakkı bana aittir ve tek bu kitapta kullanılmış bir isimdir... * Karater isimleri herhangi bir kitaptan yada hikayeden alıntı değ

Siz: Iı... Şey... Siz: Bugün sizi çok rahatsız ettim galiba ama... Siz: Sanırım telefonunuz bende komutanım. Siz: yani otomatik olarak benimki de sizde olmuş oluyor. Siz: Özetle telefonlarımız karışmış komutanım. Yahuşuklu Komutan: Fark ettim. Yahuşuklu Komutan: Bela mısın sen kızım? Siz: Öyle deme komutanım öyle deme. Siz: Ben sana kahramanım gözüyle bakarken sen bana bela dersen hoş olmaz. Yahuşuklu Komutan: Çok konuşma küçük. Yahuşuklu Komutan: Her neredeysen konum at. Siz: Ay, Siz: Evime mi gelmek istiyorsun? Siz: Olur olur, Siz: Beklerim. Yahuşuklu Komutan: Sen hâlâ ayılmadın mı küçük? Siz: Yoo, Siz: Ayıldım. Siz: Kendi numaramı Yahuşuklu Komutan olarak kaydedecek kadar ayıldım hem de. Siz: O kadar ayık bir durumdayım ki, Siz: Şimdi biraz galerini karıştıracağım. 210523

"Benim adım yok Narin, gölgem yok, ayak izim yok." dedi umutsuzca. "Olsun!" dedim omuz silkerek. Onun aksine umarsız çıkıyordu sesim. "Adını dilim zikretmese de kalbim senin adınla çarpar..." dedim üzerine basa basa "Olmasın ayak izin ben kokundan anlarım geçtiğin yolları..." diye devam ettim sözlerime. İkimizde kilitlenmiş gibi birbirimizin gözlerine bakıyorduk. Sesim o kadar netti ki, kısık sesle konuşuyor olmam bile anlaşılmaz gelmiyordu. "Varsın olmasın gölgen benim gölgem ikimize de yeter!" dedim kararlılıkla. BU HİKAYE TAMAMEN KURGU OLUP KİŞİ VE KURUMLAR HAYAL ÜRÜNÜDÜR. Kitap tasarım: birkadehsevgi- Tanıtım tarihi: 21.02.2021 Yayınlanma tarihi: 21.09.2022

Acar, gözü pek demekti. Daha öğrenciyken bu lakabı uygun gören komutanı bu zamanlara geleceğini bilerek ona böyle seslenmişti. Bade Demir. Askeriyenin acar kurdu, asenası. Bu zamana kadar tek başına çalışmış ve yalnızlığa alışmış olan Bade, ilk başarısız görevi sonrasında yaşananlarla değişen hayatının yönetimini elinde tutabilecek miydi? (Bu hikayedeki olaylar, kurumlar, kuruluşlar ve şahıslar gerçeği yansıtmamakla birlikte hayal ürünüdür.)