Hastanede staja başlayalı henüz bir hafta geçmişken bitkin bir halde elinizde çiğ köfte dürümünüzle, yanınızda tanımadığınız bir kızla asansöre bindikten sonra tam kapılar kapanırken içeriye silahlı bir adam girip; "Gençler zahmet olmazsa eller yukarı!"dese ne yapardınız? 🎬 #İslami 1 #Gençkız 2 Başlama tarihi : 19.08.20

Trabzonda mahalle maçlarından, mahallenin para toplayarak gönderdiği futbol kursuna... Futbol kursundan, şehir takımının alt yapısına. Alt yapıda gelişip Dünyaya yayılan bir kariyere. Numara On Bir, Yenilmez bir güç ve hayatını adadığı yeşil saha. Peki hiç masum olmayan bir gecenin sonunda bu futbolcudan hamile kalırsanız? ❗ BU KİTAPTA HİÇBİR FUTBOL TAKIMINA GÖNDERME, HAKARET VS. YOKTUR. ❗️ ❗️YAŞANAN HER ŞEY HAYAL ÜRÜNÜDÜR ❗️

Kapı çaldığında sofraya son tabakları yerleştirmekle meşguldum. Gülsüm teyze eli hamurlu olduğu için kapıyı açmamı istediğinde kapıya ilerledim. Kapıyı açtığında uzun boylu sayılabilecek, üstünde jandarma forması olan, dik duruşlu ve oldukça sert mizaçlı bir adam karşıladı beni. Kim olduğuna dair en ufak bir fikrim yoktu. Sert bakışları bir an gözlerime değsede hemen çevirdi bakışlarını önüne. "Buyrun?" dedim çekingen bir sesle. Bakışları yerdeyken, "Sen kimsin?" diye sorduğunda, yanıtladım. "Feyza ben. Yeni kiracı." "İyi, hayırlı olsun," dedi tekdüze bir sesle. "Sağolunda, siz kimsiniz?" diye sormayı akıl ettim sonunda. "Bende Eyüp, ev sahibi. Şu an sizin durduğunuz dairede yaşıyorum." Harika, adamı kendi evine almak yerine hesap mı soruyordum cidden!

Bir kaldırımın köşesinde buldum hayalimi. Gözlerimi kapattım, bıraktım avucuna kalbimi. Dedi ki, sonuna kadar tutacak mısın elimi? İçimden cevapladım, birlikte tırmanacağız tüm merdivenleri. Mumlar üfledim, dilekler diledim. Kayan her yıldızda adını sayıkladı dilim. Ve o bana doğru tek bir adım geldiğinde Ben hiç gitmesin diye bütün yolları denedim. 🏀 "Doruk?" dedim heyecanla. Bakışları yüzümde oyalanmaya devam ettikçe duramadım yerimde. Bir şey söyleyecekti. Bir şey söylemek için buradaydı. "Kaptın mı formayı?" "Feza," dedi ve seri adımlarla ona doğru ilerlediğim sırada o da birkaç adım yaklaştı bana. Sadece ismimi söylemişti ama heyecanını yansıtması için bu yeterliydi. Devam etmesini beklerken kalbim yerinden çıkacak gibiydi. "Kaptık formayı."

Adım okununca müdürün yanına geçtim. Elimi uzatarak beklemeye başladım. İğne parmağıma battığında karıncalanma dışında bir şey hissetmedim oysa herkes acı içinde bağırmıştı. Müdür iğneyi biraz daha batırdığında canım acımaya başlamıştı ama hâlâ ışık çıkmamıştı. "Daha derine batırmasını söyle." "Sürekli beni izlemeyeceksin demi baba." "Merak etme sadece acil durumlarda." Müdüre dönüp "Biraz daha batırın." dedim. Müdür biraz daha batırınca tüm vücudumda dayanamayacağım bir acı hissettim. Yere çöktüm ve etrafıma baktım. Kıpkırmızı bir ışık saçıyordum etrafa ama ellerimden hafif mavi bir ışık çıkıyordu. Benim dışımda kimse mavi ışığı fark edemezdi.

Gökçe tacize uğradığı gecenin sabahında sevgilisi tarafından ihanetle suçlanacağını tahmin etmemişti. Kendini açıklama hakkı verilmemiş, aç susuz soğukta tek kelime konuşmak için beklediği adam acımasızca onu terk etmişti. Dünyanın merkezine koyduğu adamın onu hemen gözden çıkarması, işten çıkarılması derken içine çekilen kadının tek avuntusu hamile oluşuydu. Bebeğinin varlığından haberinin olması gerektiğini düşündüğü için Cihan'ın olduğu ortama girdiğinde bebeğiyle sınanacağı aklında yoktu. Bir kadının zengin güçlü bir adam karşısındaki kimsesizliğini, çaresizliğini, iftiraya uğradığını kanıtlamak için çabasını okumak isterseniz buyurun... Yüreğime Kan Damlar kitabımdan çok istenen Cihan ve Gökçe'nin hikayesidir. Wattpad de bu isim ile yayımlanan ilk ve tek hikayedir. Çalınma durumunda yasal yollara başvurulacaktır.

Ne de olsa kader ağlarını ördüğü zaman mahşerde de olsa karşılarız.🗝️📷

Baran'ın önüme koyduğu kağıt benim bundan sonraki hayatımdı.

Bakıcılığını yapacağım ikizlerin ve babalarının, hayatımı bu denli değiştirebileceğini asla düşünmemiştim. ARA VERİLDİ.

Ağlamaklı, duygusal bir kuguya hazır mısınız.