"-Czemu mi nie powiedziałaś! - krzyknął ze złością i ze łzami w oczach. -A co miałam ci powiedzieć? "Cześć, jestem Ruby i umieram"? - zaśmiałam się ironicznie, mając łzy w oczach." Dla wszystkich, którzy kogoś stracili I dla tych, którzy boją się straty. W książce występują nieodpowiednie i krzywdzące zachowania. Zdaję sobie sprawę, że książka ma wiele błędów i za dużo przecinków! Kiedyś może dodam poprawioną wersję haha :)

Osiemnastoletnia Naomi Moore pomimo swojego młodego wieku przeszła naprawdę wiele. Dziewczyna choruje od wielu lat, do tego dochodzą problemy w jej rodzinie. Naomi na co dzień pracuje w kawiarni wraz z najlepszym przyjacielem Parkerem. To właśnie przez niego pewnego razu poznaje Chase'a. Niespodziewanie spotkania z Chasem stają się nieodłączną częścią każdego jej dnia i to zdecydowanie tą nieprzyjemną. Chłopak nie daje jej spokoju, a fakt, że nie wie o jej chorobie, wcale go nie usprawiedliwia. Jednak życie bywa bardzo przewrotne. W najtrudniejszym jego momencie to właśnie Chase zostanie u boku Naomi. Wróg zamieni się w przyjaciela, a może w kogoś więcej? Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej szesnastego roku życia.

Michael White właśnie zmierza w moją stronę i wydaje się być wkurwiony. Całkiem mnie to bawi. Podchodzi bardzo blisko, staje naprzeciw mnie i patrzy mi prosto w oczy. Poprawia taktownie brązowe włosy i mówi: porozmawiamy. Bierze mnie za rękę i ciągnie za róg budynku. Nie stawiam oporu. Nie dam mu takiej satysfakcji. Od razu za rogiem dociska mnie do ściany i szepcze do ucha: pojebało cię dziewczynko? Obstawiam, że zależało mu na tym, żeby brzmieć groźnie. Nie jestem chyba jednak typem osoby, którą łatwo wystraszyć. Spoglądam mu w oczy i mówię: - Dokładnie. - uśmiechając się przy tym sarkastycznie. Brązowe oczy chłopaka stają się nagle praktycznie czarne. Kładzie rękę na mojej tali, przyciąga jeszcze bliżej siebie, nachyla się do mojego ucha i szepcze: Jeszcze się przekonasz kim jestem.

Co, jak dwoje nastolatków o buntowniczym i łamiącym wszelkie prawa zachowaniu - zamieszkają razem? Chciałabym ZAZNACZYĆ, że w tym opowiadaniu znajdują się liczne błędy, jak i w pozostałej serii Mój mały chłopczyk - Kochamy siebie. Pisała to zbuntowana 16-latka, której na tamten moment w głowie była tylko zabawa. Mimo że teraz patrzę na to z zażenowaniem, jest to cudowne wspomnienie mojej młodości. Zdecydowałam pozostawić wszystkie powieści w oryginalnej wersji, ponieważ są częścią mojej przygody z pisaniem. I z tego miejsca chciałabym Ci życzyć, abyś się nigdy nie poddawał. * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ○ Opowiadanie zawiera sceny erotyczne oraz liczne ilości wulgaryzmy Najwyższe notowane #1 w Romans - 14.10.2016 ♥

Pierwsza część trylogii „Destiny"

- Kocham cię, nawet jeśli już nie żyje. Moje serce, które zapadło w sen wieczny, ciągle należy do ciebie