Doğu Türkistan'ın küle dönen sokaklarında Kardem, yalnızca hayatta kalmaya çalışan bir gölgeydi. Ta ki Üsteğmen Yaman Alabora onu o yıkımın ortasında bulana kadar. Bazen bir insan, savaşın ortasında bile başka birinin "evi" olabilir. Ama bazı bağlar, insanı yaşatmaktan çok parçalar. Geçmişin yükü, kayıplar, yarım kalan yeminler ve susturulamayan bir sevda... Çünkü bazı insanlar birbirini kurtarmaz. Birlikte yanar. "17'nin yeminine sadık kalın!" 🇹🇷͜͜͡͡✯ "Seni özgürlüğün olduğu bir ülkede sevmek isterdim..."