«Και τι έκανες μαζί του;» Με ρώτησε και τότε άρχιζα να χάνω την υπομονή μου «Δεν κατάλαβα, λογαριασμό θα σου δώσω;» Είπα ενώ η φωνή μου βγήκε πιο δυνατή από όσο περίμενα «Ναι!» Είπε και ήρθε κοντά μου «Δεν μου είσαι τίποτα για να σου πω, θυμάσαι; Εσύ το είπες» Του είπα ενώ ήρθα και εγώ πιο κοντά του «Μελίνα, μην παίζεις με την υπομονή μου» Είπε προϊδοποιητικά «Αωω, σε νευριάσαμε Άρη;» Του είπα ειρωνικά ενώ σούφρωσα το κάτω χείλος μου «Πάνε πήδα καμιά γκόμενα για να σου φύγει, εγώ δεν έχω όρεξη να σε ακούω» είπα και με το που γύρισα να φύγω με έπιασε το χέρι, με γύρισε και με κόλλησε στον τοίχο «Κανείς δεν θα σε έχει άλλος από εμένα» Είπε αυστηρά «Και γιατί αυτό;» Είπα ενώ τον κοιτούσα έντωνα «ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΘΕΛΩ ΓΑΜΩΤΟ» Είπε και χωρίς καν να προλάβω να αντιδράσω ένωσε τα χείλη μας Αυτή είναι η Ιστορία της Μελίνας, κόρη του Άλεξ και της Ρίας Και ιστορία του Άρη, γιος της Φωτεινής και του Γιώργου Θα έχουν ένα happy End όπως οι γονείς τους; Ή όχι;

Η Αμέλια ή αλλιώς Λία είναι ένα κορίτσι καλόψυχο, ευγενικό και όμορφο εσωτερικά και εξωτερικά, αλλά Δυστυχώς τα δύσκολα τα περνάνε οι καλοί άνθρωποι Είναι θύμα bullying και στην οικογένεια της αρκετά ανεπιθύμητη, στην ζωή της το μόνο στήριγμα της είναι ο μεγάλος αδερφος της που πλέον μετακόμισε εξωτερικό Αχχιλέας, αυταρχικός, οξύθυμος, τα γράφει όλα, δεν νοιάζεται για τίποτα, παιζει με της γυναίκες, κοιλιακή, γωνίες, πανέμορφα μάτια και η λίστα συνεχίζεται Είναι ωραίος εξωτερικά αλλά εσωτερικά... αφήστε το καλύτερα Στο σχολείο είναι ο γνωστός player, ψυχρος αλλά και κούκλος Δεν έχει αφήσει Θηλυκό εκεί μέσα, αλλα το παρελθόν του... σκληρό και Σκοτεινό Τι θα γίνει όταν θα πρέπει να κάνουν μια εργασία Ιστορίας που μετράει το 50% του τελικού βαθμού; Τι θα γίνει όταν η Λία ζητήσει μια συμφωνεία με τον φόβο και τρόμο του σχολείου; Που θα καταλήξει όλο αυτό; Θα πληγωθούν περισσότερο ή θα έχουν ένα happily Ever After? TRIGGER WARNING VIOLENCE S.A S.H

Άλεξ και Ρία Ρία και Άλεξ Απο συμμαθητές... σε εχθροί... σε φίλοι και μετά ξέρετε Αλλά ποτέ δεν ξες πως θα τελειώσει κάτι, ανεξάρτητα πόσο όμορφο είναι 5/6/2019 -> #34 love story 9/6/2019 -> #3 romance 11/6/2019 -> #1 lust 24/6/2019 -> #7 teen romance 7/7/2019 -> #1 teen romance 7/7/2019 -> #10 εφηβική φαντασία 12/8/2019 -> #7 έρωτα

Αγάπη είναι να σου φέρνει την καλή κουβέρτα. Ή να σου κρατάει το χέρι όταν ανεβαίνεις στο πατάρι. Μικρές, καθημερινές ιστορίες ενός ζευγαριού που δεν έχει τίποτα τέλειο - εκτός από την αγάπη του.

«Έχει αρχή μα όχι τέλος και τελειώνει ότι αρχίζει.» ΘΑΛΑΣΣΑ: "Και δηλαδή τι τύπος άντρα είσαι;" Το σαρδόνιο χαμόγελο που στόλισε τα χείλη του ήταν ότι χρειάστηκε για να κάνει την καρδιά της να χτυπήσει σαν τρελή. "Εκείνος που θα γαμαει το μυαλό σου, ενω κάνει έρωτα στην ψυχή σου. ", και ο δυόσμος μπλέχτηκε με το κεράσι. ΟΥΡΑΝΟΣ: "Σε περίπτωση που το ξεχνάς, είμαι η μούσα του Θανάτου καλέ μου.", τα μάτια της τον κεραυνοβολούσαν, ο ουρανός σκοτείνιαζε, "Αν εσύ είσαι η μούσα του Θανάτου mellilla...τότε εγώ είμαι ο ίδιος ο Θάνατος.", η θάλασσα σήκωσε τρικυμία, δεν υπήρχε πλέον διαφυγή... ΠΤΩΣΗ: "Αν δεν βρω τρόπο, τότε θα δημιουργήσω έναν.", η Ιθάκη ήταν που έδινε το ωραίο ταξίδι λοιπόν. "Η πληγή επουλώνεται, το σημάδι μένει.", και ίσως τελικά ο προορισμός να μην είχε τόσο μεγάλη σημασία. ΠΟΝΟΣ: "Μας αξίζει ένας λυτρωτικός επίλογος.", η φωνή της έσπαγε. "Εμείς γράφουμε τον επίλογο μας.", της απάντησε ξέπνοα. Μα γιατί δεν αισθάνονταν λυτρωμένοι; Τελικά, η θάλασσα και ο ουρανός αγγίζονται;

(2025- 2026 ΥΠΟ ΔΙΟΡΘΩΣΗ) "Σε ελκύει το χάος; Ή το ελκύεις;", χάνονταν στο ατόφιο μαύρο των ματιών του. Το χάος σε μαγνητίζει, αλλά δεν είναι απλώς μια παθητική έλξη. Είναι μια φωτιά που καίει από μέσα, μια αδηφάγα ανάγκη να κατανοήσεις ό,τι είναι ακατανόητο, μόνο για να το μισήσεις όταν αναγνωρίσεις την αδυναμία σου να το τιθασεύσεις. «Η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα, κάηκε όμως σε ένα βράδυ» Ο Κριστιαν και η Βικτώρια είναι καταδικασμένοι να ζουν σε έναν αέναο χορό, που πάντα καταλήγει σε καταστροφή και αναγέννηση. Δεν μπορούν να ηγηθούν μαζί, μα και δεν αντέχουν την απουσία του άλλου. Έτσι είναι εξάλλου η φύση φτιαγμένη. Το φεγγάρι λάμπει μονάχα στο σκοτάδι, ο διάολος ζει στην κόλαση. "Άργησες...σχεδόν πάγωσε η Κόλαση.", ο Διάολος λύγισε, έπεσε στα γόνατα δίπλα στον Κέρβερο που ούρλιαζε, οι δαίμονες αφηνιασμένοι έσκιζαν τον αέρα με τις κραυγές τους. Η μοίρα τους είναι απλή: θα επιλέγουν πάντοτε να πετούν ο ένας δίπλα στον ήλιο, ο άλλος κοντά στην θάλασσα. Ώσπου ένας να πέσει πρώτος. Και τότε ; Τότε...το χάος. "Να θυμάσαι, πιο πολύ και από τη ζωή την ίδια." 2022-2024

Από τότε που θυμάται τον εαυτό της, εκείνος ήταν πάντα παρών μα εκτός ορίων: ο κολλητός του αδερφού της, ο παίκτης που προπονούσε ο πατέρας της, ο γιος του καλύτερου μπασκετμπολίστα που γνώρισε η Ελλάδα και το αγόρι που ανήκε στο σπίτι τους χωρίς ποτέ να της ανήκει πραγματικά. Για χρόνια, τη βλέπει μόνο ως τη μικρή αδερφή του φίλου του, κρατώντας σκόπιμα αποστάσεις, ακόμη κι όταν η σιωπηλή έλξη ανάμεσά τους γίνεται ολοένα πιο δύσκολο να αγνοηθεί. Μια στιγμή αλήθειας, ένα βράδυ που δεν έπρεπε να συμβεί, τους δένει με έναν έρωτα που δεν προλαβαίνει καν να γεννηθεί, μόνο να τους στοιχειώσει. Ανάμεσα σε ανείπωτα συναισθήματα, επαγγελματικά όρια και σκιές του παρελθόντος, ο έρωτας που δεν γεννήθηκε ποτέ, καλείται να εξαγνιστεί. Γιατί κάποια παιχνίδια δεν κρίνονται στο σκορ, αλλά στο θάρρος να αντικρίσεις την αλήθεια και να διεκδικήσεις αυτό που πάντα σου ανήκε. Ακόμη και αν όλος ο κόσμος φωνάζει το αντίθετο.

Χανιά... 1950! Όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα σε θυμάμαι. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα σε περιμένω. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα σε αγαπώ. Στο αρχοντικό των Αποστολάκηδων ο λόγος του Μανώλη ήταν διαταγή για όλους τους υπόλοιπους. Δύο παιδιά και μια κόρη, αναγκάστηκαν για τον πατέρας τους να θυσιάσουν τα όνειρα τους και να παντρευτούν εκείνους που τους διάλεξε... δίχως να νοιαστεί για το αν το ήθελαν! Ο Παύλος, ο δεύτερος γιος και μικρότερος από τα τρία αδέρφια μετά από μια σειρά γεγονότων στάλθηκε με το ζόρι στην Αμερική για να σπουδάσει. Πίσω του, άφησε την καρδιά του... και μια μέρα ορκίστηκε πως θα επέστρεφε... για να κατακτήσει όλα όσα του είχαν απαγορεύσει. ΑψηφΣτο αρχοντικό των Αποστολάκηδων ο λόγος του Μανώλη ήταν διαταγή για όλους τους υπόλοιπους. Δύο παιδιά και μια κόρη, αναγκάστηκαν για τον πατέρας τους να θυσιάσουν τα όνειρα τους και να παντρευτούν εκείνους που τους διάλεξε... δίχως να νοιαστεί για το αν το ήθελαν! Ο Παύλος, ο δεύτερος γιος και μικρότερος από τα τρία αδέρφια μετά από μια σειρά γεγονότων στάλθηκε με το ζόρι στην Αμερική για να σπουδάσει. Πίσω του, άφησε την καρδιά του...

Τι γίνεται όταν η γονείς σου, σου ετοιμάζουν έναν γάμο, πίσω από την πλάτη σου? Τι γίνεται όταν φτάνεις στα σκαλιά της εκκλησιάς και δεν έχεις δει ούτε μια φορά τον μέλλοντα σύζυγο σου? Μα για στάσου ποιος είπε ότι θα φτάσω μέχρι τα σκαλιά της εκκλησίας.

Προδόθηκε. Πληγώθηκε. Ποδοπατήθηκε. Κι όμως επιβίωσε. Με ανοιχτές πληγές που αιμορραγούσαν, με φοβίες που την έπνιγαν και μια καρδιά που πονούσε, δεν παραιτήθηκε. Αντίθετα, κατάφερε να ανοίξει τα φτερά της και σαν πεταλούδα που ξεπρόβαλε από το κουκούλι της, από πριγκίπισσα μεταμορφώθηκε σε Βασίλισσα.