Şirin bir Ege Kasabası Balıklıova. İzmir'in Urla ilçesine bu kasaba, sahip olduğu doğal güzellikleri ve taşıdığı tarihî hazinesi dolayısıyla gözleri kendisine çeviriyor. Son yılların önemli turizm merkezlerinden biri hâline gelen Balıklıova Kasabası kendine özgü yönleri, eşsiz tondaki maviliği, begonvil ve sardunyalarıyla bezenmiş kaldırımlı dar sokakları ve tarihî taş evleri... Birde sahil boyu dizilmiş çürümüş cesetler... Gelen ani bir görevle küçük bir kasabaya giden gazeteci Asena... Kasabada işlenen cinayetler ve aralarında saklanan katille yılbaşını orada kutlamak zorunda kalıyor. Bir maskeli baloda katilin kim olduğunu bulabilir misin?

Nefes almakta zorlanıyorum. Kalbim duruyor. Nefes vermekte zorlanıyorum. Gözlerim kararıyor. Artık oksijen bile yetmiyordu nefes almama. Acaba artık gerçekten ölüyor muydum? Bu benim ilk ölümüm değildi. Ama korkuyordum, ölmekten. Her zaman korktuğum ama o an ya şimdiyse. Her ses ve gürültü kesildi. Yavaşça çamura batıyordum. Mücadele ediyordum ama her yer okyanustu. Yavaşça gözümü açıyordum, ıssız bir ada. Dalgalar geri çekiliyordu acı içinde. Her an sonsuzluğa dönüşüyordu. Dengemi kaybediyor ve düşüyordüm. Yine aynı yere, acılarımın içine. Kaçıyordum hayatımdan, acı içinde bırakıyordum kendimi. Kimsenin beni bulamayacağı bir yere. Bir daha geri dönmemek üzere. Sonsuz bir yolculuğa çıkıyordum. Ve geride sadece çalışmayan bir kalp bırakıyordum. Bu sıradan bir hikaye değil. Acıların vücut bulmuş hâli... Konusu: Lavinya, annesini öldüren dayısını ve onun iş birlikçisini bulup intikam almak istiyor. Fakat Lavinya daha intikam arayışını tamamlayamadan beklenmedik sürprizlerle dolu bir geçmişle yüzleşmek zorunda kalıyor. Lavinya'nın bu zor zamanında yanında kalacağı kişi hiç beklenmedik biri tarafından gerçekleşiyor.

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?

Mine internet üzerinden Yeşil Küpeli Kız takma ismiyle magazin haberleri yaparak milyonlarca takipçiye ulaşmıştır ve Mine'nin şimdiki haber hedefi genç kızların yeni sevgilisi Efe Duran'dır... Yepyeni bir yaz macerasına hazır mısınız? "Ben notalarını değil seni istiyorum Efe..."

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...