Deniz yıllardır saklanıyor. Geçmişinden, onu arayan insanlardan ve karanlığın bir gün yeniden kapısını çalacağı gerçeğinden. Sessiz bir hayat kurduğunu sanıyordu. Ta ki bir gece, eve dönerken peşine düşen bir adam tüm dengeleri altüst edene kadar. O an yardım istediği kişi ise yanlış adamdı. Kuzey. Kuzey'in görünmez bir savaşı vardır. Deniz'in ise sakladığı bir geçmiş. İkisi de karanlıktan kaçmaya çalışırken kader onları aynı çizgide buluşturur. Ama bazı adamlar kurtarıcı değil, tehlikenin ta kendisidir. Deniz kaçmaya devam mı edecek, yoksa hayatında ilk kez birine güvenmeyi mi deneyecek? Geçmişinin kapıları aralandığında, içindeki karanlıkla yüzleşebilecekler mi? © Bu hikâye yazara aittir. İzinsiz paylaşılamaz ve çoğaltılamaz.

Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazı isimler ise yalnızca doğru kişi tarafından söylenir.Asıl anlamları o zaman ortaya çıkar. Gece, sessizliğiyle yaşamayı öğrenmişti. Uygar ise herkesin tanıdığını sandığı ama kimsenin gerçekten bilmediği bir adamdı. Yolları kesiştiğinde, maskeler yerinde durdu.Birbirlerinden habersiz yıkıma yürüyorlardı.Ya da asıl yıkım belki de onlardı... Sorular cevapsız kaldı. Ve her cevap, bir bedel taşımaya başladı. Bu hikâye; kaçışların, söylenmeyen isimlerin ve sınırların hikâyesi. Bazen bir isim, bir insanı ortaya çıkarır. Bazen de geri dönüşü olmayan bir kapıyı aralar. Bazı hikâyeler gece başlar. Bazıları ise geceyi hiç terk etmez. Sen karanlığı iyi sanarken o sana tüm gerçekleriyle gelir. Hikâye sana şunu sorar: İnsan karanlıktan mı korkar, yoksa karanlıkta kendini bulmaktan mı?