Cihan Alya ve Cihan denizi içinde barındıran hikayeler

"Alya ve Cihan'ın, açık denizlerde bir yolcu gemisinde doktor olarak tanıştıkları ve hayatlarının değiştiği o evren."

Hayat, biz planlar yaparken başımıza gelenlerin toplamıdır derler. Kimimiz rüzgarın önünde bir yaprak gibi savrulur, kimimiz fırtınaya göğüs gerdiğimizi sanırız. Oysa kader, en büyük oyununu her zaman sessizce kurar. İnsan neyi bekler, neyi bulur? Huzur ararken kaosun kalbine, kaçmak isterken ait olduğu topraklara düşer bazen. ​Aşkın en saf halini ararken, ihanetin soğuk nefesiyle titrer ruhumuz. Ve bazen bir ölüm, aslında yeni bir hayatın doğum sancısıdır. Alya Smith, Kanada'nın steril ve düzenli dünyasında, başarılı bir kadın doğum doktoru olarak hayatını sürdürmektedir. Dışarıdan bakıldığında parıltılı görünen bu hayatın içi ise çürüktür. Evliliği, sadakatsizliğin ve yalanların gölgesinde kalmış; kalbi, başka bir adamın kollarında teselli arayacak kadar kırılmıştır. ​Ancak beklenmedik bir anda gelen ölüm haberi, tüm dengeleri altüst eder. Kocasının ani ve şüpheli vefatı, arkasında sadece bir yas değil, imkansız bir vasiyet bırakır: Mardin. Alya, hayatında hiç görmediği, haritada yerini bile bilmediği bu kadim şehre, kocasının son isteğini yerine getirmek için adım atar. Mardin'in dar sokaklarında, taş konakların heybetli kapılarının ardında bir isim yankılanır: Cihan Albora. Albora aşiretinin genç ve güçlü ağası. Omuzlarında sadece bir aşiretin sorumluluğunu değil, hayatın ona vurduğu darbelerin izlerini de taşır. Sert bakışlarının ardında, defalarca kırılmış ama hiç eğilmemiş bir ruh gizlidir. Ta ki o yabancı kadın, Alya, Mardin'in tozlu toprağına ayak basana kadar. Kanada'nın modern yüzünden gelen Alya ile Mezopotamya'nın kadim gelenekleriyle yoğrulmuş Cihan'ın yolları, karanlık bir sırrın ortasında kesişir. Alya, Mardin'den bir an önce kaçmak isterken; şehir, "Siyah Güneş"in gölgesi altında onu içine çeker. Bir yanda ihanetin sancısı, diğer yanda imkansız bir çekimin doğuşu... ​

Uzak şehir ile ilgili farklı evrenler farklı senaryolar

Alya'nın Mardin'e gelmesiyle birlikte kendi karanlığında boğulan adamı tek seferde kurtarması

Biri Kars... Siyah paltolu adamların, taş evlerin ve buz tutmuş sırların şehri. Diğeri İzmir... Saçları deniz kokan, her gülüşü güneş doğuran o kadın. Onlar, zamanın insafsız bir şakası gibi, hayatın tüm kapıları kapandıktan sonra birbirlerinin anahtarını bulan iki ruh. ​O "Geç Kalmış" İtiraf Adam, parmağındaki altın halkayla başka bir kadının sessizliğine gömülmüşken; hayatın damarlarında akmadığını, sadece donduğunu sanıyordu. Ta ki kadını görene dek. O an anladı ki: Aşk, doğru zamanda gelen bir misafir değil; yanlış zamanda evi yıkan bir fırtınadır. Adam evliyken başka birine aşık olabilir mi? Adam o gün sadece aşık olmadı; adam o gün kendi cenazesini kaldırıp kadının kalbine gömdü. Şimdi önünde tek bir soru var: Kendi yıkıntılarından kaçıp İzmir'in maviliğinde mi kaybolacak, yoksa kadının dünyasında bir hayalet gibi, dokunamadığı bir rüya olarak mı yok olacak? ​"Kars'ın karı İzmir'in denizine düştü o gece. Ne kar eridi, ne deniz ısındı... Sadece ikisi de birbirini kirletti. Adamın sadakati bir prangaydı, kadının özlemi ise ucu açık bir uçurum. Hiç karşılaşmamış olsalardı, sadece eksik kalacaklardı; ama şimdi, bir ömür boyu yarım kalacaklar."

Cihanla alya bir gün gece kulübünde sarhoş olup birlikte olan ve bir birlerine aşık olup o gecenin sabahı bir bir lerini yüzlerini hatırlayıp otelde bir birilerini bulamayıp daha sonra başka bir sebeb ten birbirlerini bulan 2 insan

Mardinin keskin ve suskun ağası olan Cihan ALBORA'nın avukatı, mahkeme tarafından davadan alınır. İstanbul'dan tarafsız ve keskin zekasıyla bilinen bir avukat davaya atanır. Kasırganın içine düşen Alya DEMİR bu davayı kazanabilecek midir?