4 erkek, 3 kızdan oluşan yirmili yaşlarında eski bir lise arkadaş grubu, Önal'ın bir gece attığı mesajla yıllar sonra tekrardan bir araya gelir. Ekip, Önal'ın lise döneminde beraber kurdukları hayalin peşine düşeceklerini söylemesiyle şoka uğrar ve başta bu yolda Önal'ın yanında bulunmaktan çekinse de bu işin sonunda kazanabilecekleri yüklü miktarda para fikirlerini değiştirmesini sağlar. Böylelikle ekip toplanır, 7 ay süren bir eğitimin sonucunda eskiden görev yapmış bir hurda denizaltıyla Atlantik Okyanusuna açılır. Ama 49 gün boyunca sürecek bu macerada her şey istendiği gibi gitmez ve ekip yol boyunca bazı sorunların üstesinden gelmek zorunda kalır. Peki ekip gerçekten de "Atlantis" kodu verdikleri kayıp şehir, Rey Dominic'i bulabilecek midir?

"Gardiyanlığı bıraktığım an hafızamı kaybedeceğimi zaten biliyordun." "Yine de bunun bitmesinden nefret ediyorum." -xing, 2021

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."