Her şeyin bir tarifi vardır aynı vatanın olduğu gibi. Peki Vatan sevgisi tarifli midir? Yoksa bu sevgiye bu yola kendini adamış askerlerin mücadelesinin tarifsizliği mi?

"Yalan söyledin bana." Dedim, serzeniş kırıntısıyla. " Niye kandırdın ki beni?" Dizlerim sert toprağa düşerken onun gözlerinde yanan aynı acı ateşi bir kez daha yanılttı beni. "Gideceksen neden geldin ki?" Hıçkırdım. Kelimeler dilime dolandı. " Beni yerle yeksan ettin. " Dedim dermansız gürültüyle. Hiç olmayan bir ruhta hiç olmayan bir limana düştüm kimsesizken. Sığındığım o limanda ise savruldum. " Pişmanım! Yemin ederim pişmanım sana inanmadığım her an için kahroldum. Ama bilemedim kaderin bize böyle bir son vereceğini." Yerde sabitlenen yaşlı gözlerimi hızla göğün sahipliğini eden gözlerine çevirdim. "Sakın!" Dedim bağırarak. " Sakın kaderi suçlama. Suç kaderde değildi be Barlas Karahan. Suç kimdeydi biliyor musun?" Dedim gülerek. Mezarıma ektiğin çiçekler bile açtı bugün. " Suç sende de değildi; suç bizdeydi çünkü biz." Dedim ölerek insan kaç kez ölürdü ki zaten. " Biz hiç beceremedik ki sevmeyi..." 1.7.2020 (Devamlı bölüm yayınlanıyor.) Watpad'e 'Yanlış liman' adında tek kitaptır. Çalınması durumunda işlem başlatılacaktır.

"Eğer farklıysak..." Kelimeler boğazında düğümlenmiş, cümleyi tamamlayamamıştı. "Biz kardeşiz. Bundan en ufak bir şüphe duymuyorum." diyerek yatıştırdım onu. Sonra devam ettim: "Ama elbette tuhaf olan şeyler var. Mesela; genetik yapımız inanılmaz derecede mükemmel. Hücrelerimiz kendini çok hızlı yenileyebiliyor. Hasta olmuyoruz ve yaralarımız çok çabuk iyileşiyor. İnsanlar gibi değiliz yani..." Ne söylediğimin farkına varınca birdenbire irkildim ve son cümleyi kısık ve düşünceli bir ses tonuyla tekrar mırıldandım: "İnsanlar gibi değiliz!..." Tüm Hakları Saklıdır.

Tanıtım bölümüne göz atınız...

!!! +18 "Geçmişin bana ait," dedi ve kulağıma yaklaşarak fısıldadı. "İstesen de beni unutamazsın." Geçmiş can yakar. Yıllar sonra karşılaştığında bile. Fakat madalyonun iki yüzü vardır. Her şey çok güzel olabilirdi; onu tekrar görmeseydim. Henüz gençliğinin baharındayken, sevdiği adam tarafından acımasızca dünyası başına yıkılan Eylül'ün ölmekten başka hiçbir planı yoktu. Gözünü kapatıp teslim olduğu adam olan Vaha, onu bir başına ve yüzüstü bırakıp gitti. Yaşadıkları anların hepsinin acı bir hatıraya gömüldüğünü dehşetle izledikten sonra ardı ardına darbe aldı. Annesinden, babasından, ağabeyinden... Bir zamanlar deli gibi sevdiği Vaha, tüm hayatını ellerinden çalmıştı. Uykusunda gördüğü dur durak bilmeyen kabuslarla, uyandığında umutsuzluğun beslediği ruhunu huzura kavuşturmaya kararlıydı. Ta ki dünyanın en kibar ve anlayışlı adamı olan Özgür'le tanışana dek... Eylül, uzun yıllarının ardından onu unuttuğunu sanıp yeni hayatının taslağını çizdikten sonra Vaha ile tekrar karşılaşır ve fitilin ucu ateşlenir. Çaresiz, umutsuz ve bir o kadar da yasak aşkın pençesine girmemek için birbirlerini mahvetmek pahasına ikisi de mücadele eder. Eylül'ün doğru sandığı yanlışları tokat gibi yüzüne çarparken, gerçekler onu dipsiz bir kuyuya atar. Fakat yazgının kesin çizgisinden çıkmak ne kadar mümkün olabilirdi ki?