Annemin saç rengini değiştirir gibi sevgili değiştirmesinden mütevvellit, zilyonuncu kez elimde bavulumla babama postalanmıştım. Bundan önceki okullarımda yaşamış olduğum uyum sorunum ve kabarık disiplin cezalarım yüzümden hiçbir devlet okulu beni kabul etmeyince babam çareyi Ankara'nın uzak ucundaki benim gibi problemli öğrencilerin bol sıfırlı çekler karşılığında kabul edildiği K.Ö.K kolejine yazdırmakta bulmuştu. Ben kim miydim? Elitist kafayla, kibarlıkta nirvanayı zorlayan bir babadan olma, paronayak şizofren bir anneden doğma, çöldeki bahtsız bedevi... Yani bendeniz Ada. Şimdi okulun kapısının önünde bir elimde kitaplarım, diğer elimde tekerlekli bavulum ile yeni hayatıma bakıyordum. Maalesef bu okula giriş var ama çıkış yoktu...

Genç kız üzüntüyle başını ellerinin arasına aldı. Bu durumdan nasıl kurtulacağını düşünüyordu. "Biliyorsun." dedi içinden bir ses. "Biliyorsun ama yine de kaçıyorsun." Evet, biliyordu. Adı gibi emindi ki(!) onu durumdan kurtaracak tek kişi oydu. Kendi kendine güldü genç kız. Bir şeyden daha emindi ki "O" kızın hayatını elleri arasında tutan kişinin ta kendisiydi.

Geçmişte yaşadıklarından dolayı kendini herkesten soyutlamış, duygularının önüne bir duvar örmüş, içeri kimseyi almayan biri... Yağız Atasoy. Hiç bilmediği bir şehre ailesinin zoruyla gelen, utangaç, sevgiye muhtaç bir kız... Duru Aktaş. ∞ "Bundan sonra benim için sadece sen varsın." dedi gülümseyerek. Elleri belimi daha sıkı kavrayınca omuzlarını sıktım güç almak istercesine. "Sadece ben?" diye sordum gülümsemem daha da genişlerken. Başını biraz daha eğip dudaklarını kulağımın hizasına getirdi. "Sadece sen." ∞ -HİKAYENİN BÖLÜMLERİ DÜZENLENMEK İÇİN KALDIRILMIŞTIR. EN KISA SÜREDE TEKRAR YAYINLANACAKTIR.-

"Özür dilerim." "Dileme.Ben özür diliyor muyum? Sana köpek gibi aşık olduğum için senden özür diliyor muyum?" *** O benim öğretmenimdi, bana nasıl güzel sevilir o öğretti.

Yıllar önce ölen bir anne, arkasında neler bırakabilirdi ki? Sadece babasıyla hayata tutunmaya çalışan on yedi yaşında ki bir kız, hayatın gerçekleriyle nasıl yüzleşebilecekti ki? Hayatı umursamayan bir genç adam, ne kadar kötü olabalirdi ki? Herkesin karanlık bir tarafı vardır, onun ki ise annesiydi. *KARANLIĞIN KRALİÇESİ*

|Gizli Numara, şimdi Epsilon yayınları ile raflarda!| |Gizli Numara 2, şimdi Epsilon yayınları ile raflarda!| Arıyor... GİZLİ NUMARA "Efendim?" "OHA!" "Ne oluyor be?" diye cırladım ve telefonda ki bu seksi sesi tanımaya çalıştım. "Şey... Pardon, senden önce beş altı kişiyi aradım ve sen düzgün konuşan daha doğrusu, aradıklarım arasında ki ilk kızsın!" dediğinde ağzım açık kalmıştı. Tanıdığım birisi değildi, numaramı salladığı ve tutturduğu belli oluyordu çünkü böylesine hoş bir sesi daha önce duysaydım unutmam imkânsızdı. Sırıtarak çalışma koltuğuma yaslandım ve "Sen kimsin?" diye sordum. Bir insanı, tanımadığım sesi güzel olan bir insanı kendimden bezdirmek eğlenceli olabilirdi. Ta ki, durumlar çizdiğim yoldan çıkana kadar. 16.01.2015-07.01.2018

Lena okulun popüler kızlarından, 3 yıldır deliler gibi sevdiği bir sevgilisi var, erkek kardeşi okulun en yakışıklı ve en popüler erkeği, bir sürü arkadaşı var. Kısacası hayatında yolunda gitmeyen tek bir şey bile yoktu. Mezuniyet gününde yaptığı konuşmaya kadar....

Dik kafalı inatçı bir kızın gayet sakin giden hayatının nasıl canlandığı anlatılıyor. Bazen fazla hırçın olmamak gerekir. Bunu en iyi Esilanın Cihata diklenmesiyle başlayan hayatından öğreneceğiz.

Her şey,bir erkeğin hapşırmasıyla ve benim"Çok yaşa!"diye bağırmamla başladı...

"Bir acı var kalbimin tam sol köşesinde. Hemen sen kokan satırların arasında beliriveren çok fazla acı var, sevgilim."