Piotrek wiódł szczęśliwe życie kryminalnego. Miasto w jakim mieszkał nie słynęło z przestępczości, więc ograniczał się, od czasu do czasu, do rozbicia jakieś szajki gówniarzy, którą gazety okrzykiwały największym z gangów. Zdarzało mu się też rozwiązywać trudniejsze sprawy, te narkotykowe, ale i tak nie podzielał zdania mediów, które potem kiepskich dilerów nazywały mafiozami czy też grupą zorganizowaną. Piotr uważał, że praca policjanta to w większości papierologia i odrobina zabawy. Kiedy to mówił, nie sądził, że może się mylić. Jego spojrzenie na ten zawód odmieniła jedna sprawa. W zaułku mieszczącym się w centrum miasta znaleziono niemal na śmierć pobitą kobietę i tyle wystarczyło, by się zaangażować. Tyle samo wystarczyło, by samego siebie zniszczyć.

Oczy są zwierciadłem duszy. Oczy zawsze mówią prawdę. To w nich można dostrzec każdą skrywaną tajemnicę. I to one, najbardziej zapadają nam w pamięci. Czasem wystarczy chwila, by kolor czyichś tęczówek stał się naszym ulubionym kolorem... Poznali się w niezręcznej sytuacji. W dodatku ona niczego nie pamiętała, aż od czasu ciężkiej pobudki i jego przenikliwego spojrzenia karmelowych oczu. On uważał, że sytuacja jest komiczna, a jednak nie mógł przestać patrzeć w jej tęczówki koloru niezapominajek. Obydwoje sądzili, że to ich pierwsze i ostatnie spotkanie. Los jednak miał inne plany wobec nich...

Złe miejsce, zła pora - to spotkało Asię Walicką. A potem jest już tylko gorzej. Asia - z natury wesoła, sarkastyczna i z niewyparzoną buzią musi zmierzyć się z konsekwencjami zdarzenia, którego była świadkiem. Złe decyzje, zła przyszłość - to spotkało Mateusza Jezierskiego. Nigdy nie liczył na lepsze jutro, zawsze wiedział, że będzie uwikłany w cholerny układ. Mimo wszystko, nagle zaczyna mieć wątpliwości i rozmyślać, co gdyby tak... Zaryzykować wszystko i postawić na jedną kartę? Dla niej?

Sprawdź sam...