Arya her şeyin kontrolünü elinde tutmaya alışkındı. Barış ise onun kontrol edemediği, davetsiz bir misafirdi. Bu, bir çok şeyi değiştirecekti. No plans. No promises. Just Miami... and them. *kitabın içindeki her karakter kurgusaldır, hiçbir sporcuya kin ve nefret için yazılmamıştır. Hiçbir gerçeklik barındırmamaktadır*

"Gökalp... bizim oğlumuz. Sen onun öz babasısın." Barış'ın gözleri bir anda irileşti, sanki zaman donmuş, dünya sessizliğe gömülmüştü. İçine bir şey çarpmış gibi oldu, ne bir ses, ne bir hareket... sadece bir ağırlık. Göğsüne saplanan görünmez bir sancı gibi. Kalbi, aniden ritmini şaşırdı; ne hızlandı ne durdu, sadece derin bir sessizlikle yankılandı içindeki boşlukta. Ama artık başka bir şeydi o. Artık sadece bir çocuk değil... Barış'ın kanından, canından bir parça... içini paramparça eden o açıklamanın tam merkezindeydi. Gözleri doldu. Yanaklarına inmeyen, ama gözbebeklerinin içinde büyüyen o doluluk... yılların eksikliği, farkında olmadan duyduğu özlemin ağırlığıydı. "Benim..." dedi Barış, sesi titrek ve neredeyse duyulmazdı. Dudakları zorla oynadı, kelimeleri dışarı çıkarmak isterken titredi. "...oğlum mu?"

KATHLEEN VE ALEXANDER İLE BAŞLAYAN SAVAŞ BU SEFER GENÇ NESİL İLE DEVAM EDİYOR.

ASİL KANI SÜRDÜRMEK ADINA BİRBİRİNİ HİÇ TANIMADAN EVLENDİRİLEN İKİ SAFKANIN HİKAYESİ

Kaşlarını çatarak burnunun dibindeki adamı sertçe göğsünden ittirdi. 'Senden uzak durmaya çalıştıkça, daha çok bulaşıyorsun bana.' Adam ise alayla güldü. 'Çünkü sen, uzak durdukça daha da bulaşılası oluyorsun.'

tamamlandı. ❛❛İşi röntgen çekmek olan sensin, neden bana röntgenci diyorsun?❜❜ ❛❛Ben sana tomografi falan çekiyorum, sen beni gözetliyorsun.❜❜ ꒦꒷꒦꒷꒦꒦꒷꒦꒷꒷꒦꒷꒦꒷꒦꒷꒷꒷꒦꒦꒷ 𑁍 𝐞𝐫𝐞𝐧 𝐞𝐥𝐦𝐚𝐥ı 𝐟𝐚𝐧𝐟𝐢𝐜𝐭𝐢𝐨𝐧.

"Vahşi kelebek" onun için bir anlamı olmayan iki kelime... Artık bir anlama sahip olacak.