Saçmalık. Beni onun gibi biriyle nişanlandıramazsın!" Ellerini masaya vururken hızlıca ayağa kalktı tek gözlü prens. Tek gözlü prensin ayağa kalkmasıyla masada bir sessizlik oluştu. Sessizliği bozan kişi ise tek gözlü prensin annesi oldu. "Babanın verdiği kararları inkar etmeyip onlara uyman gerekiyor." diyerek oğlunu uyardı. "Onun abisi benim gözümü kör etti. Onun yüzünden göremiyorum ve şimdi onunla evlenmek zorunda mıyım? İstemez onun gibi bir pi-" sözün devamını getirmeden sustu. Ve en sonunda tüm kargaşanın sebebi ayağa kalktı. "Elbette kararınızı sorgulamak bana düşmez. Ama majesteleri doğduğu andan itibaren kızımın oğlum ile evlenmesi hayalini kuruyorum. İkisi beraber mutlu olsunlar istiyorum." "Haklısınız yine de aileleri birleştirirsek aranızdaki bu saçma rekabet biter diye düşünüyordum." Dedi merhametli kral. "Yine de kararı torunuma bırakmak istiyorum. Kiminle evleneceğini o seçsin." Masadaki tüm gözler ona çevrildi. Güzelliğiyle şarkılara konu olmuş kıza. "Bu konu hakkında bir fikrim yok majesteleri. Bunun için seçim yapmak istemiyorum." Kız farkındaydı. Bir yanda birlikte büyüdüğü abisi ile evlenmek diğer yanda ise şeytan ile evlenmek. İkisinide istemiyordu zaten. "O zaman bir düello yapalım." Tek gözlü prensin yüzü güldü. Karşısında gözünü alan çocuğun abisi olacaktı. Elbette onu yenerdi peki sonuç... Sonuç pek de güzel olmazdı. Ama ona yenilemezdi de. İki tarafıda boklu değnekdi. "Aranızda bir düello kazanan onunla evlenir. Kaybeden kaderine razı olur. Hatta düelloyu senin doğum gününde yaparız kızım." Kız gülümseyerek karşılık verdi. Düellonun sonucu belliydi zaten. Evleneceği kişi bir şeytandı... Aemond Targaryen fanfic

[00:49] Mert: "Merdivenden düşeceğim sandım, ama düşmedim. Galiba sadece başım döndü. Ya da dünya biraz fazla kendi etrafında dönüyor bu gece." [00:49] Ela: "Sanırım yanlış kişiye mesaj attınız. Ama başınızın dönmemesi dileğiyle." [00:50] Mert: "Ah, özür dilerim. Evet, yanlış kişiye gitmiş. Ama... garip şekilde iyi birine denk gelmişim." [00:50] Ela: "Gece 1'e yaklaşırken, yanlış kişiye denk gelmek her zaman iyi sonuçlanmaz." [00:51] Mert: "Doğru. Ama siz cevap verdiniz. O yüzden biraz şanslı hissediyorum. Bir yabancıya sorulmaz belki ama... neden uyanıksınız bu saatte?" [00:55] Ela: "Uyumam gereken zamanda hep uyanık olurum. Bazı insanlar gündüz yaşamaz." [00:58] Mert: "Haklısınız. Ben de o insanlardan biriyim sanırım. Müzik yaparken zaman geçiyor. Farkına varmıyorum." [01:00] Ela: "Demek müzisyensiniz. O yüzden cümleleriniz böyle garip, biraz da şiir gibi." [01:03] Mert: "Şiir gibi demeniz hoşuma gitti. Genelde insanlar 'tuhaf' der. Adınızı sormam kabalık olur mu?" [01:06] Ela: "Olmaz. Ela." [01:08] Mert: "Ela. Güzel. Ben Mert. Yani... şimdi gerçekten bir yabancıyla konuşuyor muyuz, yoksa hâlâ yanlış kişiye atılmış bir mesajın içindeyiz mi?" [01:10] Ela: "Belki de ikisi birden. Yanlış mesajlar bazen doğru yerden geçer." [03:45] Mert: "Belki de doğru yolum sensin Ela."

(Uyarı bu kitap işkence, kan, ölüm ve ç*plaklık içeren sahneler bulundurmaktadır) "Şimdi karşıma geç, Gül..." Dedi boğuk sesiyle. Emrine itaat ederek karşısına geçip oturdum. Gözlerim isyah gözlerini izlerken o boynumdaki kolyeye bakıyordu. "Bunu sana Samet aldı değil mi?" Kafamı salladım. Ani bir hareketle boynumdaki kolyeyi kopararak çıkardı. Şaşkınca ona bakarken elleri kolyenin eskiden olduğu yere yani boynuma sarıldı. "Bu boyuna yakışacak tek şey benden gelen izlerdir,Gül Ertan." Zevkine yazılmış bir distopya. Tamamiyle kurgusaldır.